De Ongenode Gast staat tussen de hobby-tuinders van de Zonnewending

Wat: zelfoogstdag
Waar: Zonnewending, Paterswolde
Wanneer: woensdag 30 april

De lentezon schijnt enthousiast, in de kassen van zelfoogsttuin de Zonnewending is het dan ook broeierig warm. Het is een heugelijke dag, vandaag wordt namelijk de eerste groente geoogst. De Ongenode Gast laat zijn groene vingers graag wapperen en neemt een kijkje.

Buiten de kas treft hij Nine en Wende, ze hebben een stuk groente bij zich dat de Gast niet gelijk kan plaatsen. De dames leggen graag uit wat ze gescoord hebben. “Dit is paksoi, verder hebben we radijsjes en spinazie geoogst”, vertelt Nine. Haar zus legt uit waar je het allemaal voor kan gebruiken: “rauw in een salade, maar je kan het ook bakken.” Het is een mooie dag voor hen, deze groente hebben ze een paar weken geleden zelf gezaaid. 

Dat is namelijk het idee van de zelfoogsttuin, mensen uit de omgeving klaren samen alle klussen die er zijn. Schouder aan schouder wordt er geschoffeld, gezaaid en geoogst. Een professionele tuinder leidt alles in goede banen. Gea Smid is bestuurslid van de stichting die het project organiseert. Ze legt uit dat er nu 75 mensen hebben ingetekend, op een aantal momenten per jaar mogen zij zelf de gekweekte groente oogsten. “Voor komend jaar zijn we op zoek naar opnieuw 75 mensen die willen intekenen, we breiden de tuin namelijk steeds verder uit”, vertelt Smid. 

Evelien is vanaf het begin bij het project betrokken. “Ik ben er een beetje door geëmotioneerd, als ik eerlijk ben”, zegt ze. “Dit project is erg belangrijk in het dorp. Het is echt een gemeenschap met elkaar hier, we ondersteunen elkaar. Verder is het gewoon fijn om lekker in de natuur bezig te zijn”, besluit ze enthousiast. John de Lange, voorzitter van de stichting, is ook van de partij op de eerste oogstdag. Hij vertelt over de langetermijnambities van de Zonnewending. “We willen uiteindelijk driehonderd mensen van verse groente voorzien.” Hij wijst naar het uitgestrekte grasveld, waarvan delen al zijn omgeploegd tot plantenbed. Samen met Evelien draait hij zich om en wijst naar een omheind stuk zand. “Dit is de oude paardenbak, we hebben nu de bovenste laag zand afgeschraapt.” Evelien vult aan: “Binnenkort kunnen we het inzaaien met allerlei wilde bloemen. Mensen kunnen dan zelf een boeket plukken.”

In de kas zitten Erika en Senn op hun knieën, naast hen ligt een tas waarin een berg groene bladeren almaar groter wordt. “Het is een bijzonder moment, deze eerste oogst”, zegt Erika. Ondertussen snijdt Senn behendig een volgend blad af. Hij vertelt de Gast wat hij aan het binnenhalen is. “Het is spinazie, daar hou ik wel van.” Wat ze precies gaan maken van de buit moeten ze nog bepalen. “Dat is een goede vraag, daar moeten we nog even naar kijken”, zegt ze lachend.

In de kas is het wel erg benauwd, de Gast schept een luchtje naast een van de onoverdekte groenteperken. Daar babbelt hij met Ina Boomker, terwijl zij wel hard aan het werk is. “Ik heb schoffeldienst vandaag. Dat is altijd waardevol, je houdt zo de gewassen goed in de gaten”, vertelt ze vrolijk. Terwijl ze rustig doorgaat met het onkruid wieden legt ze uit wat haar motiveert om zich in te zetten voor het initiatief. “Ik ben met pensioen, dus ik heb de tijd. Verder eet ik zelf volledig biologisch, ik draag dit daarom een warm hart toe.” Daarnaast zit er ook een sociaal aspect aan. “Het is heel gezellig met elkaar. Je kan jezelf zijn, voor iedereen is er iets te doen wat past. Of het zaaien, poten of schoffelen is, er is altijd wat te doen.”

Terwijl Ina verder vertelt, tuft Elise Padmos langs. Zij heeft een elektrische frees in de handen, waarmee ze de aarde omploegt. De Gast heeft inmiddels wel honger gekregen van alle verse groente. Terug in de auto haalt hij een appel uit de tas, van onbekende origine. Al knagend rijdt hij naar zijn volgende afspraak.