Ongenode Gast participeert mee

Wat: inloopmiddag Esweg Eelde
Waar: ‘t Loughoes, Eelde
Wanneer: donderdag 5 maart

EELDE-PATERSWOLDE - De roeken die nestelen in de bomen rond de Dorpskerk van Eelde roeren zich, wanneer de Ongenode Gast het ontmoetingscentrum ‘t Loughoes binnenstapt. Binnen zijn kaarten uitgestald, door omstanders worden ze aandachtig bestudeerd. Er wordt gewezen, gepraat en gediscussieerd. Kortom, hier vindt burgerparticipatie plaats op het scherpst van de snede. Inzet is de herinrichting van de Esweg, na de Hoofdstraat is dit de volgende verkeersader die in Eelde-Paterswolde wordt aangepakt. 

Burgerparticipatie is het nieuwe toverwoord in de gemeentepolitiek, vervlogen zijn de dagen dat de bestuurders vanuit hun ivoren toren een besluit namen waar iedereen maar vrede mee moest hebben. Tegenwoordig moeten burgers de kans krijgen om mee te denken over plannen, dan is het de bedoeling dat er ook nog iets met die input gebeurt. Dat vergt nog al wat menskracht van de gemeente, die daar dan ook vaak hulp van buitenaf voor inschakelt. In dit geval is het adviesbureau Haskoning, die hebben in meerdere rondes plannen en ideeën over de Esweg opgehaald bij aan- en omwonenden. De ontwerpen voor de Esweg werden gepresenteerd in ‘t Loughoes, zodat betrokken inwoners konden aanschouwen wat er met hun input werd gedaan. Ook het ov-bureau en de Fietserbond hebben de kans gehad om input te leveren. Met grote netten vang je veel vis, dus je kan ervan uitgaan dat de plannen nu ook breed gedragen worden.

Wat blijkt? De bezoekers zijn inderdaad zeer te spreken over de plannen en het proces dat er aan vooraf ging. Anne van der Bles is zo’n tevreden inwoner. “Ik woon aangrenzend aan de Esweg, ik ben heel blij met de plannen. Momenteel is de weg echt onveilig.” De moeder van twee jonge kinderen somt een paar van de problemen met de huidige weg op. “De stoepen zijn onveilig, je hebt als fietser weinig ruimte en er wordt hard gereden.” In het nieuwe ontwerp is er meer ruimte voor fietsers, dankzij ruimere fietspaden. Ook gaat de maximum snelheid van 50 naar 30 kilometer. 

Medewerkers van de gemeente en het adviesbureau posten bij de verschillende kaarten, klaar om mensen hun vragen te beantwoorden en opmerkingen in ontvangst te nemen. Populair is Marcel Folkerts, projectmanager van de gemeente. Over het traject tot dusver is hij tevreden als een hond met twee staarten. “Het gaat heel goed. We zijn echt met niets begonnen, we hebben alleen maar input van mensen verzameld. Daarbij maken we onderscheid tussen mensen die direct aan de Esweg wonen, en mensen die in de buurt wonen.” Na een eerste informatiesessie werden vrijwilligers gerekruteerd die in een klankbordgroep wilden plaatsnemen, om zo verder mee te denken. Deze groep mocht schetsen hoe hun droomweg er uit moest komen te zien. Onderdeel van dat proces was zelf aan de slag gaan met een computerprogramma, waarin de weg kon worden ontworpen. “Ze kwamen er al snel achter dat hun ideaalbeeld niet ging passen in de beschikbare ruimte. Toen kwam dus een proces van concessies doen. Wat vinden we echt belangrijk en wat minder?”, legt de projectmanager uit.

Henriëtte Meijer deed mee met met een informatiesessie. Dat de weg wordt aangepakt is volgens haar geen overbodige luxe. “Het is momenteel echt een doorn in het oog. Het trottoir ligt schots en scheef en soms moet je als fietser gedwongen op de weg fietsen.” Ze is er over te spreken dat de ideeën van de inwoners grote invloed hebben gehad op deze tussentijdse plannen. “Het proces ging heel mooi, onze input is echt meegenomen.”

Het participatieproces is nadrukkelijk nog niet afgerond. Ook nu mogen mensen nog meedenken en feedback geven. Aan de muren van de ruimte hangen verschillende grote vellen. Langzaam worden die gevuld met gele briefjes, met daarop nieuwe ideeën en feedback. Er wordt aan de deelnemers gevraagd om zich in te beelden in verschillende rollen, zoals die van een buschauffeur, fietser of voetganger en vanuit dat oogpunt feedback te geven. 

Wellicht proefde de oplettende lezer in het begin van het stuk enig cynisme over burgerparticipatie van de Ongenode Gast. Hij heeft dergelijke processen nog al eens zien ontsporen, hij is daardoor wat sceptisch geworden. Het vult hem met goede moed en vertrouwen om te zien dat wel degelijk kan werken. De les voor een volgende keer is blijkbaar: neem de input van de burger serieus en zorg voor realistische verwachtingen wat ermee gedaan wordt.