De Ongenode Gast scoort een gezond ontbijt bij De Stiep

Wat: open dag De Stiep
Waar: Zuidlaren
Wanneer: zaterdag 17 mei

Wanneer de Ongenode Gast ‘s ochtends aankomt bij De Stiep in Zuidlaren staat er al een aantal auto’s in de berm geparkeerd. De reguliere parkeerplaats van de zorgboerderij is vandaag het toneel voor een minimarkt, met leuke kraampjes. De Stiep heeft de deuren opengegooid en laat bezoekers uit de wijde omgeving zien wat ze in huis hebben.

Er dartelen zwermen kleine kinderen rond op de speelplaats, ze klauteren over speeltoestellen en ravotten op het springkussen. Een klein clubje houdt zich bezig met rustiger zaken. Zij kijken aandachtig hoe een vrijwilliger van de Stiep met een grondboor een kluit aarde naar boven haalt. Ze toont hoe de diepere grond rood is uitgeslagen, wat komt door oxidatie. Oftewel: roest, voor gewone mensen zoals de Gast en u. Er zit blijkbaar veel ijzer in de grond van Zuidlaren, dat rood uitslaat wanneer het mengt met water. De demonstratie past perfect bij het thema van de open dag: “Van de grond naar de mond”. Het doel is mensen laten zien wat er allemaal groeit en bloeit op de boerderij en wat je daarvan kan consumeren.

Op de markt staat bijvoorbeeld de huisimker van De Stiep, potten vol vloeibaar goud zijn uitgestald op de tafel. De Gast struint even door de grote tuin, waar aardappels opkomen en de eerste groene aardbeien aan de plant hangen. Na een rondje door de moestuin komt hij terug op het marktgedeelte, waar een onweerstaanbare geur zich van hem meester maakt. Nou is het goed om te vermelden dat de Gast niet heeft ontbeten en de klok inmiddels half 11 aangeeft. Een hapje gaat er wel in, zullen we maar zeggen. Hij vindt de bron van de geur: Niels die op een sputterende plaat hamburgers staat te bakken. “Ze zijn volledig biologisch, het vlees is afkomstig van een kudde hier vlakbij.” Tegen zo’n sales pitch is de Gast niet bestand. Even later zit hij aan een picknicktafel, stomend broodje in de hand. De kwaliteit liegt er inderdaad niet om, de wereld vervaagt terwijl de Gast van zijn welverdiende ontbijtje geniet. 

Ad Duijn loopt tussen de mensen door, hij is projectleider bij zorgboerderij. “Het gaat geweldig, het is perfect weer en het is al gezellig druk”, vertelt hij. Hij staat naast een kraam waarop verschillende stomende pannen staan. “We hebben hier brandnetelsoep die mensen kunnen proeven. We zijn ook bezig met een experiment, we willen onze eigen oesterzwammen kweken. Met de eerste resultaten hebben we nu soep gemaakt. Wil je die soms proeven”, vraagt de projectleider aan de Gast. Dat laat hij zich geen twee keer vragen, even later heeft hij een shotglaasje met brandnetelsoep in de hand. De soep is heerlijk, fris en verrassend fluwelig. Hij moet bekennen dat de brandnetel geen uitgesproken smaak heeft. “Dat klopt, de smaak komt vooral van de bouillon”, geeft kok Ine toe. De oesterzwammensoep is een ander verhaal, die is enorm rijk van smaak. Het doet de Gast denken aan een interessantere versie van paddenstoelensoep. Hopelijk is het experiment een succes, en wordt Zuidlaren straks overspoeld met betaalbare oesterzwammen.

De open dag draait natuurlijk niet alleen om eten, hoewel de Gast daar zijn uiterste best voor doet. In een weiland naast het evenemententerrein vindt een bijzondere coachingsessie plaats. Er is een parcours uitgezet, een paard leidt een persoon erdoorheen. Een coach kijkt aandachtig toe. “Wat merkte je aan het paard toen je een keuze moest maken”, vraagt ze. De Gast is geïntrigeerd, maar snapt er weinig van. Eerder heeft projectleider Ad Duijn hem al uitgelegd dat het idee van de coaching is dat mensen hun eigen problemen onder ogen zien, door met een paard een stuk te lopen. Ad zweert dat het werkt, de Gast heeft alleen de introductie gemist. Zachtjes vraagt hij aan Kimberley, die in het gras zit en aandacht kijkt, wat er precies gebeurt. Ze bevestigt zijn eerste indruk, het paard en de coachee maken samen keuzes. De coach kan hier dingen uit afleiden. “Ik was wel benieuwd, ik ben bij de eerste demonstratie gaan kijken”, zegt Kimberley. Ze is vrijwilliger bij De Stiep, voordat het erg druk wordt, heeft ze tijd om haar eigen interesses te volgen. Op dat moment wordt de Gast vermanend toegesproken. “Het is beter voor de sessie als er niet gepraat wordt.”

Nog maar een rondje over het terrein dan. Voor de grote kas, in de zon treft hij Bonnie de Jong en haar vriendin Hennie. De beide dames komen uit Zuidlaren en wonen hier al jaren. Op een tafeltje voor hun staan twee stukjes appeltaart en twee koppen koffie. “We hebben het er net nog over gehad”, zegt Bonnie. “We hebben niks anders nodig dan Zuidlaren.” Het idee om bij de Stiep langs te gaan kwam uit de koker van Bonnie, vertelt Hennie. “Ze belde me op en zei: ik heb een plan, ik haal je zo op.” Aan de grote glimlach te zien baalt Hennie niet al te veel van de spontane ideeën van haar vriendin.