De Ongenode Gast zoekt de oase op tussen de kerststukjes
Wat: kerststukjes maken
Waar: ijsbaan van Tynaarlo
Wanneer: vrijdag 19 december
Een schuw zonnetje laat af en toe zijn gezicht zien van achter de wolken en de wind maakt kleine rimpelingen op de ijsbaan van Tynaarlo. Het kwik tikt op deze vrijdagmiddag de dubbele cijfers aan, dus ijs op de baan is in geen velden of wegen te bekennen. De Ongenode Gast heeft net zijn bolide naast de ijsbaan geparkeerd, aan de andere kant van het hek dendert de Intercity naar Groningen langs.
In de keet van de ijsvereniging, het toepasselijk genoemde Ieshokkie, zit een delegatie van de Vrouwen van Nu Tynaarlo. De creatieve sappen stromen daar welig, er wordt hard gewerkt aan kerststukken. De Gast krijgt gelijk de uitnodiging om een stoel te pakken, aan te schuiven aan de lange tafel en zelf zijn handen te laten wapperen. Verontschuldigend zwaait hij met zijn blocnote, pen en camera. Een kopje thee slaat hij niet af, voor hij het weet heeft hij een dampende kop water en een bakje theezakjes voor zijn neus staan.
Kerststukjes mag met recht een traditie worden genoemd bij de Vrouwen van Nu Tynaarlo. Een paar dames proberen vast te stellen hoelang het precies wordt georganiseerd. “Zo ongeveer 25 jaar”, is uiteindelijk de conclusie. Een clubje van zo’n vijftien vrouwen zit aan een lange tafel. De Gast is een halfuurtje nadat de sessie begon binnengestapt, toch is het volledige tafelblad al bedekt met mos, kaarsen en aarde. De workshop wordt geleid door Anna Kramer, de creatieve alleskunner van de club. Gratis en voor niets deelt ze met de Gast een paar gouden tips voor een geslaagd kerststuk.
“Om te beginnen moet je nadenken over waar je het stuk wil plaatsen. Veel mensen willen hem op tafel hebben staan tijdens het kerstdiner, dan is het wel belangrijk dat hij niet te hoog is”, legt ze uit. Verder is het belangrijk dat alle oase (het absorberende goedje dat het fundament vormt van elke creatie) helemaal bedekt is. Tot slot nog het allerbelangrijkste advies van Kramer: “Het is gewoon leuk om te doen, zorg dus dat je lol hebt!”
Lol hebben de deelnemers wel, zo veel is duidelijk. Geanimeerde gesprekken worden afgewisseld met kritische analyses van de kunstwerkjes. “Ik vind dit eigenlijk wel mooi”, zegt een van de creatievelingen terwijl ze een forse naaldtak tegen haar stukje houdt. “Ja, dan ben je lekker snel klaar”, zegt haar tafelgenoot lachend. Langs de muren van de keet staan plastic vazen vol takken, gemene deler is dat ze nog vol in blad staan. Op de tafels staan bakken gevuld met mos, kerstballen en slingers.
Ineens klinkt er een knal, een kerstbal ligt in scherven op de houten vloer. “Oh, die was nog wel van glas”, zegt Fietje Lampe schouderophalend. Haar kerststuk begint al goed vorm te krijgen, de oase is nauwelijks nog te bespeuren en het bouwsel gaat mooi de lucht in. Tussen het groen schitteren een paar kerstballen. De eerste, gouden regel van Anna Kramer heeft ze in elk geval al in de wind geslagen. “Ik heb nog geen idee waar ik hem thuis neerzet, ik vind er wel een plekje voor”, zegt ze nuchter.
De workshop is een van de laatste activiteiten van de Vrouwen van Nu Tynaarlo, niet alleen in 2025 maar voor altijd. Dat klinkt dramatisch, maar het valt gelukkig mee. Vanaf 1 januari gaat de club namelijk verder met een eigen naam en niet langer onder de paraplu van de landelijke vereniging van Vrouwen van Nu. In het nieuwe jaar gaan ze verder als de Actieve Vrouwen Tynaarlo. Er waait een frisse wind door de organisatie, dat vertaalt zich ook gelijk in nieuwe leden. Afgelopen jaar hebben ongeveer dertig nieuwe dames zich aangemeld. De toekomst van de organisatie ziet er dan ook rooskleurig uit.
Er gaat een bakje koekjes rond, her en der worden handen schoongepoetst en laten mensen zich de koekjes goed smaken. De Gast bedankt, hij heeft nog altijd de handen vol. De zon begint inmiddels alweer langzaam te zakken, voor de Gast is het tijd om weer zijn scheurijzer op te zoeken. Met een hartelijke groet, de beste wensen en een grote zwaai verlaat hij de keet. Met de laatste stralen van de winterzon in zijn rug rijdt hij het weekend in.
