Linda Keuris is een creatieve duizendpoot, ze vertelt over haar werk
PATERSWOLDE - Linda Keuris is een veelzijdig kunstenaar. Ze dicht, schildert, maakt kunstinstallaties en beeldhouwwerken. Vanuit haar atelier op de eerste verdieping van haar woning in Paterswolde vertelt ze over haar kunst en waar ze inspiratie vandaan haalt.
“Vaak begint een kunstwerk met een regel uit 1 van mijn gedichten, of juist andersom. Een stukje van een gedicht kan me een idee geven, soms ben ik juist bezig met een kunstwerk en dat geeft me weer inspiratie voor een gedicht”, vertelt Keuris.
Ze bladert snel door een paar mappen, tot ze een geschikt voorbeeld vindt. Ze toont een bladzijde in de map. “Toen ik een jaar of 6 was had ik een buurmeisje, Louise. Zij werd katholiek opgevoed en vertelde me over het vagevuur. Ik verstond ‘spakevuur’, ik werd doodsbang van die verhalen. Iets anders dat ze mij vertelde was dat als je stout was tegen je ouders je handen en voeten boven je graf zouden groeien. Dat vond ik een heel eng idee. Later schreef ik dit gedichtje erover, dat gaf weer inspiratie voor deze installatie.” Ze slaat de bladzijde om, op de volgende pagina zijn een aantal foto’s te zien van een groene mat, waar tussen de kunstbloemen kinderhandjes en voetjes omhoog steken. “Het moet lief lijken, als je beter kijkt dringt tot je door wat er eigenlijk aan de hand is,” legt de kunstenaar uit.
Keuris raakt geïnspireerd door de sterke emoties van mensen, zoals groot verdriet of juist blijdschap. Vaak zit er ook een element van (zwarte) humor in haar werken. Lachend zegt ze: “Soms doen mensen zo serieus, dat hoeft niet van mij.” Een goed voorbeeld hiervan is de ‘Bungeejumper met overgewicht’. Een installatie die bestaat uit een koord aan het plafon, met daaronder een stel laarzen en 2 voeten die uit een grasmat lijken te steken. “De bungeejumper was te zwaar, zijn laarzen schoten uit en hij is te pletter gevallen.”
De kunstenaar maakt graag installaties, maar zet er wel een kanttekening bij. “Er komt heel veel werk bij kijken. Je moet eerst je idee krijgen, daarna een plan maken, bedenken wat je nodig hebt en het dan ook nog eens uitvoeren.” Een goed voorbeeld hier was ‘Nooitgedacht’, een installatie bij een oude melkfabriek. Na een lang, creatief proces maakte Keuris een koeienuier van een twee skippyballen, aan de 4 spenen zitten kleine laarsjes. Daarover maakte de kunstenaar dan weer een gedicht voor kinderen, over hoe de uiers met pensioen zijn nu de fabriek gesloten is en daarom aan het wandelen gaat. Ze legt het slopende proces uit dat aan het kunstwerk vooraf ging. “Hij heeft een tijd gehangen, maar op een gegeven moment was hij versleten. Toen heb ik hem nog een tijdje hier in het atelier gehad, maar uiteindelijk dacht ik: wat moet ik er nog mee. Toen heeft mijn man hem stukgeslagen. Uiteindelijk is dit dan alles dat je over hebt van al het werk, een aantal foto’s.”
Wanneer vast zit met een bepaald idee, of simpelweg wil ontspannen, snijdt ze een mensenhoofd uit speksteen. “Daar hoef ik niet bij na te denken. Ik bekijk alleen de steen, dan zie ik wat erin zit. Vervolgens haal ik dat eruit.” Ze pakt een stuk ruwe steen uit de kast en draait hem rond in haar handen. “Kijk, hier zie je bijvoorbeeld al de neus zitten. Van te voren heb ik geen idee hoe het eruit komt te zien, ik laat me leiden door de steun. Het is haast een vorm van meditatie.”
