Doelman Etienne Vaessen geniet in Groningen ‘Buiten Bijlow om ben ik van niemand de mindere’

Afbeelding
Foto: Johan Kamphuis

GRONINGEN - Tegen RKC en NAC sleepte hij zijn ploeg door lastige fasen heen op weg naar drie punten. AZ wist de weg naar het doel niet te vinden, dankzij een paar belangrijke reddingen en tegen Feyenoord hield hij zijn ploeg bij een 0-2 achterstand in leven waardoor er uiteindelijk nog een gelijkspel uit het vuur kon worden gesleept. En ook in andere wedstrijden was hij vanwege zijn ‘glanzparades‘, zoals de Duitsers dat zo mooi zeggen, de meest opvallende speler van het in de Eredivisie teruggekeerde FC Groningen. Tegen Ajax pakte hij op spectaculaire wijze nog een strafschop en hij is trotse doelman van het nationale elftal van Suriname. 

Etienne Vaessen. Een doelman bij wie de bezetenheid ouderwets grenst aan het krankzinnige. Het kostte hem al twee gele kaarten dit jaar. Zijn stijl doet denken aan de oud-doelman van Ajax en Oranje, de overleden Piet Schrijvers. Beide vooral aardig, een beetje gek, eigenzinnig, authentiek en moedige sluitposten die maar met één doel de wedstrijd in gaan. Winnen zonder tegendoelpunt en daar alles voor over hebben. Valdes, de oude Barcelona doelman en Ederson, de keeper van Manchester City zijn de grote voorbeelden van de 1.87 lange Nederlands-Surinaamse doelman. ‘Al was ik ook groot fan Luciano Da Silva hier in Groningen. Een kleine maar dappere keeper! Daar heb ik echt van genoten.’

Mezelf blijven

Goed gehumeurd en een stuk rustiger dan tussen de palen verschijnt de doelmaan op de afgesproken plek: ‘Buiten het veld ben ik eigenlijk een andere jongen en best rustig,’ grijnst de doelman. Zodra de scheidsrechter fluit gaat er bij mij een knop om. Dan ben ik volledig bezig met de wedstrijd en vooral hoe we die kunnen winnen.’ En geeft hij toe: ‘daarin ben ik behoorlijk gedreven en ga ik soms misschien weleens te ver zoals tegen RKC toen ik me wat al te dramatisch liet vallen. Ik weet dat tegenstanders soms ook een gruwelijke pest aan me hebben. Het kan me echt niets schelen. Ik wil vooral proberen altijd mezelf te blijven.’

Geen belofte, geen twijfel, wel eerste doelman

Daarin slaagt de van RKC afkomstige doelman voorlopig met vlag en wimpel. Terwijl we wekelijks kunnen genieten van keeper comedy capers op de televisie onderscheidt Vaessen zich als één van de weinige doelmannen in ons land in positieve zin en laat zien hoe het wél moet. Terwijl zijn voorbereiding beslist niet in die richting wees. Toen had de goalie het lastig en maakte geen sterke indruk. ‘Het was vooral de aanpassing aan andere omstandigheden die het lastig maakten. Ik heb een zoontje van 5 jaar en een vriendin. Plotseling was ik uit mijn vertrouwde omgeving en zag ik hen veel minder. Dat in combinatie met een andere woonplek maakte het best lastig tijdens de voorbereiding.’

Toch twijfelde de Brabander geen moment. Hij zou de nieuwe eerste doelman in de Euroborg worden. ‘Niemand heeft mij een basisplaats gegarandeerd. Dat zit gewoon in mijn hoofd. In mijn systeem. Waar ik ook heen zou gaan, mijn overtuiging zou altijd zijn eerste doelman te worden. Tenzij ik gehaald word als tweede doelman. Maar ook dan zal ik er alles aan doen toch onder de lat te komen.’

Knock-out en angst

Als het over keepen gaat krijgt hij de blik in zijn ogen die tegenstanders angst aan kan jagen. Zelfverzekerd en zonder het al te veel te duiden weten tegenstanders dat deze man niet voor je aan de kant gaat. 1 oktober 2023 is dan ook een datum die voor altijd in zijn systeem zal blijven. Daar ging het helemaal mis tijdens het duel met Ajax waar Brobby het hoofd van de doelman vol raakte. Minutenlang hield het stadion haar adem in toen de doelman maar niet bij bewustzijn kwam en zelfs werd gereanimeerd. Uiteindelijk viel de schade mee. Zeven wedstrijden later volgde de terugkeer op het veld, mét helm die inmiddels in de Euroborg weer is afgedaan. Toch is de angst nog niet helemaal weg: ‘het was een afschuwelijk moment al kan ik me er zelf niet veel van herinneren. Ik weet nog dat ik me voor de bal gooide en mijn handen misschien te dicht bij mijn hoofd had. Ik ben de verzorger die me zo snel hielp eeuwig dankbaar. Dan gaan mijn gedachten uit naar Nouri. Wat zou er zijn gebeurd als hij zo snel was geholpen. Gelukkig was het niet mijn hart, maar het heeft wel wat met me gedaan. Eenmaal weer in het veld gaan je gedachten toch terug naar dat moment. De helm gaf me een stukje veiligheid en bescherming. Het ging iedere wedstrijd beter. Mijn overgang naar FC Groningen voelde ook als een nieuw begin. Tijdens de voorbereiding kreeg ik steeds vaker het idee dat het klaar moest zijn met de helm. Ik wil me weer helemaal vrij voelen en heb er stapsgewijs afstand van gedaan. Heel soms komt de angst in een flits nog even terug, maar het voelt weer heerlijk om te keepen zonder helm.’ Om er met een brede glimlach aan toe te voegen: ‘en ik ben ook veel te knap toch voor een helm’.

Fan van Groningen

Ajax, PSV en Feyenoord hadden in meer of minder mate interesse in de diensten van de doelman voorbije zomer. Er waren contacten in het buitenland maar het werd FC Groningen. De nieuwe club van zijn vriend bij RKC van Mosselveld. Toch is de rol van de nieuwbakken algemeen directeur van FC Groningen niet doorslaggevend geweest. ‘Hij bracht het balletje wél aan het rollen’, blikt Vaessen terug op de start van de contacten met FC Groningen. Ik kreeg een appje van hem of FC Groningen voor mij überhaupt een overweging zou kunnen zijn. Toen dacht ik, wie ben ik om nee te zeggen tegen deze grote club waar ik altijd al een beetje fan van ben geweest. Dat volle stadion is geweldig en in mijn beleving is Groningen een ploeg die altijd in de subtop speelt en strijd om Europees voetbal. Een grote stap omhoog dus. Met alle respect voor RKC, want aan die club heb ik veel te danken, maar FC Groningen is toch wel even wat anders. Daarbij wilde ik ook snel duidelijkheid. Daar hou ik van. Ik hoef financieel niet het onderste uit de kan. Als ik een goed gevoel ergens bij heb is het prima. Bij Groningen had ik direct een goed gevoel. En natuurlijk is het fijn om naar een club te gaan waar iemand die ik heel goed en lang ken directeur is.’

Wat minder aardig mag

Inmiddels is hij al driemaal uitgeroepen tot ‘man of the match’ en is hij de doelman van het Surinaamse nationale elftal dat onder leiding staat van oud Oranje doelman Stenley Menzo. ‘Ik ben hier gewend inmiddels en heb het erg naar mijn zin. Iedereen heeft het altijd over de geweldige sfeer in onze groep, maar dat is ook echt zo. Wat mij betreft mag het soms wel wat minder aardig. Als ik een fout maak, heb ik enorm de pest in en kan dan echt lopen schelden. En dat doe ik ook wanneer anderen dat doen. Ik zit hier niet het schelden aan te moedigen, maar elkaar soms eens flink de waarheid zeggen is niets mis mee. Bij RKC had je altijd wel een paar mensen die als het niet liep flink tekeer konden gaan en zo de boel wakker schudde. Dat is soms ook gewoon hard nodig.’

Vorig jaar was Hidde Jurjus één van de belangrijkste spelers van het elftal. Die moet nu genoegen nemen met een plaats op de bank. Desalniettemin is de onderlinge verhouding uitstekend: ‘voor Hidde is het natuurlijk zuur, maar wij kunnen goed met elkaar opschieten. Hidde is naast een goede keeper een hele sociale en gedreven man die erg goed voor de groepsdynamiek is. En iedere club in de Eredivisie moet beschikken over minimaal twee goede keepers.’

Zo snel mogelijk veilig spelen

Stiekem droomt Vaessen nog eens een bal uit de hoek te plukken op een WK, maar dat zal niet met Oranje zijn. Hij heeft inmiddels vier wedstrijden van Suriname gekeept en mag nu niet meer switchen van land. Oranje is dus uitgesloten. ‘Of ik mezelf één van de betere doelmannen van ons land vind? Dat vind ik wat raar over mezelf te zeggen. Ik train hard om steeds beter te worden. Het gaat goed, maar zo’n tegengoal als tegen de Go Ahead Eagles had er niet in gemogen. Daar had ik meer kunnen doen en moeten doen. Daar baal ik enorm van maar probeer dat de volgende keer anders aan te pakken. Bijlow vind ik echt heel goed maar buiten hem om ben ik denk ik van niemand de mindere. Als ik niet voor Suriname was opgeroepen had Oranje heus wel eens door mijn hoofd gespookt. Maar dat is niet aan de orde. Het zal niet gemakkelijk worden, maar wel geweldig zijn om me met Suriname te plaatsen voor een WK. Dat is wel een grote droom. Maar eerst een andere uit laten komen. Ons met FC Groningen dit jaar zo snel mogelijk veilig spelen en dan de weg naar de subtop inslaan.’

UIT DE KRANT