Bert Rozema; hovenier, brandmeester en Volmacht bij Boermarke Vries

Afbeelding
Foto: Ben trip
Thuis in Tynaarlo

VRIES - Het is herfst. In de afgelopen weken stond er een stevige wind en viel er behoorlijk veel regen. Veel afgevallen blad, takken, takjes en boomvruchten op de gazons, de trottoirs, de straten en de wandelpaden. Vandaag schijnt de zon en waait het veel minder hard, ideaal weer voor uw stukjesschrijver om Bert Rozema te bezoeken. Hij is niet alleen bevelvoerder bij de brandweer Vries en bestuurslid van Boermarke Vries, maar ook hovenier-ondernemer.

Bert Rozema (55) groeit met zijn elf jaar oudere zus op in Roden, waar zijn vader in dienst van de gemeente onder andere de sportvelden onderhoudt. In zijn jeugdjaren voetbalt Bert bij VV Roden, doet aan zwemmen, waterpolo en de hengelsport. Zijn middelbare school is de land- en tuinbouwschool, afdeling groenvoorziening, tegenwoordig Terra vmbo groen, in Eelde. Dagelijks pendelt Bert op de fiets tussen Roden en Eelde.
Bert heeft door zijn vader kennisgemaakt met het hoveniersvak en wil er graag zijn creativiteit in kwijt. In dienst van Rijksuniversiteit Groningen (RUG) en aan de hand van ontwerpen is Bert verantwoordelijk voor de groenvoorzieningen. Van de RUG krijgt Bert in 1991 de kans om twee dagen per week zijn eigen hoveniersbedrijf voor particulieren te starten. Inmiddels heeft Bert verkering met Rica Hazenberg, dochter van een garagehouder in Vries. Na de meao volgt Rica haar hart en doet zij de opleiding bloemen- en boomteelt in Frederiksoord. Samen bouwen ze Bert’s hoveniersbedrijf op. Zij krijgen drie kinderen. Vandaag de dag staat er een allround hoveniersbedrijf voor de zakelijke én de particuliere markt: aanleg, onderhoud en bestrating. ’s Winters houdt hij, met inschakeling van agrarische bedrijven, wegen en terreinen ijs- en sneeuwvrij.
Een anekdote? Bert: ‘Een medewerker voor het maai- en snoeiwerk wilde graag hogerop. Op een groot project in Zeegse mocht hij snoeiwerk doen vanaf de hoogwerker. Wil dat ding door een technische storing niet meer naar beneden, wat we ook deden. Zit die arme man een halve dag vast.’

Omdat Bert niet alleen een rustige man is, maar ook een vrachtwagenrijbewijs heeft, wordt hij in 1995 uitgenodigd voor een oefenavond van de vrijwillige brandweer. En daar blijft het niet bij. Begonnen als brandwacht en chauffeur en doorlopend aan het bijleren is Bert inmiddels 28 dienstjaren verder en bijna 20 jaar Brandmeester (bevelvoerder). Geleerd wordt er van elke brand, door iedereen. Een grote brand heeft een grote impact, op alle betrokkenen en hun families. ‘De brandramp op de scheepswerf bij De Punt heeft, behalve groot persoonlijk leed, ook effect gehad op de manier waarop inpandige branden beter kunnen worden bestreden. Vrijwillige brandweercorpsen in heel Nederland zijn doordrongen van de risico’s van flash-overs (het overslaan van vlammen). Ook de kennis van rookgasontwikkeling en riskante bouwconstructies zijn in de landelijke trainingen opgenomen. Bovendien is er veel meer aandacht gekomen voor brandpreventie en voor andere prioriteiten: eerst de veiligheid van levende wezens en daarna het beperken van materiële schade. Nog een anekdote? Bert: ‘We werden gealarmeerd over een hond op het ijs in natuurgebied Zeegse Duinen, een bijna onmogelijke plek om met ons materieel te komen. Twee van ons schuiven een ladder naar de hond. Hond zakt door het ijs en daardoor ook de ladder met onze mensen erop. De redders droegen een redvest, een soort airbag rond de hals, waardoor zij boven water bleven. De hond is ook gered, maar de ladder ligt nog steeds op de bodem van het ven.’

Sinds kort is Bert ook Volmacht (bestuurslid) van Boermarke Vries. Hij is weliswaar geen boer, maar houdt schapen op zijn eigen land. ‘Een Boermarke is typisch Drents,’ zegt Bert. De vereniging Drentse Boermarken telt 87 Boermarken in de kleinere kernen, zoals Donderen en ook Vries. Boermarke Vries bezit onder andere de Brink en het Evenemententerrein, die worden verhuurd voor feestelijke, culturele en sportieve evenementen. Ook verhuurt Boermarke Vries grote landbouwmachines en regelt zij het wildbeheer op landerijen van boeren en particulieren. Bij grote klussen kan Boermarke Vries een beroep doen op kundige vrijwilligers van de Vereniging voor Volksvermaken Vries. Een Volmacht gaat volgens traditie over van vader op zoon, zoals bij de akkerbouwfamilie Boersma. In Vries zijn echter de kleinere boerenbedrijven sinds de eeuwwisseling zo goed als verdwenen: er zijn nu nog twee grote veeboeren en één grote akkerbouwboer in Vries. Met genoegen kijkt Bert terug op zijn loopbanen. Hij gaat nog wel even door!

UIT DE KRANT