Ongenode Gast scoort op Dennenoord

ZUIDLAREN - ‘Gelukkig’, denkt de Ongenode Gast op donderdag 4 juli. ‘Het is droog.’ En dat is maar goed ook, want vandaag wordt er op het Dennenoordterrein in Zuidlaren een Zomerfair gehouden. De fair wordt georganiseerd door de afdeling van Activering & Re-integratie en naast eigen bewoners, verkopen ook standhouders van buitenaf de mooiste zelfgemaakte hebbedingetjes. 

Als eerste treft de Ongenode Gast, Peter aan. Met zijn knieën in het gras, heeft hij zich gebogen over een stevige boomstronk. Met een flinke zaag vliegt hij door het hout, terwijl het zaagsel neerdwarrelt in het diepgroene gras. ‘Ik doe alles met de hand, vanwege het milieu,’ weet hij de Ongenode Gast te vertellen. In de verte klinkt muziek. Vlaggetjes en ballonnen sieren het feestterrein. In een cirkel staan diverse kraampjes opgesteld. Jan Hut zit met zijn gezicht in de schaduw en toont trots zijn prachtige schilderwerken. Al sinds zijn 18e is hij bezig met deze vorm van expressie. ‘Het geeft mij rust. Ik teken en schilder alles uit het hoofd. Dankzij mijn fotografische geheugen kan ik alles op papier zetten,’ aldus Hut. Zijn kunst is niet duur. Voor vier euro is er al een echte Hut te koop. ‘Af en toe moet je iets wegdoen. Dan is er ruimte voor nieuw werk. Soms kan ik weken schilderen, terwijl andere schilderijen in een paar dagen al af zijn. Ik woon ook op dit terrein, met veel plezier.’ Hut geniet zichtbaar van de zon. Om zijn nek een vrolijke Hawaïslinger. Verschillende gekleurde bloemetjes aan een ketting geregen, zorgen voor een gezellige sfeer. Ook Teun Hermans heeft zo’n prachtige ketting om zijn nek. Op het Dennenoordterrein is hij bewegingsagoog. In de opening van een loods is een groot laken gespannen waarin gaten zijn geknipt. Het is aan de sportieveling om daar een bal doorheen te schieten. Het verraad zijn passie: bewegen. ‘Ik werk hier en zorg dat de mensen lekker in beweging blijven. Vandaag hebben we een voetbalspel, op andere dagen zwem ik bijvoorbeeld met de bewoners. Ik doe dit met veel passie en heb er mijn baan van kunnen maken. Gelukkiger kan je mij niet maken.’ Het is duidelijk van Hermans’ gezicht af te lezen. ‘Bewegen is niet alleen goed voor je gewrichten. Het helpt je ook ontspannen. We doen hier dus ook aan yoga.’ Sleutelhangers, schilderijen, zelfgemaakte sap. Werkelijk alles is hier voor een vriendelijk prijsje te koop. Maar ook kan er iets gewonnen worden, weet Henk van der Heide te vertellen. Hij werkt als agogisch begeleider op het terrein. ‘Jarenlang hebben we hier een grote markt gehad. Toen kwam corona en bloedde het dood. Dat vonden veel mensen jammer. Daarom hebben we vorig jaar een pilot van de Zomerfair gehouden. Speciaal voor familieleden van onze cliënten. Al gauw raakte het dorp Zuidlaren ook geïnteresseerd en dus besloten we om het dit jaar voor iedereen toegankelijk te maken.’ Van der Heide zorgt vandaag ook voor de muziek. ‘En het rad, het Rad van Fortuin. Plaatselijke ondernemers hebben de mooiste prijzen gedoneerd en daar zijn we ze zeer dankbaar voor. Het is mooi om te zien hoe goed deze activiteit gedragen wordt door de omgeving. Wat mij betreft gaan we dit vaker organiseren. Ik zie alleen maar vrolijke gezichten.’ Een man sleept een flinke gele boodschappentas voort. Er prijkt een grote lachende smiley op. Tot aan de nok toe vol. De Ongenode Gast vangt een glimp op van de gekochte spullen. Daar gaat deze man vast erg tevreden mee zijn. Van der Heide: ‘Net na het opbouwen was er een klein buitje. Toen werd het even spannend. Maar gelukkig kwam al snel het zonnetje tevoorschijn. Het kan niet beter!’ De muziek kabbelt voort. De Ongenode Gast heeft de sfeer mogen proeven. Wat een warm welkom en wat een fijne plek. Als de Ongenode Gast naar zijn auto wandelt, komt hij Peter weer tegen met een paar houten schijven onder zijn arm. De zonnestralen wimpelen door zijn prachtige witte haren. De wind stuwt hem voort. Op naar het haardvuur, aan het eind van een koele dag.