Elizabeth Cats spreidt haar creatieve vleugels
ZUIDLAREN - De sneeuw ligt dik op de grond, maar bij Elizabeth Cats is het behaaglijk warm. In haar knusse woonkamer staat nog een keyboard opgesteld, een restant van de laatste repetitie met haar band. Terwijl de koffie trekt vertelt de creatieve duizendpoot over haar verschillende muzikale talenten.
Elizabeth vertelt dat ze is geboren en getogen in Zuidlaren, ze groeide op in een muzikaal nest. “Alle kinderen kregen pianoles. Mijn vader kwam zelf ook uit een zeer muzikale familie. Mijn moeder was naast onderwijzeres ook dirigente van het zangkoor van de plattelandsvrouwen.”, vertelt ze. Op jonge leeftijd kwam ze in aanraking met de viool, ze werd gegrepen door het instrument. Toen ze begon met vioolles bleek al snel dat ze veel talent had voor het instrument. “Mijn juf zei: misschien kan je hier mee doorgaan, als je heel hard oefent.” Ze moet lachen bij de herinnering. “Soms heb ik de kantjes ervan af gelopen, ik kan me vooral ergens voor inzetten als ik echt enthousiast ben. Dat was ik voor van álles. Maar gelukkig vind ik het vioolspelen heel fijn!”
Na de vijfde klas van het atheneum werd ze aangenomen bij het conservatorium van Groningen. Op dat moment was dat niet de meest prestigieuze leerschool van het land. Toch heeft Elizabeth geen spijt van deze keuze. “Ik dacht toen: misschien moet ik naar Amsterdam. Nu ben ik juist blij, in Groningen werd ik echt gezien en kreeg ik veel kansen. Ik ben bijvoorbeeld concertmeester geweest.”
Ze studeerde af aan het conservatorium, gespecialiseerd als viooldocent. Voor de liefde verliet ze het Noorden en trok ze naar Den Haag, waar ze ging werken bij de Hoofdstad Operette. “Dat was ontzettend leuk, maar je speelt in een seizoen wel 160 keer hetzelfde stuk”, blikt ze terug. Ze legde de lat voor zichzelf hoger en bleef vioollessen nemen., o.a. van Emmy Verhey. Het bracht haar tot het Metropole Orkest van Hilversum. Het orkest speelde een breed scala aan muziek en verzorgde bovendien de achtergrondmuziek van televisie- en radioprogramma’s. Ondanks haar klassieke achtergrond beviel het goed bij het orkest. “Het was nadrukkelijk geen klassieke muziek, maar dat past juist goed bij mij.” Toch nam ze in 2013, het moment dat het Metropole Orkest zelfstandig verder ging buiten de omroep, de beslissing eruit te stappen na 21 jaar trouwe dienst. “Ik wilde nog zo veel méér met muziek!” Ze startte haar eigen bedrijf, kreeg veel leerlingen en gaf les op scholen. Daarnaast ontplooide ze haar vrije spel, vaak zonder bladmuziek.
In 2024 besloot ze, om nog wat meer vrijheid en ruimte voor creativiteit te ervaren, haar pensioen uit de omroepjaren vervroegd op te nemen. Dat betekent niet dat ze nu stil zit, integendeel zelfs. “Sinds ik zelf niet meer achter alles aanren stroomt mijn agenda vol”, vertelt ze enthousiast. Zo speelt ze in de band die door haar broer werd opgericht, de bandleden vond hij onder zijn schaatsvrienden. “Het heet daarom ‘Band of Skaters’, binnenkort hebben we ons eerste optreden tijdens Gluren bij de Buren op 1 februari. Mijn broer is daar, verdrietig genoeg, zelf niet meer bij. Hij overleed afgelopen zomer.” Samen spelen ze covers, van artiesten als Simon & Garfunkel of Cuby and the Blizzards.
Daar houden haar activiteiten niet op. “Ik maak muziek in de spirituele sfeer, waaronder mantramuziek en 432 Hz concerten met improvisatie. Verder dirigeer ik een koor dat zingt voor een goed doel: het HartKoor. Verder ben ik de ‘Stehgeiger’ van een nieuw opgericht salonorkest”, somt ze op. Verder speelt ze viool bij trouw- en uitvaartceremonies.”
Wie meer wil weten over haar activiteiten kan terecht op www.viool-spelen.nl
