“Het was echt bizar zwaar, niet te filmen”
Drenthe 200 ploegt ook door gemeente Tynaarlo
REGIO - De Drenthe 200 is een extreme marathon voor mountainbike, ‘fatbike’ (fietsen met hele dikke banden) of cyclocrosser, die ook door gemeente Tynaarlo voerde. Op zich zijn het al 200 loodzware kilometers. De omstandigheden waren afgelopen donderdag door het barslechte weer loodzwaar en extreem. Er deed een omvangrijke Zuidlaarder delegatie mee. De ervaren Henk Baron van de Dobberieders zag de race en analyseert.
“Van jongens van de Dobberieders hoorde ik dat er in totaal 1650 deelnemers zich hadden ingeschreven. daarvan zijn 350 deelnemers niet komen opdagen. Waarschijnlijk toch door de zeer slechte omstandigheden. Zelf was ik was om 9.30 uur bij de eerste verzorgingspost in Gieten. De deelnemers reden door een boerenschuur die ingericht was als een “verzorgingspost”. Hier kon men gebruik maken van bananen, sinaasappelen, warme bouillon en diverse koeken. Na een tijdje hier te hebben gestaan zie ik dat er velen zijn die alle tijd nemen om zich te ‘foerageren’ (eten en drinken), maar ik zag ook mensen die wel wat in hun achterzak van hun wielershirt of rugzak stopten en gehaast verder gingen. De deelnemers met een zogeheten fatbike (zeer brede banden) zijn door deze omstandigheden ver in het nadeel, evenals de cyclocross fietsen (zeer dunne banden) Gezien deze zware tocht kon je toch maar het beste doen op een gewone mountain bike. De meeste deelnemers hebben zich dik ingepakt tegen de kou en hebben hoezen om de schoenen. Het is om dat moment 1 graad boven nul en zowaar het zonnetje komt er door. Sommigen kloppen zich met de handen op de rug om weer warme handen te krijgen. Ook hebben vele renners een camera boven op hun helm gemonteerd, om later terug te kijken en waarschijnlijk aangevuld met hun persoonlijke belevenissen. Ik hoorde dat vorig jaar de eerste deelnemers hier om 7.30 uur door kwamen en nu rond 8.30 uur. Dit had alles te maken met de zeer slechte zandwegen. In Gieten kwamen 3 koplopers door en hadden toen al een tijdwinst van ruim 20 minuten. Deze drie bleven als groep bij elkaar. Na de doorkomst in Schoonloo zijn er veel deelnemers afgestapt vanwege het loodzware parcours en zelfs een fietsframe dwars door midden. Zelf sprak ik enkele jongens die mij vertelden dat het eerste stuk van Roden naar Balloo heel erg zwaar was en dat er veel lopend afgelegd moest worden omdat er gewoon niet te fietsen viel. Vele verhalen bij de verzorgingspost over wat men had meegemaakt. Lekke banden, gebroken kettingen, gebroken voorvorken, afgeknapte derailleur”. Een van de renners die de bizarre race niet uitgereden heeft is Jeroen Snijders uit Yde. “”Helaas heb ik het niet gered. Ik ben na 105 kilometer afgestapt. Het was echt bizar zwaar, niet te filmen. Ik hoorde dat er vijfhonderd deelnemers waren die niet eens de moeite hebben genomen om te starten. Volgend jaar herkansing”, zegt Snijders, die samen een maatje en dorpsgenoot de uitdaging aanging. Naar verluid heeft zijn kompaan de race wel uitgereden…
REGIO - De Drenthe 200 is een extreme marathon voor mountainbike, ‘fatbike’ (fietsen met hele dikke banden) of cyclocrosser, die ook door gemeente Tynaarlo voerde. Op zich zijn het al 200 loodzware kilometers. De omstandigheden waren afgelopen donderdag door het barslechte weer loodzwaar en extreem. Er deed een omvangrijke Zuidlaarder delegatie mee. De ervaren Henk Baron van de Dobberieders zag de race en analyseert.
“Van jongens van de Dobberieders hoorde ik dat er in totaal 1650 deelnemers zich hadden ingeschreven. daarvan zijn 350 deelnemers niet komen opdagen. Waarschijnlijk toch door de zeer slechte omstandigheden. Zelf was ik was om 9.30 uur bij de eerste verzorgingspost in Gieten. De deelnemers reden door een boerenschuur die ingericht was als een “verzorgingspost”. Hier kon men gebruik maken van bananen, sinaasappelen, warme bouillon en diverse koeken. Na een tijdje hier te hebben gestaan zie ik dat er velen zijn die alle tijd nemen om zich te ‘foerageren’ (eten en drinken), maar ik zag ook mensen die wel wat in hun achterzak van hun wielershirt of rugzak stopten en gehaast verder gingen. De deelnemers met een zogeheten fatbike (zeer brede banden) zijn door deze omstandigheden ver in het nadeel, evenals de cyclocross fietsen (zeer dunne banden) Gezien deze zware tocht kon je toch maar het beste doen op een gewone mountain bike. De meeste deelnemers hebben zich dik ingepakt tegen de kou en hebben hoezen om de schoenen. Het is om dat moment 1 graad boven nul en zowaar het zonnetje komt er door. Sommigen kloppen zich met de handen op de rug om weer warme handen te krijgen. Ook hebben vele renners een camera boven op hun helm gemonteerd, om later terug te kijken en waarschijnlijk aangevuld met hun persoonlijke belevenissen. Ik hoorde dat vorig jaar de eerste deelnemers hier om 7.30 uur door kwamen en nu rond 8.30 uur. Dit had alles te maken met de zeer slechte zandwegen. In Gieten kwamen 3 koplopers door en hadden toen al een tijdwinst van ruim 20 minuten. Deze drie bleven als groep bij elkaar. Na de doorkomst in Schoonloo zijn er veel deelnemers afgestapt vanwege het loodzware parcours en zelfs een fietsframe dwars door midden. Zelf sprak ik enkele jongens die mij vertelden dat het eerste stuk van Roden naar Balloo heel erg zwaar was en dat er veel lopend afgelegd moest worden omdat er gewoon niet te fietsen viel. Vele verhalen bij de verzorgingspost over wat men had meegemaakt. Lekke banden, gebroken kettingen, gebroken voorvorken, afgeknapte derailleur”. Een van de renners die de bizarre race niet uitgereden heeft is Jeroen Snijders uit Yde. “”Helaas heb ik het niet gered. Ik ben na 105 kilometer afgestapt. Het was echt bizar zwaar, niet te filmen. Ik hoorde dat er vijfhonderd deelnemers waren die niet eens de moeite hebben genomen om te starten. Volgend jaar herkansing”, zegt Snijders, die samen een maatje en dorpsgenoot de uitdaging aanging. Naar verluid heeft zijn kompaan de race wel uitgereden…
