De Ongenode Gast zoemt door vlindertuin Zuidlaren
ZUIDLAREN - De Ongenode Gast is op bezoek bij de vlinder- en insectentuin van IVN Zuidlaren. De speciale tuin is te vinden naast de volkstuinen. De Gast wordt begroet door een druipende man zonder shirt. Na de eerste schok blijkt er niks aan de hand, het is Ludo Oostendorp. De persoon verantwoordelijk voor de vlindertuin en gids voor de Gast. Hij komt net letterlijk bovendrijven uit de plaatselijke vijver, waar hij planten aan het wieden was.
Gezamenlijk wandelen de Gast en de tuinman langs de volkstuintjes. De nazomerzon schijnt, een licht briesje brengt verkoeling. Het is gelijk duidelijk dat ze iets goed doen in de vlinder- en insectentuin, het wemelt namelijk van de vliegende beestjes. Insecten fladderen van bloem naar bloem, bijen en hommels zoemen tussen de planten door. Dat beeld staat haaks op recente berichtgeving over het aantal vlinders, er zijn dit jaar een stuk minder geteld dan in eerdere jaren. Een artikel van de NOS van een maand geleden omschreef de situatie als ‘dramatisch’, er waren nog nooit zo weinig vlinders geteld.
Oostendorp twijfelt niet aan deze cijfers, toch heeft hij het gevoel dat in dit stukje land de situatie niet zo schrijnend is. “Voor mijn gevoel vliegen er dit jaar een stuk meer dan in voorgaande jaren.” Ook in deze vlindertuin zijn tellingen gedaan, de definitieve cijfers zijn nog niet bekend. Zeker weet hij het dus niet. De wolk koolwitjes die rond een stel bloemen dartelt lijkt zijn gevoel wel te onderschrijven. Hij weet niet zeker waar het door komt, maar hij heeft wel een theorie. “Het is dit jaar een stuk vochtiger geweest, daarna werd het erg warm. De bloemen bloeien daardoor langer, zodat er meer nectar beschikbaar is.” Alle volkstuinen zijn inmiddels helemaal biologisch, er wordt geen gif meer gebruikt. Oostendorp vermoedt dat dit bijdraagt aan de hoeveelheid insecten en vlinders.
De tuin is onderverdeeld in verschillende leefgebieden. Het ene stuk bootst een grasland na, het andere een bos. Ludo wijst naar het stukje groen dat een bosgebied is. “Kijk, daar staat een hazelaar en een krentenboompje. De grond is bedekt met wilde aardbei, in de lente staan er sneeuwklokjes en andere bloemen. Hier voelen een boel insecten zich thuis.”
Oostendorp voelde zich altijd al aangetrokken tot de natuur. Als kind verzamelde hij bijvoorbeeld al skeletten van beesten. “Ik wilde eerst tuinman worden, later overwoog ik om dierenarts te worden. Beide zijn er niet van gekomen, ik ben microbiologisch analist.” Zijn vakgebied komt hem goed van pas op zijn eigen stuk grond in de volkstuin. “Als tuinder ben ik veel bezig met wat er in de grond gebeurt. Zonder schimmels en bacteriën groeit er niks.”
De wandeltocht door de tuin voert langs de vijver, waar Oostendorp een klein halfuurtje geleden nog tussen de kikkers stond. De vijver heeft verschillende dieptes, op elk niveau groeien andere planten. Daar komen weer verschillende beesten op af. De vijver werd in 2007 gegraven, een jaar nadat de eerste paden in de vlindertuin werden aangelegd. Er worden geen dieren uitgezet, alles moet op natuurlijke wijze en op eigen vleugelkracht aankomen. Dat gaat gelukkig heel aardig, zo werd vorig jaar de koninginnenpage weer in de tuin gespot. Deze vlinder was daarvoor al jaren niet meer in deze contreien gezien.
De planten waar de insecten op af komen worden door Oostendorp en de andere vrijwilligers gezaaid en gestekt. Een bakstenen schuurtje aan het einde van de tuin doet dienst als kraamkamer voor de planten. “In de lente staan hier rijen van potten, met allerlei verschillende planten erin,” vertelt Ludo. Zo gauw ze groot genoeg zijn worden ze in hun desbetreffende biotoop gepland. De plantenbedden moeten daarvoor wel vrij van gras worden gehouden, een niet aflatende strijd voor de vrijwillige tuinmensen.
IVN is de organisatie achter de vlinder- en insectentuin. De stichting zet zich in voor natuureducatie, er zijn dan ook regelmatig klassen nieuwsgierige schoolkinderen te vinden in de tuin. Het wordt helemaal onderhouden door vrijwilligers, momenteel kan de club achter de tuin wel wat nieuwe aanwas gebruiken. Oostendorp: “Men hoeft daarvoor geen lid te zijn van het IVN of ervaring te hebben met tuinieren. Gewoon lekker buiten bezig willen zijn is voldoende.”
Het zweet staat de Gast inmiddels op het voorhoofd. Met het gezoem van de bijen en het getjilp van de vogels in de oren zegt hij gedag tegen Ludo en de schitterende tuin. De Gast hoopt dat de officiële telling het gevoel van Oostendorp onderschrijft en dat het inderdaad goed gaat met de vlinders in dit idyllische stukje Drenthe.
