De Ongenode Gast kijkt hoe koppels fietsen
EELDE - Wanneer de Ongenode Gast de Korenbloemweg in Eelde inrijdt ziet hij al snel de Keet van Tynaarlo staan. Het zonnetje schijnt, maar een venijnige wind blaast de papieren bekertjes om die alvast zijn klaargezet op de picknicktafel naast de keet. Het gebouwtje staat de hele week in Eelde, door de gemeente en welzijnsorganisatie Neie Naober worden er allerlei leuke activiteiten georganiseerd.
De Gast is benieuwd naar een specifieke activiteit, namelijk ‘duofietsen’. Op straat staat het gevaarte, een driewieler met twee zitjes erop. Even later verschijnt de ster van de show, mevrouw Van der Pels. Samen met haar zoon gaat ze zo voor het eerst een ritje maken op de fiets. Om haar uit te zwaaien is onder andere burgemeester Marcel Thijsen van de partij. De burgervader neemt kort het woord voordat de tocht begint. “Met z’n tweeën zie je meer en kom je verder dan alleen. Het is fantastisch dat deze fiets beschikbaar is en dat mensen zo ver in de tachtig toch nog lekker kunnen fietsen.” Namens de gemeente heeft hij ook nog een cadeau meegenomen, een speciale waterfles. Cultuurcoach Gea Jonker vult snel de flessen in de keet.
Na een korte uitleg is het moment dan daar, de auto wordt in de versnelling gezet en de fietstocht is begonnen. Het moeder/zoon duo wordt uitgezwaaid. De Gast weet een kopje koffie van Yvette, medewerker van Neie Naober, te bemachtigen. Hij kletst daarna wat met Hilde van Ree, voorzitter van de Rotary Anloo-Zuidlaren. Zij en haar clubgenoten hebben de fiets gefinancierd, op verzoek van Humanitas Tynaarlo. Cees Hut is voorzitter van Humanitas, hij legt uit dat er behoefte was aan een duofiets. Het huidige exemplaar staat nu in Zuidlaren, bij de fietsenmakerij op Dennenoord. Een mooie standplaats, maar niet ideaal voor mensen die niet in Zuidlaren wonen. Hut zou dan ook graag zien dat er een extra fiets bijkwam. Van Ree zegt toe er over na te denken, als er veel vraag naar is. “Als er belang naar is dan willen we graag nadenken over een tweede fiets.”
Aan tafel zit mevrouw Gree Speelman, zij had gisteren al de gelegenheid om de fiets uit te proberen. Wat haar betreft was het zeker voor herhaling vatbaar, vertelt ze de Gast die even bij haar op de bank aanschuift. “We zijn door de Onlanden gereden, het was prachtig weer. We hebben wel een uur gefietst, echt heerlijk.” Bepaalde aspecten aan de duofiets zijn wel wennen. Zo zit het wiel niet, zoals bij een gewone fiets, recht voor je. Verder is de fiets niet op maat gemaakt. “Mijn benen zijn te kort, ik kon maar net met mijn tenen bij de pedalen”, zegt ze schaterlachend.
Aan de andere kant van de tafel zit Tinus Bonder, hij heeft inmiddels ook persoonlijke ervaring met de duofiets. “Het was machtig mooi, ik heb er lang naartoe geleefd.” De tocht van de vorige dag was niet alleen feest. “Ik ben helemaal vernikkeld”, bromt hij. “Ik had alleen een zomerjas aan en geen handschoenen. Het was hartstikke koud.” Verder is de driewieler wel een uitkomst voor hem. Voorheen was hij een fanatiek fietser, maar de leeftijd heeft hem ingehaald. “Mijn zich is slecht, ik vertrouw mezelf niet meer op de fiets. De laatste twee jaar heb ik helemaal niet meer gefietst. We hebben lang getobd over zelf een duofiets aanschaffen, het is fijn dat we het nu hebben kunnen uitproberen.”
Ondertussen loopt Yvette van Neie Naober rond met koffie en thee. Ondertussen legt ze uit hoe de Keet werkt. “We doen het sinds 2020, het is een ad hoc podium waarvan uit allerlei activiteiten kunnen worden georganiseerd. We zetten het in om een wijk te versterken, in dit geval sloot het aan bij de tuindag die hier sowieso al werd georganiseerd.”
Ondertussen begint de snijdende wind ook de Gast parten te spelen. Er wachten ook nog meer afspraken op hem, hij maakt een laatste rondje langs alle aanwezigen. Met de verwarming op standje ‘zomer in de sahara’ is hij stiekem toch blij dat hij niet op een fiets zit.
