Reinder (Rense) Knot
VRIES – Het is vakantietijd. Er is weinig verkeer op de weg, maar onderweg naar Vries is veel te zien. Op de akkers groeit en bloeit er van alles: aardappelen, koren, mais, akkerrandstruiken en meer. Op en boven de velden weidevogels, duiven, een paar ooievaars en een enkele buizerd. Naast de iets drukkere N386, langs de begraafplaats en voorbij het Esveen heeft uw stukjesschrijver de bestemming bereikt. Een oase van rust of, zoals Reinder Knot het later zegt, ‘het mooiste plekje van Vries’.
Reinder Rense Knot (73) is een rustige man, die zich gedegen op het gesprek heeft voorbereid. Op tafel liggen foto’s, akten, diploma’s en de bijbehorende verhalen blazen leven in zijn persoonlijke geschiedenis. Waar nodig vult zijn vrouw Janny de Wind (71) de hiaten op. Geboren in Huize Tavenier, groeit Reinder op in ’t Oelenust in Noorderhogebrug. Het gezin Knot, de vier kinderen met hun ouders, is van gereformeerd vrijgemaakte huize. Op mijn vraag naar een huisregel van het gezin reciteert Reinder ‘Zijn vriendelijkheid is u allen bekend’, naar apostel Paulus.
Vader Lammert werkt als onderzoeker bij het laboratorium voor bodemvruchtbaarheid. ‘Voor mij was mijn vader een handige man, rechtvaardig en streng.’ Moeder Jitske Haveman komt van Smilde en is een creatieve, zachtaardige en wijze vrouw. Na de Tweede Wereldoorlog schrijft zij Oranjecantates en een blijspel over de bevrijding. Bij de opvoering ervan slaat de vonk tussen Lammert en Jitske over en wordt er in 1946 getrouwd. Reinder gaat in Groningen naar de Dr. K. Schilderschool en de Calvijnschool. Zelf noemt hij zich Rense, een introverte en rustige jongen die graag technisch bezig is en aan brommers sleutelt. In 1965 gaat Reinder naar de mulo, maar stapt twee jaar later over naar de lts, afdeling autotechniek. Dit past hem als een jas: ‘Ik heb twee linkerhanden, maar ben er wel erg handig mee.’ Vanaf 1966 verhuist het gezin Knot naar Haren vanwege vaders werk. Met zijn mede-brommervrienden knutselt Rense aan brommers en struint hij met hen stad en land af. Bij garagehouder en Skoda-dealer Bierman aan de Turfsingel sluit hij de lts af. Aansluitend vervult hij zijn dienstplicht, onder meer met een jaar in Suriname als beroepschauffeur bij de infanterie. Terug bij garage Bierman wordt hij automonteur. Hij verruimt zijn mogelijkheden door als monteur te gaan werken bij Poutsma B.V. aan de Oliemuldersweg, een bedrijf met een garage, tankstation en reisbureau. Van monteur wordt Reinder touringcarchauffeur, wat hem goed bevalt. Nadeel van zo’n beroep is de werkloosheid en de WW in de winterperiode. In 1978 ontmoet hij Janny de Wind, een uitbundig meisje, dat streng is opgevoed, maar dat met een vriendin de bloemetjes buiten zet in bar De Negende Cirkel in Stad. Janny verlaat als oudste van zes kinderen al vroeg haar ouderlijk huis in Zuidhorn om aan de slag te gaan in de gehandicaptenzorg en koopt een huis in de Korrewegwijk in Stad. Reinder vindt in 1981 werk bij transportbedrijf Koopman in Zuidhorn, waar hij 35 jaar lang in de garage de vrachtauto’s onderhoudt.
Reinder en Janny trouwen in 1979 en Reinder trekt bij haar in. Begin jaren 80 worden hun kinderen Bart en Marieke geboren. Niet lang daarna verhuist het gezin naar een premie A-woning in Zuidhorn, bekend terrein voor Janny en dichter bij het werk van Reinder. In zijn vrije tijd is Reinder als lid van de 404-vereniging druk met de reparatie en restauratie van versleten Peugeots 404. Hoe zijn jullie in Vries terecht gekomen, is mijn vraag. Janny: ‘Ik werkte al met mensen met een verstandelijke beperking en werd in 2011 gevraagd om als leidinggevende aan de slag te gaan op zorgboerderij Farm Residence in Vries.’ Reinder, Janny en de kinderen delen er vijf jaar lief en leed, een mooie tijd. De werkverhoudingen werden echter zo ongezond dat Reinder en Janny besluiten om de zorgboerderij de rug toe te keren.
Nu wonen ze ‘op het mooiste plekje van Vries’. Op de begane grond achter het huis is allerlei bouwactiviteit te zien. Door msa, een progressieve neurologische aandoening, kan Janny steeds moeilijker trappen lopen en komt er beneden een slaapkamer bij. Reinder ziet het met lede ogen aan: ‘Het is triest natuurlijk en pijnlijk, maar de aanbouw is nu nodig.’ Reinder echter is niet uit het veld te slaan. Hij is niet alleen belbuschauffeur, maar ook actief als vrijwilliger voor diverse klussen bij de Klussendienst van Neie Naober. Hij haalt er dankbaarheid en levensvreugde uit. Maar nu even niet, want Janny’s besognes hebben prioriteit. Hij voelt zich, tot de laatste snik, zegt hij, thuis in Vries.
