De Uninvited Guest babbelt een woordje Engels met Club Eloquent

Wat: taalles bij Club Eloquent
Waar: Ons Dorpshuis, Paterswolde
Wanneer: maandag 20 oktober

De Ongenode Gast schuift enigszins schuldbewust aan bij de bijeenkomst van Club Eloquent, in Ons Dorpshuis in Paterswolde. Normaal gesproken leeft de gast volgens de stelregel: ‘Als je niet vijf minuten voor je afspraak aanwezig bent, dan ben je te laat’. Vandaag liepen de zaken even anders, dus is de bijeenkomst al in volle gang wanneer hij schuldbewust binnenstapt. Elizabeth Schmidt is bezig met haar betoog. Ze vertelt, in het Engels, over haar werk bij de Zonnewending. Ze heeft een grote selectie groenten meegenomen, een voor een geven de aanwezigen de Engelse naam. “In het Nederlands weet ik die wel”, zegt een van de deelnemers over een bol knoflook.

Daar draait het namelijk om bij deze club, die elke twee weken samenkomt. Er wordt Engels gesproken, uitsluitend Engels. De Gast babbelt gelukkig ook wel een woordje of twee over de grens, hij hoeft gelukkig dus weinig te missen. Alle acht deelnemers hebben een kladblok en pen voor zich liggen. Terwijl Elizabeth vertelt over zelfoogsttuin De Zonnewending in Eelde, worden hier en daar notities gemaakt. De club komt namelijk niet alleen voor de gezelligheid bij elkaar, er moet wel degelijk wat gebeuren. Sommige deelnemers hebben een bijdrage voorbereid, anderen zijn op een volgende bijeenkomst aan de beurt. Nadat Elizabeth klaar is met spreken worden er vragen gesteld, vanzelfsprekend ook weer in het Engels. 

Het volgende onderdeel is voor de rekening van Sonnie, zij is aan de beurt om een persoonlijk verhaal te vertellen. Dat doet ze met verve, over hoe zij en haar man als jong stel geen huisdieren hadden. Die wilde haar man niet in huis hebben. “We kwamen op een gegeven moment tijdelijk in Lewenborg te wonen, waar onze overburen een katje hadden. Ze hadden ook net een baby gekregen, en die kat wilde de hele tijd in het bedje van de baby liggen. Hun oplossing was dus de kat maar de hele dag buiten te houden. Onze kinderen wilden graag een kat, dus haalden haar bij ons naar binnen. Mijn man moest tijdelijk op reis, toen was die kat meer bij ons thuis dan bij de buren.” Er wordt gegrinnikt om het verhaal, tot het een wending neemt. “Het verhaal heeft een tragisch einde, hij ging uiteindelijk met ons mee alleen hij bleek ziek te zijn. De dierenarts heeft hem een spuitje gegeven”, besluit ze.

Elke spreker staat vooraan de ‘klas’, Club Eloquent draait namelijk niet alleen om het oefenen van Engels. Ook het publiekelijk spreken wordt aangescherpt, doordat iedereen achter de lessenaar moet staan om een onderdeel te presenteren. De bijeenkomsten bestaan uit vaste elementen, die telkens door andere leden worden voorbereid. Zo wordt er een kort reisverslag verteld over het bezoek van een deelnemer aan het depot van het museum Boijmans van Beuningen in Rotterdam. De deelneemster vertelt dat deze ook wel ‘De Pot’ wordt genoemd.

Dan slaat even de paniek toe bij de Gast, er worden namelijk blaadjes rondgedeeld. Weggedrukte herinneringen aan onverwachte overhoringen op de middelbare school flitsen door zijn hoofd. Hij moet de neiging onderdrukken om Gerda, die de opdrachten ronddeelt, te vragen of dit meetelt voor zijn eindcijfer. Wanneer de ergste paniek is weggeëbd, kijkt hij naar het blaadje. ‘Common English expressions that everyone should know’, prijkt boven het A4’tje. Oftewel: ‘Veelgebruikte Engelse uitdrukkingen die iedereen moet kennen’. Een lijst uitdrukkingen staat aan links, met klassiekers als ‘Come rain or come shine’ of ‘As right as rain’, en minder bekende zoals ‘Break a leg’. Twintig uitdrukkingen, met ernaast twintig Nederlandse vertalingen. De opdracht is simpel: match de Engelse uitdrukking met de Nederlandse vertaling. Een doodse stilte valt over de ruimte, die het gevoel van een onverwachte toets nog eens versterkt. ]

Vijf minuten later geeft Gerda het teken dat de tijd verstreken is, klassikaal worden de antwoorden nagekeken. Net als vroeger telt de Gast alvast vooruit, zodat hij alvast weet welk nummer hem gevraagd wordt. Twee keer moet hij aantreden, twee keer een goed antwoord. Nou wil het toeval dat De Gast altijd al een voorliefde heeft gehad voor uitdrukkingen en gezegdes, zowel in het Engels als het Nederlands. De opdracht was hem dus, om maar weer een uitdrukking van stal te halen, op het lijf geschreven en/of een kolfje naar zijn hand.

Wanneer alle antwoorden zijn nagekeken, is het tijd voor koffie. Na een kwartiertje pauze gaan de stoere studenten verder, voor de Gast zit het gezellige uitstapje er helaas op. Een volgende afspraak wacht op hem, maar deze flashback naar de middelbare school en een onverwachte overhoring zal hij niet snel vergeten.