Repair café Zuidlaren heeft een nieuw thuis, de Ongenode Gast neemt een kijkje

Wat: heropening repair café
Waar: De Bark, Zuidlaren
Wanneer: 5 maart

Wanneer de Ongenode Gast parkeert bij buurtcentrum De Bark in Zuidlaren hangt de vlag uit. Sterker nog, de vlaggen hangen uit. Aan de gevel hangt een sliert vlaggetjes. Wanneer de Gast ze van dichtbij bekijkt, ziet hij dat elk individueel vlaggetje anders is. Elke is met de hand gemaakt en verwijst naar een repair café, ergens op de wereld. 

Vandaag heropent het repair café van Zuidlaren. Al enige tijd had het café geen vast onderkomen meer, inmiddels hebben de vrijwilligers een warme plek gevonden bij de Bark. Bij de ingang treft de Gast Eltjo Lubbers, namens het repair café verzorgt hij de communicatie. Hij legt de Gast uit dat de vlaggenketen die aan de gevel hangt is aangeleverd door de Nederlandse overkoepelende organisatie, om de heropening extra luister bij te zetten. 

De Gast scharrelt in het buurtcentrum rond. Op verschillende tafels wordt al gewerkt aan uiteenlopende apparaten. De ene vrijwilliger is bezig met een laptop nakijken, een tafel verderop wordt een radio uit de jaren 50 uit elkaar gehaald. Terwijl de vrijwilligers al hard aan het werk zijn, begint het officiële gedeelte van de middag: de opening. Om te beginnen nam Wilma Wieringa het woord, ze legde uit dat voorheen het café een plekje had op het terrein van Lentis. Nadat die locatie sloot was het even zoeken. “Tot we in contact kwamen met John, hij heette ons welkom in de Bark. Het is als een warm bad”, vertelt ze enthousiast. Van achter de bar steekt beheerder John zijn hand in de lucht en lacht.

Haar speech wordt ontvangen met een luid applaus van de aanwezige vrijwilligers en gasten. Daarna neemt wethouder Jelbrich Peters, die afval en milieu in haar portefeuille heeft, het woord. “Ik ben trots dat we als gemeente veel doen aan recyclen, maar daarnaast zijn de repair cafés heel belangrijk. Dankzij deze vrijwilligers verminderen we de hoeveelheid afval.” Ze benadrukt dat het café meer is dan alleen een plek waar apparaten gerepareerd worden, het is ook een plek waar mensen elkaar kunnen ontmoeten. “Hier komen mensen bij elkaar, doen nuttig werk en drinken samen een kopje koffie. Als gemeente zijn we enorm trots op alle mensen die zich hiervoor inzetten”, besluit de wethouder.

Daarmee zit haar werk er vandaag nog niet op. Peters wordt uitgenodigd om naar buiten te stappen. De rest van het gezelschap volgt Wilma Wieringa en de wethouder. Bij de oprit van de straat naar het buurtcentrum wacht in het gras een ijzeren pijp, die dienst gaat doen als vlaggenstokhouder. Peters krijgt een vervaarlijk grote hamer, met een paar welgemikte meppen slaat ze de pijp verder de grond in. Even later wappert de vlag van het repair café vrolijk in de lentezon. 

Terug in de knusse huiskamer van de Bark worden verschillende Zuidlaarders geholpen met hun kapotte spullen. Zo zit Klaas Wobbes te kijken hoe een vrijwilliger zich buigt over zijn stofzuiger. “Ik ben hier nog nooit eerder geweest, maar de stofzuiger hield ermee op. Het is een geweldig ding, alleen de kabel zit los. Daarvoor gooi je hem niet weg.” Piet de Graaf kijkt ondertussen met een scherp oog naar het apparaat op tafel. Hij vertelt aan de bezoeker wat hij van plan is en hoe hij het huishoudapparaat open gaat maken. Hij moet wel een bekentenis afleggen. “Ik heb nog nooit eerder dit model uit elkaar gehaald”, vertelt hij lachend.

Het is een komen en gaan van mensen tijdens de eerste dag dat het repair café weer open is. Mitchell laat een shirt repareren, vrijwilliger Wieringa registreert op een formulier de reparatie van een telescoopborstel. Vandaag zijn niet alleen de vrijwilligers van repair café Zuidlaren aanwezig. Twee collega-reparateurs uit Eelde zijn speciaal afgereisd om een presentje te overhandigen aan hun collega’s. Eltjo Lubbers neemt een houten spaarvarken in ontvangst, ideaal voor gasten die een vrijwillige bijdrage willen doen. Het spaarvarken is, vanzelfsprekend, tweedehands. De stopper in zijn buik die de rijkdom binnen moet houden zit niet erg strak meer, Eltjo heeft hem nog maar net in de handen of de stopper valt eruit en munten stuiteren over de tegels. Ze worden snel teruggevonden en opnieuw in het varkentje opgeborgen. De Gast wil een plakbandje als oplossing suggereren, maar hij houdt zich in. De knappe koppen van het repair café vinden zelf wel een manier om het houten knorrebeest te fixen.