Leefbaar Tynaarlo: “Laat Den Haag daar maar last van hebben”

Fractievoorzitter van Leefbaar Tynaarlo Annemarie Machielsen maakt samen met wethouder Jurryt Vellinga de balans op. Hoe kijken ze terug op de afgelopen drie jaar? En hoe kijken ze naar de toekomst, inclusief de uitdagingen die aan de horizon opdoemen?
“We zijn altijd een partij geweest die met beide benen op de grond staat. We beloven geen gouden bergen, maar zorgen dat wat we kunnen leveren wat we toezeggen”, vertelt Machielsen stellig. De wethouder vult gelijk aan: “Anders hou je mensen voor de gek.” Hij vervolgt: “Uit het coalitieakkoord vloeiden zo’n 91 specifieke doelen, op een enkele na gaan we die allemaal halen. Daar mogen we met z’n allen trots op zijn.”
Als wethouder heeft Vellinga, onder andere, ruimtelijke ordening en huisvestiging in zijn takenpakket. “Ik kijk daarom vooral door de bril van mijn eigen portefeuille. Dan zie ik dat we in het ontwikkelen van de drie kernen de kans hebben echt grote stappen te zetten.” Hij noemt het centrum van Eelde als voorbeeld. “Daar zijn we echt een enorm stuk verder, daar kunnen we binnenkort beginnen met de realisatie van de plannen. Hetzelfde geldt voor Zuidlaren. Dat is fijn voor de inwoners, het heeft een lange aanloop gehad.”
In de gemeente is een nijpend tekort aan betaalbare woningen, vanzelfsprekend is dat Vellinga niet ontgaan. “De bouw van sociale woningen heeft jarenlang stilgestaan. Er wordt nu hard aan gewerkt, in de periode 2020-2030 bouwen we 1000 nieuwe woningen, dat worden waarschijnlijk nog wel wat meer, namelijk 1200. Daarvan wordt een derde sociale huur. Dit is het maximaal haalbare, meer is niet realistisch. Dan kom ik even terug op wat ik eerder zei, je moet niet dingen roepen die je niet waar kan maken en mensen zo voor de gek houden.”
Wat Machielsen en Vellinga betreft is eerlijkheid van groot belang, het is zelfs essentieel om het vertrouwen tussen burgers en de politiek te herstellen. Dat betekent voor hen toegeven wanneer je fouten maakt en je houden aan je beloftes. “Daarom kies ik voor zorgvuldigheid in alle processen. Ik kan wel hier en daar bochten afsnijden, maar dan word ik uiteindelijk door de Raad van State teruggefloten”, legt de wethouder uit. Om de communicatie rondom de centra vlot te trekken gaat de wethouder inloopspreekuren in de drie kernen instellen, zodat mensen rechtstreeks met vragen bij hem kunnen aankloppen. “Mensen vragen zich af: waarom duurt het allemaal zo lang? Ik nodig ze uit om langs te komen, dan leg ik het uit”, aldus de wethouder.
Met het opdoemende ravijnjaar in 2026 moet de broekriem in de gemeente worden aangehaald. Jurryt en Annemarie hebben al wel een idee hoe ze het hoofd moeten bieden. “We kijken waar lucht zit, waar we kunnen bezuinigen zonder dat het onze inwoners direct raakt”, zegt Vellinga. Machielsen vult aan: “We kijken naar onze wettelijke taken, met sommige staan we tegen de rug tegen de muur, zoals jeugdzorg. Bij andere hebben we meer bewegingsruimte, zoals het controleren of er bij een bridgeavond geen alcohol wordt geschonken. Dat zijn bureaucratische regelingen waar niemand op zit te wachten.” Ze besluit: “Laat Den Haag daar maar last van hebben.”
Zowel de wethouder als de fractievoorzitter hebben zin in de toekomst. Machielsen: “De laatste jaren hebben we heel veel plannen gemaakt, nu kijken we ernaar uit om die uit te voeren.”



