De Ongenode Gast vlucht naar het Kledingcafé
Wat: Kledingcafé
Waar: De Rank, Zuidlaren
Wanneer: vrijdag 12 september
ZUIDLAREN - De Ongenode Gast zit aan zijn bureau op de redactie. Naast hem een kladblok vol verhalen die wachten om te worden uitgewerkt. Geen afspraak biedt afleiding, er zit niks anders op dan eindelijk een aantal klussen af te maken die al dagen op hem wachten. Dan is daar het gerinkel van de telefoon, een uitnodiging om langs te komen bij het Kledingcafé in Zuidlaren. Enkele minuten later zit de Gast fluitend in de auto, de neus richting Zuidlaren en het volle kladblok voor even vergeten.
Een klein halfuur later stapt hij binnen bij De Rank in Zuidlaren. Hij wordt eerst begroet door de geur van koffie, even later ook door Anneke Polling. Zij is de verlosser die hem wegtrok van zijn bureau, even later is de Gast geïnstalleerd aan een ronde tafel. Anneke vertelt ondertussen wat het idee is achter het Kledingcafé. “Mensen kunnen kleding doneren die ze zelf niet meer nodig hebben. Vervolgens kunnen anderen dat gratis meenemen, per keer mogen mensen vijf stuks kleding per gezinslid meenemen.” Op tafel staan verschillende koekjes en chocolaatjes uitgestald. Verder zitten de Gast en Anneke niet alleen, drie jonge moeders en hun baby’s zijn ook van de partij.
Het café draait volledig op vrijwilligers en is elke vrijdag geopend van 9.30 tot 11.30 uur. Een club van zo’n vijftien vrijwilligers houdt de boel draaiend, naast Anneke is deze ochtend Agaath aan het werk. Ze wil graag benadrukken dat het café niet alleen is voor mensen met een smalle beurs, maar ook zeker om duurzaamheid te bevorderen. “Er is zo veel overschot, we moedigen mensen aan om eerst hier te kijken voordat ze iets nieuws aanschaffen.”
Binnen is het behaaglijk en gezellig, buiten zit de herfst in de lucht. Het Kledingcafé deint mee met het jaargetijde, ze willen de kasten vullen met winterkleding. Elize van Mil komt binnenlopen met een vuilniszak vol kleren. “In de auto heb ik nog een paar”, zegt ze vrolijk. Agaath begint gelijk met het uitzoeken van de kleding, terwijl ze uitlegt dat ze streng moeten zijn in hun selectie. “We hebben echt alleen ruimte voor winterspullen nu”, zegt ze verontschuldigend. Elize accepteert het lachend, terwijl er een kopje koffie wordt ingeschonken.
Een van de moeders aan tafel is Chantal, ze doet haar best om haar zoontje Parsa op schoot te houden. “Ik woon nu zo’n anderhalf jaar hier in het dorp. Ik kom hier vaker, eigenlijk elke vrijdag wel”, vertelt ze. Parsa heeft genoeg van het geklets, hij laat zich van zijn moeders schoot glijden en gaat op verkenningstocht. Rondom de tafel staan verschillende kledingrekken, de kleine wurm doet dapper zijn best om een te beklimmen.
Anneke nodigt de Gast uit om ook even in de andere ruimte kijken. Daar is de rest van de collectie te vinden. In fraaie kasten, speciaal getimmerd door een stel handige Harry’s, ligt de rest van de kleding uitgestald. Keurig opgevouwen en uitgestald per categorie. Bordjes op de deuren wijzen shoppers naar de juiste plek. Anneke wijst op de planken voor jongenskleren. “Daaraan hebben we momenteel een tekort.”
Terug in het café gedeelte is het inmiddels nog gezelliger geworden. Mensen lopen te neuzen in de kledingrekken, terwijl aan de ronde tafel vrolijk gekletst wordt. “Er komt altijd een mix van bekenden en nieuwe mensen”, vertelt Anneke. Inmiddels zijn ook Merel, Roan en Renée binnengewaaid. Merel zet haar zoon Roan op de grond, naast een doos speelgoed. Verdere uitleg is niet nodig, met vrolijk gekraai stort het jongetje zich op de doos. Oma Renée en zijn moeder kijken lachend toe. “Het is altijd gezellig hier. Wanneer we bij oma op bezoek gaan dan komen we graag langs”, vertelt Merel. Het wordt nog gezelliger, wanneer Annekes dochter en kleindochter komen langs om gedag te zeggen.
Ondertussen blijft een vol kladblok danig op het geweten van de Gast drukken. Het is tijd om de gezelligheid in Zuidlaren gedag te zeggen en naar een blanco pagina te staren.
