Lokale geschiedenis is het bewaren waard

Bestuur Ol Eel, met Jur Eckhardt in het midden
Bestuur Ol Eel, met Jur Eckhardt in het midden Foto: Ol Eel
man met de hamer Man met de hamer

EELDE - Jur Eckhardt is voorzitter van Ol Eel, de historische vereniging van Eelde. 

Ik ben inmiddels zo’n zes jaar actief bij de vereniging. Ik werd gevraagd om de redactie van ons blad, Kontakt, over te nemen toen de vorige redactie stopte. Vanuit die rol werd ik gevraagd om ook in het bestuur te stappen. Toen de oude voorzitter stopte, werd ik gevraagd om het over te nemen. Ik heb gezegd: ik wil het wel doen, maar dan wel met een goede groep. Toen zijn we op zoek gegaan naar de juiste mensen. Ik heb zelf bijvoorbeeld niks met financiën. Dat is gelukkig goed gelukt. We hebben een goed bestuur, met de juiste mensen op de juiste plekken. Dat is heel belangrijk, je doet het niet alleen.

Lokale verhalen verdwijnen. Het is belangrijk dat we als vereniging daar aandacht aan besteden, zodat die verhalen bewaard blijven. Er is in de omgeving veel interesse in de vereniging. We zijn een best grote club, met 900 leden. Elke dinsdag organiseren we een open huis in onze huiskamer van de Notenkraker, het pand waar we sinds 2022 zitten. We organiseren ook gezellige avonden, waarbij oude mensen uit het dorp bij elkaar komen. Dan leggen we oude foto’s op tafel met de vraag: Wie zijn dit? Schrijf maar op. Verhalen zijn leuk, maar je wilt er wel een gezicht bij hebben. Je wilt die mensen in de ogen kunnen kijken. We hebben veel expertise en kennis in huis. De geschiedenis van het oude Eelde ligt bij ons, mensen kunnen met al hun vragen over de geschiedenis bij ons terecht. 

We hebben een opslag voor ons archief, zowel audio-, beeld- als geschrift. Daar slaan we ons eigen materiaal op, maar we beheren ook een groot deel van het archief van de oude gemeente Eelde. Dat is bij ons terechtgekomen toen de gemeente opging in Tynaarlo Het is een wisselwerking, de gemeente is blij dat wij er goed voor zorgen. Zij steunen ons dan weer op allerlei andere manieren.

We publiceren ons eigen blad, verhalen over mensen die in het verleden belangrijk zijn geweest voor het dorp. Bijvoorbeeld Cornelis de Marees van Swinderen, hij was een soort razende reporter die verslag deed van allerlei gebeurtenissen. Hij leefde van 1890 tot 1961. Het is gelukt om duizenden van zijn artikelen boven water te krijgen.

Ik heb nog wel een grote ambitie voor de toekomst. Ik zou graag ons archief van documenten toegankelijk maken. Daarvoor moeten ze worden gedigitaliseerd, maar ze moeten dan ook online worden geplaatst. Dan het liefst ook nog op een manier dat ze makkelijk te doorzoeken zijn, zodat mensen thuis zelf erin kunnen snuffelen. Dat wordt nog wel een hele klus. De rest van het bestuur deelt wel deze ambitie, de neuzen staan dezelfde kant op. 

UIT DE KRANT