De Ongenode Gast struint over het Kerstival van Natuurmonumenten
PATERSWOLDE - Groene beveiligers blokkeren de oprijlaan van landgoed Vennebroek. De Ongenode Gast is gelukkig niet snel geïntimideerd, wijzend naar zijn camera loopt hij op het checkpoint af. De groene pakken blijken gelukkig heel onschuldig, het zijn boswachters en vrijwilligers van Natuurmonumenten. Ze hebben hun gebruikelijke kloffie geruild voor elfenoutfits en zijn zo helemaal in de kerststemming.
In het weekend van 14 en 15 december vond op het landgoed bij Paterswolde het ‘Kerstival’ plaats. Er waren allerlei leuke activiteiten georganiseerd, voor kinderen om kennis te maken met Natuurmonumenten en hun jeugdprogramma OERRR. De Gast was toevallig in de buurt, dus besluit hij om een kijkje te nemen. De elfjes bij de toegangspoort heten mensen welkom, voor leden van Natuurmonumenten is de toegang gratis. Niet-leden kunnen een klein bedrag betalen, of alsnog lid worden.
Hanne-Wil Kievitsbosch werkt bij Natuurmonumenten en staat de Gast te woord. Ze legt uit dat het de eerste keer is dat het Kerstival op Vennebroek wordt georganiseerd, eerdere edities werden gehouden op Kijkboerderij ‘t Hoogeveld. “Kinderen kunnen vandaag Kerst vieren met de boswachters. Het landgoed is hiervoor de ideale setting.” Van een tafel pakt ze een stempelkaart, die normaal gesproken bestemd is voor kinderen. Zij kunnen bij elk van de onderdelen, zoals de Strobak of de Wildernisbaan, een stempel verdienen. “Jij mag er ook wel een hebben”, zegt Hanne-Wil lachend. De Gast is niet te trots om iets wat bestemd is voor kleuters mee te nemen, de kaart verdwijnt in de zak.
Voorzien van zijn kaart en met de geur van een houtvuur in de neus loopt hij verder, in de kapschuur ziet hij hoe de vrijwilligers en medewerkers van Natuurmonumenten hebben uitgepakt. Er staat een levensgrote kerststal, ernaast staan echte dieren. Schapen verdringen zich voor de voederbak, een ezeltje laat zich het hooi dat een jongetje aanreikt goed smaken. Boven de levende kerststal hangt een engel aan een stel touwen. Het is een mannequin, uitgedost in een wit gewaad met een stel vleugels. De starende ogen van de engel geven de Gast een beetje een unheimisch gevoel, maar de kinderen om hem heen lijken nergens last van te hebben. De Gast verbijt zich en probeert de engel verder te negeren.
Dat gaat makkelijk als hij verderop de strobak ziet staan. Van hooibalen is een vierkant gevormd, de binnenkant is opgevuld met zacht stro. Kinderen springen van de balen in het hooi, de stoutere onder hen gooit met plukken gedroogd gras op hun mededuikelaars. Verder in de schuur staan lange tafels, bedekt met allerlei knutselspul. Glitter, glimmende steentjes en gekleurd papier blinken de Gast tegemoet. Aan een van de tafels zitten Niene en Sten, in de gaten gehouden door hun ouders Marte en Rik. Het gezin woont in Groningen en was een nachtje logeren bij opa en oma in Paterswolde. Ze zagen de metershoge vlaggen staan bij de toegangspoort en besloten te gaan kijken. Tot dusver is er geen spijt te bespeuren op de snoetjes van de kinderen.
Ze zijn bezig met het versieren van houten kerstballen. Niene strooit een vervaarlijke hoeveelheid glitter op haar bal. “Dat komen we komend jaar nog overal tegen”, merkt haar moeder op. Maar ja, het is Kerst en dan mag er wat meer. Sten heeft op een kant van de kerstbal een sierlijke tekening gemaakt. “Het is een kerstkwal”, vertrouwt hij de Gast toe.
Wanneer de Gast het knutsel slagveld achter zich laat loopt hij Bart Zwiers tegen het lijf. De boswachter werkt al meer dan 25 jaar voor Natuurmonumenten. Hij is een van de coördinatoren van het Kerstival. “Het gaat om mensen enthousiast maken voor de natuur. Via dit soort acties bereik je mensen die je anders nooit zou bereiken”, vertelt hij de Gast. Hij ziet dat er gelukkig steeds meer aandacht en bewustzijn is voor het beschermen van de natuur. “Mensen die nu kinderen krijgen kijken naar de toekomst en denken bij zichzelf: jeetje, we moeten wel echt wat ondernemen.” Goed om te horen dat de boswachter een positieve ontwikkeling hierin zit, dat stemt het volk en de Gast hoopvol.
Al zwaaiend loopt de Gast langs het checkpoint, op weg naar buiten. Twee jongens komen hem tegemoet rennen, een vermoeid ogende vader sjokt erachter aan. Daar gaan twee jonge natuurbeschermers in de dop, mijmert de Gast terwijl hij onder de poort doorloopt.
