Wordt Niks timmert hard aan de weg
TYNAARLO - Hier en daar liggen nog hopen sneeuw in de berm, het overblijfsel van de eerste winterse bui van het jaar. Binnen in de woning van Niels Ramaer is het gelukkig behaaglijk warm. Samen met zijn bandgenoot Kris Huizinga vertelt hij over de plannen die hun band Wordt Niks heeft.
De twee muzikanten schrijven regelmatig samen aan hun nummers. Met een potje bier op tafel veranderen losse riffs in de basis voor nummers, met de zeskoppige band wordt het nummer uiteindelijk afgemaakt. “Zo ging dat bijvoorbeeld met ‘Vraag me niks’,” vertelt Kris. “Douwe speelde een baslijn, daar speelde ik overheen en vanuit daar ging het verder.”
Binnen is het niet alleen lekker warm, het is ronduit knus te noemen. De woning van Ramaer is namelijk niet een standaard model met een fundering, bakstenen muren en dakpannen. Het is een oude dieselbus, waarvan het laadgedeelte is omgebouwd tot een woonruimte. Met een bed, een keukentje en een zithoek heeft een mens alles wat hij nodig heeft.
“Van de zomer ben ik er vijf maanden mee op reis geweest,” vertelt Niels. “Ik ben in Portugal geweest. Lekker rondtrekken en een beetje muziek maken.” Hij reisde niet alleen, zijn honden Otis en Dinzo waren mee. Ook Kris kwam hem een weekje opzoeken. Niels ziet de Portugese manier van leven wel zitten. “Het past me eigenlijk veel beter, niet zo gehaast. Hier in Nederland willen mensen alles gelijk geregeld hebben, daar werkt het niet zo.”
Een van de redenen om toch terug te gaan naar het koude Nederland was zijn band. Naast hem als zanger en gitarist Kris bestaat die uit Douwe Koops (bas), Jorn Huizinga (drum), Mark de boer (gitaar) en Arjen de Jong (piano). Ze begonnen ooit met z’n drieën, meer bandleden sloten zich aan. “Meer zijn altijd welkom, als iemand goed viool kan spelen dan houden we ons aanbevolen,” vertelt Niels lachend. De band laat zich moeilijk in een hokje plaatsen. “Als je er echt een kaartje aan moet hangen dan neigen we naar country en americana, met een rock-randje,” licht Ramaer toe. De band begon met covers spelen, inmiddels zijn ze meer dan twee jaar verder en is hun repertoire eigen nummers goed uitgebreid.
De volgende mijlpaal wordt een langspeelplaat, vol met hun eigen nummers. Als het lukt om alle agenda’s op één lijn te krijgen, worden in januari de eerste tracks opgenomen. “Zelfs als andere mensen het niks vinden dan is het mooi om een eigen ep te hebben,” zegt Kris. De ambities van de bandleden houden gelukkig niet daar op. Kris gaat verder: “We zijn wel van plan om de plaat straks bij een stel radiostations in de bus te gooien en te kijken wat het doet.” Niels vult aan: “We hebben de naam Wordt Niks natuurlijk niet voor niets gekozen, we spelen omdat we het leuk vinden en hoeven niet per se succesvol te worden. Dat betekent niet dat we geen dromen hebben.”
Buiten de bus smelt de sneeuw langzaam tot drab. Binnen zoekt de hond Dinzo de gezelligheid op en wurmt zich tussen Niels en Kris op de kleine bank. Voordat Wordt Niks in januari begint met nummers opnemen staan ze eerst nog samen op het podium. Op 29 december wordt er een mini-festival georganiseerd bij café Het Boschhuis in Zuidlaren, dat om 19.00 begint. De band mag het feest afsluiten.
