De Ongenode Gast struint door huttenkamp bij Vries

 VRIES - Even buiten Vries ligt het terrein dat Volksvermaken Vries gebruikt voor haar grote evenementen. Wanneer de Ongenode Gast er zijn auto parkeert, hoort hij al van verre het geluid van drukke activiteiten. Even later stapt hij een poort door, waarna een huttendorp voor hem ligt.

Het is een drukste van jewelste tussen en op de houten bouwwerken. Het is de laatste dag van de Kinderspeldagen, het jaarlijkse feest in de laatste week van de zomervakantie. Kinderen uit het dorp worden uitgenodigd om drie dagen lang samen leuke activiteiten te ondernemen, waarvan de belangrijkste een fraaie hut bouwen is. 

Die opdracht hebben Faye, Roza, Zara, Elodie en Kenzi duidelijk ter harte genomen. De muren van hun bouwsel zijn in alle kleuren van de regenboog geschilderd, de Gast wordt spontaan uitgenodigd voor een tour van het paleisje van dennenhout. Zo is er een comfortabele bank, een televisie en een heus puntdak. Allemaal uitgevoerd in hout en verf. Dat dak is overigens een primeur, vertelt een van de timmervrouwen de Gast. Nog nooit eerder lukte het iemand om zo’n constructie op hun hut te bouwen. Daarmee was er nog geen einde gekomen aan de creativiteit, uit verschillende hoeken worden katten getrokken. Verschillende stukken hout zijn beschilderd, beplakt met zachte stof en van ogen voorzien. “Wat een schatjes”, mompelt de Gast.

Gedurende de drie dagen dat het bouwfeest duurt zijn ouders niet welkom op het terrein, alleen de kinderen en de club vrijwilligers ziet hoe het geïmproviseerde dorp vordert. Op de laatste dag wordt de poort open geworpen en mogen ouders de creaties van hun kroost aanschouwen. Ronald is zo’n vader die zijn ogen staat uit te kijken. “Ik heb hier twee jongens rondlopen, een tweeling. Ze hebben elk een eigen groepje vrienden, waarmee ze hun hut hebben gemaakt.” Hij is er duidelijk over te spreken dat het evenement elke zomer weer wordt georganiseerd. “Hartstikke goed, de jongens doen vanaf het moment dat het mag. Dat zal groep vier zijn. Ze gaan drie dagen los, lekker in de buitenlucht. Volksvermaken doet sowieso veel voor kinderen in het dorp, dat is heel fijn.”

Aan de zijkant van het terrein staan een aantal grote containers opgesteld. Deze worden straks de laatste rustplaats voor alle hutten. Gert Bos staat met een groep andere vrijwilligers alvast los spul erin te mikken, wanneer de ouders en kinderen straks vertrokken zijn, begint het grote werk. Bos is al jaren betrokken bij de Kinderspeldagen, prachtig vindt hij het. “Die kinderen zijn altijd zo mooi bezig. Het is verder belangrijk dat ze de laatste week van de vakantie goed doorkomen”, zegt hij stellig. Hij heeft zelf altijd in de bouw gewerkt, hij voelt zich dan ook helemaal op zijn plaats bij de zaagtafel. “Als kinderen iets gezaagd moeten hebben dan komen ze hier, we willen niet dat ze zelf met zagen in de weer gaan.

Verderop zijn Arthem, Bjorn, Thomas en Gijs alvast bezig met hun eigen hut slopen. De hoge vlaggenmast komt met gekraak en gepiep naar beneden. De jongens gaan daarna vrolijk verder met hun zorgvuldig opgebouwde hut in splinters slaan. De Gast wil graag weten wat ze leuker vinden, het bouwen of het slopen. “Slopen”, klinkt het resoluut.

Terwijl de hutten langzaam worden afgebroken, bespeurt de Gast een onmiskenbare geur. Houtskool vermengd met vlees; ergens staat een barbecue. De Gast volgt zijn neus,  even later ziet hij hoe een lange rij mensen zich heeft gevormd in een tent, waar achter houten tafels vakkundig broodjes braadworst worden geserveerd. Twee vrijwilligers bemannen de bak kolen, ernaast zit de derde vrijwilliger Simon. “Er wachten misschien wel 400 mensen op een broodje, ik mag de verpakkingen van de worsten openknippen met een botte schaar.” Zijn handen zijn rood van de barbecuesaus waarin de worsten zijn omgewenteld. Handig wipt hij de glibberige tubes vlees uit de verpakking, in een stalen bak die staat te wachten. Wanneer de bak vol is, wordt deze op de grill gekieperd, waar de worsten snel een eigen plaatsje boven de hete kolen krijgen toegewezen.

Bij de poort staat Tonnie van de Koolwijk, voorzitter van Volksvermaken Vries, de vertrekkende kinderen en hun ouders uitgeleide te doen. Ze kijkt terug op weer een geslaagd evenement. “Het was gezellig, maar rustig. Alle 140 kaarten zijn verkocht. Naast het huttenbouwen waren er demonstraties en workshops, bijvoorbeeld van volleybal en judo. Het was allemaal weer mogelijk dankzij de vele vrijwilligers die zich wilden inzetten”, besluit ze.

De Gast voegt zich bij de stroom die het terrein verlaat, richting de auto. De kinderen hebben nog een weekend voor de boeg, voordat school weer begint. Het idee van een lange zomervakantie is voor de Gast al lang een verre herinnering.