Fally Bloem laat zich in haar kunst leiden door gevoel
TAARLO - Vanuit de woonkamer van Fally Bloem zijn twee ooievaars te zien, statig lopen ze buiten het raam door het weiland. De kunstenares richt zich vooral op keramiek, ze begon ooit met schilderen. Terwijl de zon door de ramen stroomt vertelt ze over haar proces, inspiratie en hoop voor de toekomst.
“Ik werk sterk vanuit mijn gevoel”, legt Fally uit. “Ik begin vaak met een vlak stukje klei en dat bouw ik dan op met strengen klei, daarmee vorm ik stukje bij beetje het beeld.” Ze wijst op een beeld in de vensterbank naast haar. Ronde organische vormen glimmen in de lentezon. Ze vervolgt: “Soms werk ik juist precies naar een eerder gevormd voorbeeld. Dan begin ik met een klein stukje klei, waarmee ik wriemel. Als er een vorm ontstaat die me bevalt, maak ik een volwaardig en groot beeld ervan.”
Ideeën komen voor Fally uit allerlei hoeken, maar de natuur is een constante en belangrijke bron van inspiratie. Ze struint regelmatig door het prachtige landschap rondom Taarlo. “Ik loop per week wel zo’n zeventig kilometer. Tijdens het lopen zie ik van alles, waarop ik mijn fantasie los kan laten.”
Als kind was Fally al creatief, toch ontwikkelde ze zich pas later tot fulltime kunstenares. Aanleiding was een zware hersenschudding, het herstel nam enige tijd in beslag. Vanaf toen begonnen eigenlijk de creatieve ideeën te stromen. “Ik begon met schilderen, later had ik ook de behoefte om meer met mijn handen te doen. Daarom begon ik met keramiek. Tegenwoordig richt ik me daarop, ik kom eigenlijk niet meer aan schilderen toe”, vertelt ze lachend. In Gent, waar ze tot een paar jaar geleden woonde, volgde ze een opleiding aan de Academie van de Beeldende Kunst. Na twee jaar verhuisde ze naar het noorden met haar partner, de opleiding maakte ze niet af. Geen groot gemis, wat haar betreft. “Ik red me wel. Wanneer ik tijd heb, volg ik korte cursussen. Ik ben namelijk nog lang niet uitgeleerd.”
De uitdaging van iets nieuws ontdekken en zich eigen maken is een belangrijke drijfveer voor Fally. “Daar ben ik echt naar op zoek”, legt ze uit. “Als ik iets heb geleerd en helemaal beheers dan is het niet spannend meer. Ik zoek die confrontatie met mezelf op. Er is gelukkig nog genoeg te leren.” De kunstenares somt op: “Er zijn verschillende kleisoorten en technieken die ik nog niet volledig beheers.” Zoals meer kunstenaars is Fally kritisch op haar eigen werk. “Ik vind het eigenlijk nooit goed genoeg. Voor mezelf maakt dat niet uit, het draait, voor mij, helemaal om het proces. Als het klaar is, ben ik blij, helemaal als het goed gelukt is. Als iets een keer mislukt dan is dat niet erg. Waar het voor mij vooral omgaat, is wat ik eruit geleerd heb.” Na een korte stilte voegt ze toe met een lach: “Als het niet te vaak gebeurt.”
Ze beperkt zich niet tot alleen beelden van keramiek, ze maakt allerlei voorwerpen, zoals vazen en zelfs hele serviezen. In een open kast staan kopjes, schotels en borden te glanzen. Een sprekend netwerk van zwarte lijnen loopt over de witte ondergrond. Mensen die haar werk waarderen kopen met enige regelmaat haar beelden, schalen en/of stukken serviesgoed. Dat zonder een eigen website of regelmatige exposities. “Het gaat mij niet om stukken verkopen. Het is wel leuk als mensen mijn werk op waarde schatten, bovendien kan je niet alles houden.”
Uiteindelijk werkt de kunstenares voor zichzelf, voor haar eigen plezier. Het gaat verder dan dat, vertelt ze. “Ik hoop dat door te werken met keramiek ik rust in mijn eigen hoofd kan creëren. En dat daarnaast andere mensen kunnen genieten van mijn creaties is daarbij mooi meegenomen.”
