Tien jaar Thijsen: de burgemeester blikt terug
VRIES - Op 16 december is het precies tien jaar geleden dat Marcel Thijsen aantrad als burgemeester van de gemeente Tynaarlo. Een goed moment om stil te staan bij de afgelopen jaren. Vanuit zijn kantoor blikt Thijsen terug en kijkt hij vooruit.
“Voor mij zit de echte voldoening in kleine dingen, zoals een medaille van verdienste opspelden,” vertelt hij. Hij gaat verder: “Het mooiste is het menselijke contact, als ik bijvoorbeeld op bezoek ga bij een stel dat al zestig jaar getrouwd is of wanneer iemand honderd jaar oud is geworden. Ik kom als totale vreemde binnen, maar krijg gelijk eten en drinken aangeboden. Mensen nemen je in vertrouwen, vertellen je verhalen. Je wordt meegenomen in hun persoonlijke geschiedenis.” Hij heeft al vele van dit soort bezoeken afgelegd, hij heeft zelfs een verbindende factor gevonden tussen mensen die zulke hoge leeftijden behalen. “Het geheim is mildheid, mildheid naar een ander en mildheid naar jezelf. Wie oud wil worden moet daarop letten.”
Thijsen begon zijn politieke loopbaan in het Gelderse Wijchen, toen hij in 2014 in Tynaarlo als burgemeester begon stond de gemeente ver buiten de gemeentegrenzen bekend als onrustig. Nog altijd kan het flink knetteren in de gemeenteraad. Hoe kijkt de burgemeester terug op zijn start? En is de reputatie van de raad terecht? “De gemeente werd inderdaad als onrustig ervaren. Waar het op neerkomt is dat we 23 raadsleden hebben die enorm betrokken zijn bij de gemeente en die er het beste voor willen. Tijdens de vergadering kan het dan lijken alsof iedereen het met elkaar oneens is, maar uiteindelijk worden de meeste voorstellenwel unaniem aangenomen.”
Het nodige vuurwerk is wat Thijsen betreft dus niet erg tijdens de vergaderingen. “Betrokkenheid is nooit slecht, helemaal niet als het over iets gaat met grote impact op de inwoners. Tijdens vergaderingen neem ik altijd een neutrale positie in, anderen mogen mij dan overtuigen. De uitkomst is voor mij vervolgens minder belangrijk, zolang het democratisch proces maar goed gevolgd is.”
Het is tien jaar geleden dat Marcel Thijsen Gelderland verruilde voor Drenthe. Inmiddels heeft hij zijn draai helemaal gevonden. “Ik kijk nog altijd met plezier terug hoe warm ik hier onthaald ben. Verder is de natuur hier prachtig. De mensen zijn hier minstens zo gastvrij als in Gelderland.” Toch verschilt Drenthe wezenlijk van zijn geboorteprovincie. “Er zijn hier minder kroegen,” zegt Thijsen lachend.
In de jaren dat Thijsen aan het roer van de gemeente staat, is er van alles gebeurd. Op veel daarvan kijkt hij met trots terug. Hij noemt een paar voorbeelden. “Het is goed en belangrijk dat we de paardenmarkt in Zuidlaren hebben vernieuwd. Het dierenwelzijn is een stuk verbeterd. Ik geloof ook dat de aankoop door de gemeente van de Prins Bernhardhoeve een goede zet was. We hebben de regie daarover – en daarmee de centrumontwikkeling in Zuidlaren - nu zelf in de hand.”
Vanzelfsprekend gingen er ook wel eens dingen mis. Een recent voorbeeld is het plan voor een asielzoekerscentrum in Vries. In januari werd een concept hiervoor gepresenteerd, na grote weerstand van inwoners en politici werd het aantal beoogde bewoners eerst verminderd. Uiteindelijk ging het hele plan niet door en kreeg het college van Thijsen de opdracht om ‘terug naar de tekentafel te gaan.’ Dat de gemeente in dit proces steken heeft laten vallen geeft Thijsen ruiterlijk toe. “Er zijn een aantal dingen rommelig gegaan, dat had beter gemoeten. We zijn nu druk bezig met de uitgangspunten die we van de gemeenteraad hebben gekregen om te zetten tot een concreet plan.”
Hij zet zich nog steeds in voor een geschikte, permanente opvanglocatie voor vluchtelingen in de gemeente. “Mensen die onze hulp en gastvrijheid nodig hebben moeten we op een goede en menselijke manier opvangen. Wat mij betreft kan daar geen twijfel over bestaan. Mensen die hier alleen naartoe komen om er een puinzooi van te maken en niks willen bijdragen hoeven we natuurlijk niet. Ik ben ervan overtuigd dat de meerderheid van de mensen in de gemeente voorstander is van mensen opvangen die onze hulp nodig hebben.”
In de ruim dertig jaar dat Thijsen actief is in de politieke arena heeft hij de politiek enorm zien veranderen. Hij ziet de ontwikkelingen vooral als positief. “Er wordt veel minder van bovenaf geregeerd, er wordt meer naar mensen geluisterd. De oude regentenmentaliteit is wat dat betreft wel echt weg.” Volgens hem moet de overheid ten dienste van de burger staan, en niet andersom. “De menselijke maat is het allerbelangrijkste. De overheid moet daarbij niet de rol van de kerk overnemen. Wat mensen eten, drinken of roken moet de overheid buiten blijven.” Argumenten over stijgende kosten voor de verzorgingsstaat erkent hij, maar is geen argument voor ingrijpende overheidsbemoeienis. “Beschaving is dat we voor elkaar zorgen, ook voor mensen die verschillend zijn, ook voor mensen die andere opvattingen of levensstijlen hebben.”
Regeren en beleid maken moet wat de burgemeester betreft niet puur op kille wetenschap gebaseerd worden. In de politiek moet ruimte zijn voor emoties en onderbuikgevoel. “We moeten af van het geloof in de onfeilbare wetenschap. Je kunt vanuit verschillende perspectieven met wetenschappelijke onderbouwingen komen. Intuïties en het onderbuikgevoel moet je nooit wegrationaliseren. Juist daardoor krijg je mensen die zich buitengesloten voelen. Polarisatie kan ontstaan wanneer een politicus mensen die anders denken wegzet en zichzelf moreel superieur voelt.”
Hoe lastig het kan zijn om tussen allerlei plichten en wensen te laveren bleek tijdens de corona crisis. “Er was veel onzeker, zeker in het begin. Er werden zwarte scenario’s voorgesteld en er heerste angst.” Naarmate de tijd vorderde besloot Thijsen de grenzen van zijn bevoegdheid op te zoeken, om zo mensen toch zo veel mogelijk vrijheid te gunnen. Zo liet hij in 2021 het bloemencorso in Eelde en de Zuidlaardermarkt doorgaan. “We hebben ons natuurlijk wel aan de regels gehouden, maar het was belangrijk om die feesten te laten doorgaan. Mensen zijn geen kippen die je eindeloos kan ophokken.”
Burgemeester Thijsen is een markante man met uitgesproken meningen. Toch wil hij vooral een verbinder zijn binnen de gemeente. “Ik probeer een burgervader te zijn voor iedereen.” Burgemeesters worden voor zes jaar aangesteld, hij heeft dus nog ten minste twee jaar voor de boeg. Of er een derde termijn volgt is nog ongewis. “In deze baan kan je niet vooruit kijken en plannen. Ik vind het mooi en eervol om burgemeester te mogen zijn. Wat er na deze termijn gebeurt, ach, die brug die steken we over wanneer we ervoor staan.” Zijn zonnige kijk op het leven zal hij in elk geval behouden. “Ik weiger pessimistisch te worden. Ik ben liever een optimist die zich af en toe vergist.”
