Ongenode Vakantiekracht aait pony’s
SCHIPBORG - Het horen van de laatste schoolbel, het behalen van je diploma of het afscheid nemen van die ene lieve juf. Dat kan maar één ding betekenen: het schooljaar is voorbij en de welverdiende vakantie kan beginnen. Maar terwijl de meeste mensen genieten van de stranden op Mallorca of het barbecueën bij de voortent zijn veel jongeren druk bezig met hun vakantiebaantje. De Ongenode Gast heeft ook vakantie, daarom neemt de Ongenode Vakantiekracht zijn taak over. Hij gaat langs bij een bedrijf of organisatie in de regio om te kijken hoe jongeren in de regio hun vakantie invullen en waarom ze voor dat ene leuke baantje hebben gekozen.
De Ongenode Vakantiekracht meldt zich deze keer bij camping De Vledders bij Schipborg. Er zijn veel vakantiekrachten nodig om de camping te laten draaien tijdens het hoogseizoen, vooral omdat er nogal wat activiteiten zijn. De Vakantiekracht is vooral benieuwd naar het ponyrijden, dat elke dag wordt georganiseerd. Kinderen van de camping kunnen gratis de zes pony’s borstelen en er zelfs een rondje op rijden. Tegen een kleine vergoeding kan daarna een tocht worden gemaakt. Eigenaar van de camping, Marianne Glas, legt uit dat dit allemaal onder het toeziend oog van gespecialiseerde werknemers gebeurt. “Ik heb twintig extra werknemers tijdens de zomer, een paar daarvan hebben speciale kwaliteiten waardoor ze met de pony’s kunnen werken.” Dat betekent niet dat ze alleen maar met lieve beesten hoeven te werken. “Ze helpen ook met de schoonmaak, in de snackbar of met andere taken. Elke werknemer moet overal inzetbaar zijn”, legt Glas uit.
De Vakantiekracht is nieuwsgierig geworden, hij werpt een blik op de grote kaart die bij de receptie hangt en begint te struinen. Langs tenten en caravans, zijn begroetingen worden vriendelijk beantwoord. In de zwemplas zijn een paar kinderen aan het spetteren, vanaf de kant kijken de ouders toe. Zonder al te veel moeite vindt hij de paardenbak, waar straks de pony’s en kinderen aan het rijden gaan. De viervoeters moeten nog worden opgehaald, daar zijn de vakantiekrachten mee bezig. Ondertussen verzameld een groepje kinderen en ouders zich. Het merendeel van de kinderen zijn meisjes, hier en daar springt een jongen er uit. Even later worden de pony’s een voor een aan hun halster uit de nabijgelegen wei geleid. De kinderen verzamelen zich al snel rondom de dieren en beginnen ze te aaien en borstelen. Speciaal hebben de meiden van Glas al een grote bak borstels klaar gezet.
Madelief is een van de vakantiekrachten, vandaag is het bovendien haar eerste dag. “Ik zag een advertentie dat ze hier een pony begeleider zochten.” De baan is haar op het lijf geschreven, legt ze uit. “Ik studeer voor bedrijfsleider dierverzorging, bovendien hebben we thuis ook een aantal paarden. Ik heb genoeg ervaring dus. Ik heb nu ook een caravan hier op de camping staan, ik woon namelijk in Groningen. Het idee om elke dag anderhalf uur te reizen staat me niet aan. Dit is voor mij dus echt een werkvakantie.” Dan is het duidelijk dat Madelief aan het werk moet, de Ongenode Vakantiekracht doet een stap terug. De nieuwe arbeidskracht wordt bijgepraat over de volgende stappen, zoals het de pony’s van zadels voorzien.
Terwijl het werkoverleg bezig is, zijn de kinderen nog altijd druk in de weer met aaien en borstelen. Een klein meisje met blonde staartjes rent heen en weer tussen de dieren en haar oma. De vrouw die op een afstandje blijft staan stelt zich voor aan de Vakantiekracht. “Martine, en dat is Nienke”, vertelt ze. “Dit is ons tweede jaar hier. Het is hier lekker rustig, een prachtige plek om te staan.” Nienke is ondertussen weer even terug bij Martine. Enthousiast vertelt ze de Gast over de pony’s. “Het is heel leuk hier. Ik heb geen favoriet, ze zijn allemaal lief.” Oma heeft daar zo haar bedenkingen bij. “Ik ben zelf bang voor paarden”, bekent ze. “Ik wil het haar alleen niet ontnemen, ik blijf alleen wel op een afstandje staan.”
Ondertussen is het overleg klaar, de meiden in groene shirts gaan aan de slag met het opzadelen van de pony’s. Anne-Mette heeft ondertussen nog wel even de tijd om wat vragen te beantwoorden. “Ik doe dit nu voor het tweede jaar. Het is heel mooi werk en een gave plek. Kijk maar naar die blije kinderen.” Met kleintjes werken is een kolfje naar haar hand. “Ik studeer om basisschoolleraar te worden, met kinderen werken is hartstikke mooi.”
De hele groep maakt zich dan op om rondjes te gaan rijden, de professionals moeten hun hoofden erbij houden. De Vakantiekracht zwaait iedereen gedag en loopt terug naar de parkeerplaats. Onderweg steekt hij nog even zijn hoofd bij de receptie naar binnen om eigenaar Marianne Glas gedag te zeggen. Dan is het terug de warme auto in, gevolgd door de warme redactie.
