De Ongenode Gast proeft een bijzondere quiche

ZUIDLAREN - Wanneer de Ongenode Gast zijn auto op de brink van Zuidlaren parkeert rammelt zijn maag al. Dat kan wel eens goed uitkomen, binnen bij Eethuis Voor Allen staat er namelijk iets bijzonders te gebeuren. Beau Bueving uit groep 3 van OBS De Westerburcht uit Eelde heeft met zijn quiche de wedstrijd ‘Kindermenu 2.0’ gewonnen. In de professionele keuken van het restaurant is hij zijn zelfbedachte ‘quiche a la Beau’ aan het klaarmaken, straks komen zijn klasgenoten langs om hem te proeven.

De Gast, opportunist pur sang, hoopt stiekem een vorkje mee te prikken. Uitsluitend om in deze krant een eerlijke en gewogen oordeel te kunnen vellen natuurlijk. Eenmaal binnen sluit hij zich aan bij een groepje mannen die wat staan wortel te schieten. Alle drie zijn bekenden van de gast, twee zijn collega’s van de pers. De derde is wethouder Jurryt Vellinga, hij mag straks de oorkonde overhandigen aan Beau. Samen drinken ze een kopje koffie en keuvelen over de gebruikelijke koetjes en kalfjes, voordat ze welkom zijn in de keuken.

Dan komt er een signaal, Beau en twee vriendjes staan op het punt om de quiche in elkaar te zetten. Onder het toeziend oog van chef-kok Domenico Toro mengt het drietal de hoofdbestanddelen van de quiche in een grote kom. Wortel, broccoli en paprika vormen de basis, ei en kaas maken het af. De bakvorm verdwijnt in de oven. Dan begint het moeilijkste onderdeel van koken: wachten tot het gerecht klaar is. Ondertussen heeft Beau even tijd om de Gast te woord te staan. “Het was een verrassing om te winnen”, zegt hij enigszins verlegen. Hij vertelt verder dat hij thuis sowieso al graag kookt. Zijn trotse moeder Marjam vult hem aan, wanneer Beau even stilvalt. “Hij heeft bijna alles van het gerecht zelf bedacht. Hij was heel enthousiast, toen hij hoorde van de wedstrijd wilde hij gelijk naar de winkel om de ingrediënten te kopen.” De groenten in de quiche, vooral broccoli, zijn berucht om aan jonge kinderen te slijten. Toch verbaast het Marjam niet dat Beau het in zijn quiche heeft verwerkt. “Hij is een heel makkelijke eter, hij lust eigenlijk alles.”

Ondertussen wordt de vroege middagrust van het restaurant verbroken door ruim dertig kinderen die de eetzaal instromen. Een paar leerkrachten manoeuvreert de jonge spruiten vakkundig naar speciaal gereserveerde tafels. Aan de andere kant van het restaurant kijken mensen die net aan hun lunch beginnen enigszins verschrikt op van het jeugdige enthousiasme dat de tent heeft overgenomen. Beau en zijn twee helpers zijn ondertussen de keuken ingegaan, om voor hun klasgenoten en de andere gasten de quiche op te dienen.

Even later komen borden, afgeladen met stukken goudbruine quiche, de keuken uitgestroomd. Nynke Niessink van Sport Tynaarlo en coördinator van de wedstrijd helpt samen met haar twee stagiaires Sportkunde Stijn en Ronald met het opdienen van de traktaties. Het doel van de wedstrijd die zij hebben uitgeschreven is kinderen leren kennismaken met gezond eten. De winnaar van de competitie mag niet alleen het winnende recept koken, het komt ook nog eens voor een jaar op de menukaart van Eethuis Voor Allen. 

Dan is het moment daar, de kinderen vallen gretig aan. Ook voor de Gast is er een bordje, aan tafel met de twee stagiaires en de wethouder peuzelt hij van de hartige taart. De zoete smaak van de paprika en wortel combineert prachtig met de zoute en hartige smaak van de kaas. Een hint van knoflook geeft het gerecht een extra dimensie en rond het af. De Gast snapt dat deze verfijnde creatie de competitie heeft gewonnen.

Ondertussen wordt er druk gegeten. Aan een tafel naast de Gast zit Laurens, zijn tafeldame is net opgestaan om het toilet te bezoeken. Een goed moment voor een eerlijke reactie op de quiche van de jonge fijnproever. “Ik vind het niet zo lekker”, zegt Laurens. “De groente is wel lekker, de rest alleen niet zo.” Kan gebeuren, het zou een saaie wereld zijn als we allemaal dezelfde smaak hadden. Enigszins bedeesd vraagt Laurens aan de Gast: “Moet ik hem helemaal opeten?” Natuurlijk niet, zegt de Gast. Voordat er nog meer pedagogische verantwoordelijkheden van hem worden gevraagd vlucht hij de keuken in.

Daar treft hij chef-kok Domenico Toro, die dit jaar onderdeel was van de jury. Hij is zeer onder de indruk van de ‘quiche a al Beau’. “We hoefden eigenlijk nauwelijks iets te veranderen om hem hier op het menu te zetten. Ik heb alleen de knoflook toegevoegd. Het is verder een prachtig gerecht, alleen van de kleur word je al vrolijk.” 

Terug in de eetzaal zijn de (meeste) borden schoongelikt, de kinderen maken zich op om terug in de bus naar Eelde te stappen. Ook de Gast beweegt zich richting zijn auto, aangenaam verdikt en zonder knorrende maag.