De Ongenode Gast deint mee met Sport & Spel

VRIES - Als de Ongenode Gast op een frisse ochtend bij sporthal De Kamp in Vries naar binnen stapt, is er net een sessie van Sport & Spel 55+ afgelopen. De deelnemers zitten in de kantine na te kaarten. In de sporthal zelf is instructeur Cobie Krijger alvast bezig met de volgende sessie klaar te zetten.

De Gast is nog te jong om in de beoogde doelgroep te vallen, toch is hij nieuwsgierig hoe het er aan toe gaat. Terwijl de deelnemers vanuit de kleedkamer de hal binnendruppelen maakt de Gast het zich gemakkelijk op de tribune. Hij stelt zich snel voor aan alle deelnemers en vraagt of er mensen zijn die niet op de foto willen. Dat is voor niemand een probleem. “Dan moet je wel onze oudste deelnemer op de foto zetten”, roept een sportieve dame enthousiast. Ze wijst naar een krasse meneer, die verlegen zijn hand op steekt. Hij stelt zich voor. “Koen van der Wal, ik ben negentig jaar oud.” 

Het is tijd om met de sportles te beginnen, de instructeur begeeft zich naar het midden van de hal. Er vormt een cirkel, in het midden staat een box waaruit vrolijke muziek klinkt. Afrikaanse ritmes galmen door de hal, terwijl Cobie Krijger met de warming-up begint. Op aanwijzen van de docent stappen de deelnemers op hun plaats, rollen ze met hun schouders en slingeren ze hun knieën omhoog. Daarna worden blauwe matjes tevoorschijn gehaald en volgen meer oefeningen. Er wordt gerekt en gestrekt, enthousiast proberen mensen met hun neus hun knie aan te raken. “Geesje komt het verst”, roept Krijger enthousiast. Tot de Gast zijn stomme verbazing haalt de dame inderdaad bijna met haar snufferd het scharnierpunt in haar been.

Een ander deel van de sporthal wordt gebruikt voor gym, een klas basisschoolleerlingen loopt richting de kleedkamers. Voor de sportieve ouderen is het tijd voor de volgende oefening. Uit een tas komen badmintonrackets en shuttles tevoorschijn. Er worden koppels gevormd, op instructie van Krijger wordt er rustig overgespeeld. Marjan Zijlstra en Aukje Bolhuis nemen plaats op de tribune naast de Gast. Hun ogen zijn niet meer wat ze geweest zijn, badmintonshuttles volgen is daardoor te veel gevraagd. Een mooie kans voor de Gast om te doorgronden wat de deelnemers drijft.

“Ik speelde altijd tennis, maar dat ging niet meer. Sindsdien doe ik dit, dat bevalt prima”, vertelt mevrouw Zijlstra. Dat bewegen belangrijk is, zeker in de herfst van het leven, hoef je haar niet uit te leggen. “Het is enorm belangrijk, het houdt je soepel.” Mevrouw Bolhuis vult aan: “Het is ook gewoon gezellig, de saamhorigheid binnen de groep is heel belangrijk.” Inmiddels heeft de instructeur het signaal gegeven om de rackets op de ruimen, het laatste deel van de sessie begint. De twee dames staan snel op van de tribune en voegen zich bij hun sportieve kompanen. 

Opnieuw klinkt er muziek uit de box, in een cirkel worden de laatste oefeningen gedaan. Wanneer de sessie erop zit vertrekken de sportievelingen naar de kleedkamer. Krijger heeft even tijd om de Gast haar filosofie te vertellen. “Ik ben ook dansjuf, daarom verwerk ik veel muziek in deze lessen. Met muziek wordt het een stuk leuker. Daarnaast hou ik van gekke dingen, soms neem ik bijvoorbeeld kleurrijke tafelkleedjes mee waar mensen mee kunnen zwaaien.”

In de kantine zit de hele groep inmiddels achter een welverdiende kop koffie of thee. Krijger vertelt verder. “Ik hoorde bij een lezing dat je vanaf een bepaalde leeftijd één procent van je spiermassa verliest per jaar. Allerlei dingen worden daardoor moeilijker, je moet trainen om dat tegen te gaan.” Daarbij is het voor haar heel belangrijk dat mensen het naar hun zin hebben. “Als je iets doet wat leuk is kom je vaker terug”, zegt ze stellig.

Aan de andere kant van de tafel zit Koen van der Wal, de negentigjarige krachtpatser. “Ik ben ooit in Oudemolen met een vergelijkbare groep begonnen, die hield ermee op en tien jaar geleden heb ik gelukkig deze groep gevonden. Het is een hartstikke leuke club. We hebben een fantastische en fantasierijke juf, elke les is anders”, vertelt hij enthousiast.

Lege koppen worden op tafel gezet, mensen maken aanstalten om te vertrekken. Ook de Gast heeft weer andere afspraken. Terwijl hij zijn jas aantrekt, kijkt hij naar zijn welvaartsbuikje. Toch echt tijd om te beginnen met sporten, mompelt hij terwijl hij zijn jas dichtritst.