Piet’s Big City week 13 “16
De laatste tijd lees ik weer eens een boek. Zoals Rivka van schrijfster Femmetje de Wind. Eerder had ik nog nooit van Femmetje gehoord, maar schrijven, dat kan ze! Haar boek heet dus Rivka en tijdens het lezen moet ik mijn verstand er goed bij houden om niet in de war te raken. Femmetje laat mijn hersenen flink werken. Op pagina 319 van dit 350 pagina’s tellende boek gaat het over een ‘vriendschap zonder aanloop’, en dat je dit slechts een of hoogstens twee keer in je leven overkomt. Prachtige benaming dit ‘vriendschap zonder aanloop’. Dat je elkaar aankijkt en allebei weet wat je aan elkaar hebt, ondanks dat je elkaar amper kent. Het begin van het vrienden worden is er dus niet. Dat ontbreekt en juist dit maakt het zo bijzonder. In het boek Rivka botsen twee mannen bijkans op de hoek van een straat en de blik die deze niet geplande ontmoeting oplevert zal uitlopen tot een levenslange vriendschap. Bij het lezen van dit voorval moest ik ogenblikkelijk denken aan mijn vriendschap met de Groningse letselschadeadvocaat Liesbeth Poortman-de Boer. Toen ik haar vroeg om gast te zijn in een aflevering van mijn programma Herestraat Helemaal kende ik Liesbeth alleen van naam en van een door mij gelezen interview over haar werkzaamheden als advocaat. Na de opnames dronk ik met Liesbeth koffie en wijn op het terras van het Newscafé. Het was nogal fris, maar van opstaan was geen sprake. Het was alsof wij elkaar al jaren kenden en na twee uur praten over onszelf en over het leven vroeg ik Liesbeth bij het weggaan of het haar een goed idee leek om vrienden te worden. Volmondig zei ze ja, om er aan toe te voegen dat zij eigenlijk hetzelfde aan mij had willen vragen. Sindsdien zien we elkaar met enige regelmaat. Femmetje de Wind heeft met haar proza in elk geval voor een fraaie en juiste benaming voor een dergelijke vriendschap gezorgd en de schrijfster heeft volkomen gelijk dat zoiets inderdaad maar heel zelden voorkomt. ‘Vriendschap zonder aanloop’, je moet er maar opkomen. Liesbeth heeft dezer dagen over belangstelling trouwens niet te klagen. Vooral haar zaak over een achtjarig meisje doet landelijk nogal wat stof opwaaien. Zij vertegenwoordigt in haar positie als letselschadeadvocaat de vader van het meisje Sharleyne, dat vorig jaar juni dood gevonden is onderaan een flat in Hoogeveen, waar zij met haar moeder woonde. Het programma Zembla heeft inmiddels uitgebreid aandacht aan de zaak besteed en Liesbeth deed op dezelfde avond samen met de vader van Sharleyne haar verhaal aan tafel bij Eva Jinek. Ook schreef de advocaat een opinieverhaal waarin zij zich afvraagt waarom er wel een Partij voor de Dieren is en geen Partij voor het Kind? Liesbeth Poortman wil dat het onderzoek naar de dood van het meisje wordt heropend en dat tevens een reconstructie wordt gedaan. Ze wil duidelijkheid of Sharleyne van de tiende verdieping is gesprongen, gevallen of gegooid?