De Ongenode Gast wandelt het jaar uit
EELDE-PATERSWOLDE - In het bos rondom landgoed Lemferdinge heerst een serene rust, die af en toe wordt onderbroken door een ontploffing. De vuurwerk verkoop is net begonnen en ondanks dat de zon nog aan de hemel staat wordt er her en der al wel vuurwerk afgestoken. De Ongenode Gast is benieuwd hoe mensen 2025 hebben ervaren en wat hun hoop en verwachtingen zijn voor het nieuwe jaar. Hij trekt daarom het bos in, waar veel mensen genieten van de zeldzame winterzon.
Op het pad treft hij Shirley, ze is op stap met Mycan en Kyra. De twee husky’s kijken uit naar hun middagwandeling en trekken zachtjes aan hun riem. Gelaten staan ze toe dat de Gast hun baas een paar vragen stelt. “Ik ben hondenoppas”, vertelt Shirley vrolijk. “Ik heb het druk momenteel, ik ben fulltime hondenoppas. Dit zijn wel mijn twee favorieten”, vertelt ze terwijl ze naar de twee zwart-witte honden kijkt. “In 2026 wil ik een opleiding in de zorg te gaan volgen. Ik hoop dat ik daarnaast ook nog tijd heb om op honden te passen, in het weekend en tijdens mijn vakanties.” Ondertussen stijgt er een zacht gepiept op uit de twee hondenkelen, Shirley moet aan het werk en de Gast slentert ook verder.
Het gouden zonlicht valt door de kale bomen en werpt lange schaduwen over het zandpad. Over datzelfde pad komt een potige pensionado de Gast tegemoet fietsen. Met knarsende banden komt Jo Wanning tot stilstand. De Gast moet even twee keer met zijn ogen knipperen als Wanning vertelt dat hij in de lente zijn 97e levensjaar zal vieren. “Ik fiets elke dag, tenminste een uur”, vertelt de krasse knar trots. Voor hem was 2025 een ‘redelijk’ jaar. “Ik ben lichamelijk wel wat achteruit gegaan. Toch kijk ik met vertrouwen naar het nieuwe jaar. Ik hoop vooral gezond te blijven. Op mijn leeftijd is dat toch je grootste zorg.” Met een vrolijke zwaai zet hij zijn driewieler weer in beweging, op weg naar huis en de warmte.
Tussen de metershoge rododendrons die welig tieren in het bos treft de Gast vervolgens Lottie en haar moeder Rianne. Hij hoorde hen al vrolijk lachen voordat hij ze daadwerkelijk in het vizier kreeg. Lottie vertelt enthousiast over haar opleiding. “Ik studeer viool aan het conservatorium. Het afgelopen jaar heb ik veel geleerd, naast mijn opleiding heb ik veel nieuwe ervaringen opgedaan.” Voor het nieuwe jaar heeft ze geen grootste plannen, behalve zich verder ontwikkelen als musicus. “Verder wil ik blijven genieten van de kleine dingen in het leven, zoals een wandeling met mijn moeder.” Rianne knikt instemmend. “Ik heb afgelopen jaar tijd gehad voor nieuwe hobby’s. Zo ben ik begonnen met danslessen, dat vind ik heerlijk. Het is heel bevrijdend.” Ook zij is enthousiast voor het komende jaar. “Wanneer je ouder wordt gaan de jaren sneller, daar wil ik proberen een rem op te zetten. Ik ga op zoek naar nieuwe ervaringen, nieuwe dingen om te ontdekken.” Ondertussen trekt er een wolk voor de zon en de gevoelstemperatuur keldert. Na het uitwisselen van hartelijke nieuwjaarswensen vervolgt ieder zijn weg, moeder en dochter verder de rododendrons in, de Gast de andere kant op.
In de berm van het pad treft de Gast Dimitris Pitidis. De Griek is op bezoek bij zijn familie in Nederland, zijn schoonzoon woont in Roden en laat hem de mooiste stukjes van Drenthe zien. De Gast merkt op dat je het dan slechter kan treffen dan het bos van Paterswolde, helemaal wanneer het weer meezit. “Het was een veelbewogen jaar”, zegt de Griek terwijl hij het bos in kijkt. “We hebben bijvoorbeeld het jubileum van onze kerk op het eiland Thassos gevierd.” Wat hem betreft wordt 2026 een mooi jaar. “Sommige van mijn kinderen komen terug naar Griekenland, daar kijk ik enorm naar uit.”
De laatste zonnestralen van de dag vallen door de kale takken. De bosgrond is bezaaid met een dikke laag bladeren, vogels tjilpen ongezien in de bosjes. De Gast ademt nog een keer de boslucht in. Er rest nog een dag in 2025, voor de Gast was het een zeer bewogen jaar. Namens de Krant van Tynaarlo wenst hij iedereen een gelukkig, vredig en gezond 2026 toe. Op naar het nieuwe jaar!
