De Ongenode Gast hengelt naar verhalen bij Sport- en Spelweek Annen

Wat: Sport- en spelweek
Waar: Annen
Wanneer: Vrijdag 10 mei

ANNEN - Geconcentreerde blikken turen in het troebele water van de visvijver bij de manege in Annen. Het is Sport- en Spelweek in het dorp. De hele week bestrijden 6 teams elkaar in allerlei spellen. De vissers zitten dan dus ook niet alleen voor hun plezier aan het water, er vallen kostbare punten te verdienen. De Ongenode Gast is benieuwd of de vissen een beetje willen bijten.

Per wijkteam zijn er 2 vissers afgevaardigd. Zij moeten in 2 uur zo veel mogelijk vissen uit het water hengelen. Elke vangst wordt gemeten, de winnaar is het team dat de grootste lengte aan vis weet te verschalken. Berend Kupers en zijn dochter Nora doen mee namens het groene team. De Gast hurkt tussen ze in, met zachte stem stelt hij zijn vragen. Hij wil immers de vissen niet verjagen en zo de competitie beïnvloeden. “Ik heb nog niks gevangen, maar Nora heeft al wel een visje binnengehaald,” vertelt Berend trots. Hij gaat verder: “We wonen al zo’n 13 jaar in Annen. Ik gaf aan bij het team dat ik wel wou mee helpen, ze konden geen vissers vinden dus toen heb ik gezegd dat ik nog wel ergens een hengel heb liggen. Ik ben als voorbereiding 1 keer met Nora gaan vissen, heel gaaf dat ze nu ook gelijk al een vis aan de haak weet te slaan.”

Dolf Dol loopt op zijn dooie gemak een rondje om de vijver, in de ene hand een sigaar en in de andere een wandelstok. “In mijn café organiseerde ik de playback, dat was altijd een groot succes. Ik zou nog steeds graag meedoen aan de spellen, maar dat gaat niet meer.” Dol wordt vergezeld door zijn schoonzoon Erwin Nijdam. Hij legt uit dat zo’n week je niet in de koude kleren gaat zitten. Er zijn de spellen zelf, maar na afloop blijft het vaak nog lang gezellig in het dorp. “Het is een slopende week,” zegt hij met een lach.

Dat is iets waar Arantxa Kruize, Kirsten ten Bergen en Rob Hoeksema over kunnen meepraten. Hun gele tenues laten gelijk zien van welk team zij zijn. “Hier neem ik een week vrij voor. Je bent van ‘s ochtends vroeg tot ‘s avonds laat bezig. Het is helemaal vrijwillig, maar tegelijkertijd een fulltime baan,” legt Kruize uit. Het drietal staat aan de waterkant om hun 2 vissers aan te moedigen. Luuk is 1 van de vissers, hij zit op een simpel kistje terwijl hij als een havik zijn dobber in de gaten houdt. Het contract met de vissers in het naastgelegen vak kan haast niet groter zijn: die zitten op indrukwekkende stoelen, met een professioneel ogende kist vol dobbers, haken en aas. 

Dat verschil in aanpak is kenmerkend voor de hele competitie, het draait om de gezelligheid maar de teams zijn wel degelijk gemotiveerd om te winnen. Ook doen mensen mee van alle leeftijden. Rob Hoeksema zegt daarover: “Het maakt niet uit of iemand 4 jaar of 100 jaar oud is, iedereen kan meedoen. Dat maakt het leuk, iedereen is erbij betrokken.”

De Sport- en Spelweek van Annen mag gerust een traditie worden genoemd, iets waar Ype Tol duidelijk (en terecht) trots op is. Hij is lid van de commissie die de week organiseert. “Dit is de 52e editie alweer, er doen 600 unieke deelnemers mee.” Hij benadrukt dat het bijzonder is dat deze week jaar in, jaar uit georganiseerd wordt. “Vroeger had je dit soort evenementen in bijna alle dorpen, maar dat sterft langzaam uit door gebrek aan vrijwilligers. Daaraan is bij ons gelukkig geen gebrek!”

Terwijl de vissers hun volle focus op het water richten worden de voorbereidingen voor het volgende evenement al getroffen in de manege. Paarden en ruiters zijn zich aan het warmlopen in de bak. Een wit hondje loopt onder de omheining door. Gelukkig luistert het keffertje naar de roep van de Gast en gebeuren er geen ongelukken. Met dit laatste wapenfeit achter zich moet de Gast er een einde aan breien, andere afspraken wachten. In de tijd dat hij bij de vijver stond zag hij maar weinig vissen die naar boven werden gehaald, maar dat leek de sfeer niet te drukken.