De Ongenode Gast vergaapt zich aan lampions bij de Vijverstee
VRIES - De Vijverstee in Vries is donker, de Ongenode Gast struikelt bijna over zijn voeten wanneer hij naar binnenloopt. Het is vrijdag 8 november. Vooruitlopend op het Sint Maartensfeest op de 11e is er vandaag een tentoonstelling van alle lampions georganiseerd. De Gast strompelt door het donker en vergaapt zich aan de kleurrijke en lichtgevende creaties.
Op boekenkasten staan elektrische kaarsjes, ze verspreiden een rode gloed door het schoolgebouw. De Gast treft meester Bernie, die hem wegwijs maakt in de tentoonstelling. Hij legt uit dat elke klas een bepaald thema heeft, waarop de lampions zijn gebaseerd. Zo is groep acht onlangs op excursie geweest naar Amsterdam. Hun lampions laten dit zien, ze hebben namelijk allemaal de vorm van Amsterdamse grachtenpanden. De Gast duikt het lokaal van groep acht in, om deze miniatuur grachtengordel gade te slaan.
Daar waant hij zich inderdaad even in de hoofdstad. Op de tafels waar normaal gesproken hard aan geleerd wordt, staan nu schaalmodellen van getrapte grachtenpanden. Gemaakt van bruin karton, fraai versierd en met ramen en deuren voorzichtig uitgeprikt. Robin laat trots haar lampion aan haar vader zien. Haar lampion springt wel in het oog, het is namelijk een groene draak. Het is een paar jaar geleden dat de Gast langs de grachten struinde, maar gevleugelde hagedissen herinnert hij zich niet. “Ik maak altijd een draak als lampion,” vertelt Robin. Kwam het meisje niet in de problemen met de leerkracht, toen ze een mythisch wezen aanleverde in plaats van een monumentaal pand? Dat viel gelukkig mee. “Een vriendin zei dat de ogen eigenlijk een soort ramen zijn, en dat het dus wel een huis is. Zo kwam ik ermee weg.”
In het volgende lokaal staan helemaal andere ontwerpen. Bente laat haar moeder haar eigen creatie zien. Ze wil de Gast ook wel even uitleggen hoe ze de lampion precies gemaakt heeft. “We begonnen met een ballon, daar hebben we lagen toiletpapier met lijm overheen gedaan. Daarna hebben we de ballon voorzichtig kapot gemaakt, een gat bovenin geknipt en de ballon eruit gehaald.” In de uitgeharde laag zijn figuren geprikt, waardoor het licht naar buiten stroomt. De Gast ontwaardt de omtrek van een vleermuis. “Dat klopt,” zegt Bente trots. “Het thema was Halloween, we mochten zelf de ontwerpen bedenken die we erin wilden maken.”
Meester Paul staat in zijn lokaal, waar de lampionnen van groep vijf en zes staan uitgestald. Hij legt aan de Gast uit dat het zijn eigen ontwerp is, waarmee zijn leerlingen aan de slag zijn gegaan. Ook hier gaat het om woningen, maar wel met een moderner ogend ontwerp dan de panden die groep acht uit de grond heeft gestampt. “Het bestaat uit drie linten, die in elkaar grijpen,” legt de leraar uit. “Daarna hebben de kinderen er ramen en deuren in geprikt, waar gekleurd folie tegenaan is geplakt.”
De Gast vervolgt zijn route door het schoolgebouw, door het lokaal van groep drie en vier. “Heet,” roept een peuter. Hij wijst naar een haardvuur dat wordt afgespeeld op een televisie in de klas. In het lokaal van de kleinste scholieren staan de lampions mooi opgesteld op een speciaal podium. Verschillende kinderen willen wel even poseren voor de camera van de Gast. Wanneer alle snoezige snoetjes, inclusief lichtjes, op de gevoelige plaat zijn vastgelegd loopt de Gast naar de achterdeur van de school. Het viel hem al op dat er een groot gebrek aan snoep was. Daar worden de kinderhanden gevuld met een lekkere mandarijn.
Nu is het voor de kinderen een kwestie van nog even wachten, voordat ze met hun lampionnen de straat op mogen, al liedjes zingend hun tassen met snoep vullend. Buiten is het inmiddels helemaal donker geworden. De Gast neuriet een Gronings Sint Maartenliedje dat hij vroeger zelf zong. Met zijn lutje lanteern in gedachten rijdt hij naar huis.
