De Ongenode Gast snuffelt in de kringloop van Vries
VRIES - Het is een druilerige dag in Vries wanneer de Ongenode Gast zijn auto parkeer. Te voet legt hij het laatste stukje af naar de kringloopwinkel SKOT. Op de parkeerplaatsen voor de winkel is geen plek meer, het is een drukke dag bij de kringloop. Dat is niet vreemd, het is namelijk ‘Geef-het-door-dag’. Op deze dag kan iedereen oude spullen inbrengen bij de winkel. Spullen die nog gebruikt of gerecycled kunnen worden gaan naar de winkel. Voor het spul dat echt reddeloos is staat er een grote container. De Gast is een groot voorstander van een circulaire economie. Hij besluit daarom eens rond te snuffelen bij de kringloop.
Als hij aankomt lopen treft hij op de stoep meneer Reinders. Die heeft net een infraroodpaneel ingeleverd. Hij heeft er duidelijk weinig plezier van gehad, het apparaat zit namelijk nog in zijn oorspronkelijke verpakking. “Klopt,” zegt Reinders lachend. “Ze hebben het verkeerde formaat bezorgd. Ik heb nog geprobeerd om hem terug te sturen, maar dat lukt niet. Daarom lever ik hem nu maar in.” De goedgemutste man speelt bepaald geen thuiswedstrijd, hij woont in Hoogezand maar komt regelmatig in Vries. Toen hij hoorde van de inleverdag besloot hij het paneel mee te nemen.
Technisch gezien is de dag specifiek voor inwoners van de gemeente. Deze betalen normaal gesproken voor het inleveren van grofvuil, vandaag is de uitzondering. Namens de gemeente is Simone Baas-Veenstra aanwezig. Zij vertelt dat het ‘lekker druk’ is en dat het een komen en gaan is van mensen met oude spullen. Iedereen is vandaag welkom, ook mensen van buiten de gemeente. Wat haar betreft verdient de kringloopwinkel de spotlight en niet de gemeente. “Zij organiseren, wij faciliteren alleen,” zegt ze bescheiden. Het is niet de eerste Geef-het-door-dag die wordt georganiseerd, vorig jaar was er zelfs een hele week waarin mensen gratis van hun grofvuil af konden komen. Dit jaar is het slechts een dag. “Waarschijnlijk gaan we volgend jaar voor drie dagen,” legt Baas-Veenstra uit. Wat de Gast betreft klinkt dat als een goede middenweg.
Er struinen ook vertegenwoordigers van verschillende repaircafés aanwezig. Zowel techneuten uit Eelde-Paterswolde als reperateurs van Vries zelf stellen hun diensten vandaag beschikbaar. Mensen met kapotte elektronica kloppen bij hen aan, ter plekke wordt het apparaat gerepareerd. Achterin de winkel zitten Jan Dolleman en Bart Bazuin in hun werkplaats. Dolleman werkt aan een kapotte waterkoker, Bazuin verdiept zich in het raderwerk van een oude klok. De mannen werken al langer als vrijwilliger bij het repaircafé, maar toevallig nog nooit naast elkaar. Ze zijn inmiddels een paar uur en een sloot koffie verder. “We zijn eindelijk aan elkaar gewend,” grapt Dolleman.
De hele achterzijde van de winkel is een gezellige chaos. Overal staan kasten, vol met allerlei spullen die wachten op een tweede of zelfs derde leven. In zijn kantoortje heeft Nico Heikamp, directeur van de kringloopwinkel, net een telefoongesprek afgerond. Hij wil de Gast wel even rondleiden in de wondere wereld van tweedehands spullen. “In feite zijn wij een doorgeefluik van oude spullen. Alles dat nog bruikbaar is proberen we te verkopen, de rest wordt hoogwaardig gerecycled. Restafval zijn grondstoffen,” legt hij uit. Als het gaat om hoe efficiënt de kringloop is, groeit hij een paar centimeter van trots. “Verdeeld over de verkoop en het recyclen vinden we een nieuwe plek voor negentig procent van alle spullen.” En het gaat niet om klein bier, wat blijkt uit het grote magazijn waar de Gast net doorheen is geleid. “Met deze winkel verwerken we zo’n 25.000 tot 30.000 kilo spullen per jaar,” vertelt de directeur.
Een indrukwekkende hoeveelheid die de Gast zijn oren laat klapperen. Toch zou het nog een stuk meer kunnen zijn, verzekerd kringloopkoning Heikamp. “We zoeken al een tijdje een vrijwillige chauffeur voor de grote bus. Omdat we die nu niet hebben, lopen we op jaarbasis zo’n 20.000 kilo spullen mis. We kunnen namelijk niks bij mensen thuis ophalen.”
Wat hem betreft zou de winkel nog verder uitgebreid moeten worden, waardoor er meer ruimte is om grote zaken als kasten aan te bieden. Onlangs is er een ruimte aan de hoofdwinkel aangebouwd, gefinancierd door de gemeente. Nico Heikamp knikt naar Simone Baas-Veenstra, die een meter verder een nieuwe afgifte in goede banen leidt. De Gast gunt het alle medewerkers van de winkel dat ze een grotere locatie krijgen. Aan mensen als Simone zal het in elk geval niet liggen. De Gast kijkt nog eens om zich heen en denkt aan alle rommel die bij hem thuis op zolder ligt te verstoffen. Hij moet maar eens de tijd vrijmaken om dat weg te brengen. Deze keer neemt hij zich voor om er echt werk van te maken, net als de vorige vier keer dat hij dit zichzelf beloofde.
