Piet’s Big City week 39 “16
In de Radebinnensingel fietst een meisje naar school. Ik zit voor het raam en zie haar voor het wegfietsen nog even controleren of de voordeur wel in het slot zit. Terwijl ik het plan heb om verder te lezen in het twee boek van René van der Gijp mijmer ik eerst ik een tijdje over het beeld van het wegfietsende meisje dat naar school, maar misschien ook wel naar haar werk of naar college moet. Bij de achteringang van het politiebureau is het een komen en gaan van auto’s die in en uit de parkeergarage rijden. Vanaf mijn plekje op de hoekbank heb ik er zicht op. Het meisje op de fiets naar school en al die mensen die met hun auto naar het werk gaan. Zuchtend pak ik deel 2 van Gijp weer op en lees verder over de mooie en zwarte kant van zijn leven. In alle rust kan ik vandaag het boek uitlezen, ik hoef niet meer naar school en ook niet aan het werk. Na ruim twee jaar pensioen blijft het nog elke dag raar dat ik niet ’s morgens zelf op de fiets stap om naar mijn werk te gaan. Leeftijdsdiscriminatie noemde ik het op 8 juli 2014 toen ik volgens de regels recht had op AOW en dus vanaf die dag niet langer in dienst kon zijn bij RTV Noord. Ik was 65 jaar en twee maanden en dan is het wegwezen. Over en uit. Zelfs als freelancer was er geen plekje voor mij bij de omroep van Groningen. Op vrijdag 4 juli kreeg ik een wonderschoon afscheid en op maandag 7 juli mocht ik uitslapen. Ik weet nog dat ik op die morgen wakker werd en dacht als ik de nou eens de zender ophaal en net als in die voorgaande ruim 15 jaar gewoon op de kop van de Herestraat mijn praatje houd. Ik heb het natuurlijk niet gedaan, maar het kwam op die ochtend wel even bij me op. Mooi boek de wereld van Gijp. Na het eerste boek over deze voetbalanalist, het boek over Wim Kieft en Topshow over het programma Voetbal Inside, is dit het vierde succes op rij voor auteur Michel van Egmond, die de gave heeft om zijn proza zo op te schrijven dat zelfs mensen die nog nooit een boek hebben gelezen ook aan zijn boeken beginnen en let wel zelfs uitlezen. Ik zie ze nog liggen op het strand, lezend in het boek over René van der Gijp. Toen bekend werd dat Gijp samen met schrijver Van Egmond op een zaterdagmiddag zou signeren op het station van Utrecht stonden er rijen mensen geduldig te wachten op een krabbel van de oud-voetballer. Zelfs uit Limburg waren mensen gekomen voor een exemplaar met handtekening. Ik kijk uit het raam en overdenk wat ik vandaag eens zal gaan doen. Het boek leest lekker weg en ik besluit om een fietstochtje te maken richting Garmerwolde. Of zal ik stiekem de zender ophalen?