De Ongenode Gast leeft mee met de poppenkast in Paterswolde
EELDE-PATERSWOLDE - Kinderen zitten in een halve maan voor het podium van Ons Dorpshuis in Eelde-Paterswolde. Voor het podium staat een poppenkast klaar, straks wordt hier een voorstelling gegeven door Inkipinki. De Ongenode Gast is niet vies van een stukje theater en neemt een kijkje.
De zaal zit bomvol, er worden zelfs extra stoelen bij gezet. De ouders nemen daarop plaats, het grootste deel van de kinderen maakt het zichzelf gemakkelijk op de vloer, om maar niks van de show te hoeven missen. Op een tafel aan de zijkant zit Marieke Voormolen, voorzitter van de Culturele Raad Eelde en organisator van de voorstelling. Tevreden kijkt ze naar het publiek dat is toegestroomd. “We hebben zo’n zestig aanmeldingen, dat is een mooie opkomst. We organiseren elke herfstvakantie iets voor de kinderen.”
Even voor 15.00 is het wachten op de laatste paar gasten. Bij de deur zit Karin met een checklist en houdt bij wie er allemaal al binnen is. Dan komt Ingka van Fulpen naar voren. Zij is het alter ego van Inkipinki. Ze legt de kinderen uit dat om in haar rol te kruipen ze alleen een blauwe pruik hoeft op te doen en een mooie jas aan te trekken. Voor de ogen van de Gast en het publiek voltrekt de transformatie zich, even later staat Van Fulpen in vol ornaat voor het podium. De pruik zit wat slordig, tot groot vermaak van de kinderen en een paar ouders.
De show draait om de assistent van Inkipinki, Mik. Hij gaat op kraamvisite bij een boerderij, waar een geitje is geboren. Voordat het zover is stelt Inkipinki de kinderen voor aan een paar van haar vaste poppen, waaronder een muis die Josefien heet en uit Frankrijk komt. De enthousiaste kinderen gaan in een kring om het stel heen staan om de muis denkbeeldige kaas te voeren. Terwijl de poppenspeler is afgeleid, kruipt een klein meisje achter de poppenkast, om te kijken wat daar nog meer te zien valt. De Gast moedigt iedereen aan om af en toe een kijkje achter het grote gordijn te nemen. In dit geval was de moeder van het meisje minder gecharmeerd van haar dochters onderzoekende geest en zette de jonge onderzoeksjournalist bij haar op schoot. Tot de Gast zijn opluchting mocht het meisje snel weer terug naar de eerste rij, om de voorstelling te volgen.
Dan is het tijd voor de voorstelling zelf. Op de boerderij van Boris is een jong geitje geboren, waarvoor een feest wordt gegeven. Het geitje verstopt zich, wanneer de andere dieren van de klaargemaakte beschuit met muisjes eten. Daar raken ze zo van in de war dat de beesten niet meer weten welk geluid ze maken. De koe tokt als een kip en de kip begint te loeien. De kinderen kruipen steeds verder naar voren, tot ze vlak onder de kast zitten. Wanneer de kip miauwt als een poes, slaat een jongetje naast de Gast zijn hand voor het gezicht, overkomen door onbegrip voor de stommiteit van het beest. De Gast heeft in een vorige baan ook wel zo aan de vergadertafel gezeten.
Van Fulpen heeft een aantal rekwisieten voor de kinderen meegenomen, badmintonrackets met daarop dierenkoppen. Deze maskers worden door een aantal enthousiaste kinderen ter hand genomen, samen zorgen ze ervoor dat de dieren weer de juiste geluiden maken.
Het loopt dus gelukkig allemaal goed af, de dieren vinden hun eigen stem terug. Het feest wordt voortgezet. Eind goed, al goed dus. Na afloop krijgen de kinderen allemaal een spekkie als traktatie en mogen ze een kleurplaat mee naar huis nemen. Voor Inkipinki zit de middag er nog niet op. Kinderen die willen kunnen ook nog geschminkt worden. Daar heeft een aanzienlijke groep wel oren naar, de poppenkastspeler moet dus nog even goed aan de bak.
De Gast besluit dat zijn gezicht ongeschminkt kan blijven. Bij het pakken van de jas loopt hij Jens, Lotte en Sarah Mae tegen het lijf. Hun oma is bezig hun jassen te pakken. Jens is in elk geval heel enthousiast over de voorstelling. Als de Gast hem ernaar vraagt springt hij, letterlijk, een gat in de lucht en roept volmondig “Ja!”.
