De Ongenode Gast legt een kaartje in Paterswolde
Wat: spelmiddag senioren
Waar: Ons Dorpshuis, Paterswolde
Wanneer: donderdag 15 januari
Dick Kattouw tikt met een lepeltje tegen een kopje koffie, net wanneer de Ongenode Gast de grote hal van Ons Dorpshuis binnenstapt. Door de hal staan tafeltjes, pakken kaarten en zakken rummikubsteentjes liggen klaar. Na een kort welkomstwoord van Kattouw worden de kaarten geschud, steentjes worden klaargezet en de messen worden geslepen. De spelmiddag voor senioren barst los.
Mensen staan op en zoeken hun juiste plek. Door middel van lootjes trekken zijn hun medespelers en tegenstanders bepaald. Wanneer het geschraap van stoelen is verstomt is het menens en begint het spelen. De meeste tafels worden bezet door viertallen. Populair is klaverjassen, het grootste deel van de spelers buigt zich over hun speelkaarten. De Gast schuift even aan bij Geertje, Geertje, Hessel en Otto. Terwijl slagen worden binnen geharkt en de spelers elkaar vriendschappelijk plagen vertellen ze over het fenomeen ‘spelletjesmiddag’. Otto neemt als eerste het woord, terwijl aan de overkant van de tafel zijn speelpartner Geertje naar haar kaarten kijkt. “We spelen niet met het mes tussen de tanden. Het draait om het plezier. Als mensen vervelend doen dan krijgen ze dat wel te horen, het moet leuk blijven.” Rondom de tafel wordt instemmend geknikt. Ondertussen gaat de ronde naar Geertje en Otto. “Wat een troep had jij”, vraagt Hessel lachend aan zijn medespeler. Hij vervolgt: “Hier zitten wel geoefende klaverjassers. Ik merk wel dat het spelletje niet zo populair meer is. Op school zaten we vroeger allemaal te klaverjassen, tegenwoordig zit de jeugd alleen maar op hun telefoon.”
Deze middag in Paterswolde is onderdeel van een serie. De bijeenkomsten worden georganiseerd onder de paraplu van welzijnsorganisatie Neie Naober. Wanneer de R in de maand zit worden de middagen georganiseerd, op 16 april vindt de laatste plaats in Vries. De scores van de partijtjes die worden gespeeld worden zorgvuldig bijgehouden, bij de laatste bijeenkomst worden de winnaars met prijzen overladen. “Die gaan dan met een nieuwe auto naar huis”, grapt een van de klaverjassende Geertjes. Dick Kattouw is een van de kartrekkers van de organisatie, hij is tevreden over de opkomst. “Op papier doen er 32 mensen mee, vandaag zijn er een stuk of 25”, vertelt hij. Over het belang van de samenkomst is hij bescheiden. “Dat moet je maar aan de deelnemers vragen”, zegt hij met een knipoog. Elke maand wordt de spelmiddag op een andere locatie in de gemeente gehouden. De deelnemers komen zelf ook uit verschillende plaatsen. De spelers kiezen het spel dat ze spelen, een loting bepaald met wie ze op de middag samenspelen. Het is zo een uitgelezen gelegenheid om nieuwe mensen te leren kennen en contacten te leggen.
Een medewerker van het dorpshuis is inmiddels begonnen met het rondbrengen van koffie en thee. Op het tafelblad tussen Janny, Tineke en Vrouwkje dansen de rummikubsteentjes. De ervaren speelsters goochelen complexe cijfercombinaties aan elkaar. “Dat gaat allemaal wel erg soepel”, denkt de Gast. Hij besluit even een stoel aan te schuiven en te kijken of hij de dames uit hun concentratie kan halen. Onvermurwbaar blijven de steentjes op tafel klikken. Terwijl Janny met een haviksoog de vorderingen van Vrouwkje volgt heeft ze toch ook nog tijd voor de Gast. “We spelen hier niet met een zandloper, iedereen speelt mooi in hun eigen tempo.” Over de vraag hoe lang deze middagen al georganiseerd worden moet even worden nagedacht. Vrouwkje kijkt even op van haar bord met stenen. “Het is er al jaren, ik doe volgens mij al veertien jaar mee”, zegt ze.
De Gast vervolgt zijn rondje door de zaal. Hij loopt langs de tafels waar een tafel druk bezig is met jokeren, het derde spel dat wordt aangeboden. De geur van verse koffie verspreidt zich ondertussen door de ruimte. Een bijzondere wending in een potje klaverjassen doet iemand uitroepen. De Gast slaat een vriendelijk aanbod voor een kopje koffie af, een volgende afspraak wacht alweer op hem.
