De Ongenode Gast leeft mee met de laatste corsovoorbereidingen
EELDE-PATERSWOLDE - Er hangt een gespannen en opgewonden sfeer in Eelde-Paterswolde wanneer de Ongenode Gast vrijdag 5 september door het dorp rijdt. Links en rechts passeert hij mensen in gekleurde shirts, met namen als ‘Centrum’ en ‘Rond de wieken’ erop. Het is de laatste dag voor het bloemencorso, het feest waar al maanden naar wordt uitgekeken. De Gast is wel benieuwd hoe de sfeer is in de tent waar de laatste handen aan de wagen worden gelegd.
Op goed geluk waait hij binnen bij de wijk Westend. Op een grasveldje staat de grote witte tent waarin duizenden dahlia’s, talloze kilo’s staal en honderden ornamenten worden samengevoegd tot een kunstwerk op wielen. Naast de ingang van de tent is een clubje mensen bezig met ornamenten maken, aan het hek hangen de exemplaren die zijn goedgekeurd. Binnen treft de Gast Marcel Wietzes, voorzitter van de wijk. Rondom hem wervelen tientallen vrijwilligers, elk bezig met zijn of haar eigen taak. “Zenuwen zijn er altijd op het laatst. Aan het eind is het altijd stressen, maar nu gaat het goed.” Naast hem krijgt de wagen vorm, ‘Fantasia Mechanica’ heet het ontwerp. “De wereld mechaniseert steeds verder. Kunnen we straks nog wel zien wat echte bloemen en insecten zijn en wat niet? Daar draait het ontwerp van de wagen om”, legt de voorzitter uit.
Wietzes moet verder, er zijn belangrijkere dingen te doen dan de Gast te woord staan. Die loopt verder het schemerdonker van de tent in. Op steigers rondom de wagen wordt er gewerkt, sommige van de medewerkers zitten vijf meter van de grond. Met engelengeduld worden bloemen en versieringen vastgeprikt. Op een steiger zet iemand een stap en schopt daarmee een lading stof, aarde en takjes naar beneden. Met een zachte klap landt dit projectiel op de kruin van de Gast, hij voelt hoe het via de kraag van zijn polo over de rug glijdt. Terwijl hij de grootste brokken uit zijn haar veegt, loopt de Gast tegen Marco Pruisscher en Harry Donselaar aan. In een hoekje van de tent zijn de twee bezig met vetplantjes aan een hekwerk vastmaken.
Pruisscher is arrangeur voor de wijk. Wanneer het ontwerp van de wagen bekend is mag hij aan de slag. Hij kiest de bloemen die op de wagen gebruikt worden. “Het begint voor mij past echt wanneer de wagen daadwerkelijk in de tent staat en we beginnen met bouwen. Ik moet eerst zien hoe het staat, dan krijg ik inspiratie”, legt hij uit. Het hele corso draait om de dahlia, een bloem die in duizenden varianten en evenveel kleuren beschikbaar is. Dit jaar viel er gelukkig genoeg te kiezen. “Het is een fantastisch jaar, we hebben nog nooit zo’n goede oogst gehad.” De arrangeur is inmiddels al een tijd actief bij de wijk. “Ik doe dit sinds 2009. Ik kwam bij de wijk en zou het een jaartje uitproberen en zien hoe het bevalt. Ik heb zo’n warm welkom gekregen toen, het is echt een grote familie hier.” Harry Donselaar werkt ondertussen gewoon door, maar hierbij wil hij wel even inspringen. “Dat is waar, echt iedereen is welkom hier.”
Even later staat de Gast te babbelen met Anne Wiering, die in de ingewanden van de wagen bezig is met een lint van blaadjes maken. “Hij wordt zestig meter lang en loopt door de hele binnenkant van de wagen”, licht ze toe. Tim Beerts staat een paar passen verder toe te kijken. “Ik ben de tractorchauffeur”, vertelt hij aan de Gast. Tijdens de optocht trekt hij op een oldtimer tractor de wagen. “Als de wagen vannacht af is gaan zij allemaal aan het bier, maar ik moet nog nuchter blijven. Vandaag doe ik nog wat hand-en-spandiensten, wat er maar nodig is.” Hij wil ook wel even met de Gast meelopen naar buiten. Naast de grote tent, waar de grote wagen wordt gebouwd, is er namelijk nog een kleinere versie. Daar zijn de enthousiaste kinderen uit de wijk bezig met hun eigen wagen.
Het wordt begeleid door Marjolein, die de gast uitlegt dat de kinderen eigenlijk alles zelf doen. Daar valt het lassen van het stalen frame ook onder. Ook het ontwerp is door een aantal kinderen zelf gemaakt. Simone is een van de ontwerpers, trots laat ze de maquette zien. Hun eigen wagen is bijna af, de laatste bloemen worden erop vastgemaakt. Marcel Wietzes, de voorzitter, had eerder de Gast al op het hart gedrukt dat het essentieel is om ook kinderen enthousiast te maken voor het corso. “Zij zijn de toekomst.”
De Gast heeft inmiddels ook begrepen dat er nog de hele nacht wordt doorgewerkt, wanneer de ochtendzon over de horizon spiekt rollen de wagens uit hun tent. Dan is het twee dagen schitteren, waarna ze weer worden afgebroken. Dan hebben de wijken even pauze, waarna eind oktober de ontwerpers weer aan de slag gaan. Volgend jaar viert het tweeling dorp de 70e editie van het corso, dan gaan de wijken aan de slag met het thema ‘Feest’.
