Vrouwen van Nu Vries

Afbeelding
‘Het was me het dagje wel in Amsterdam!’
VRIES -  Op de dinsdag na Pasen naar Amsterdam. Op het programma van de museumclub van Vrouwen van nu Vries staat het echt. Met de trein van 9 uur uit Assen is het vertrekken naar Amsterdam. Gelukkig is het niet druk en de vrouwen kunnen gezellig bij elkaar zitten en al snel ontstaat er een schoolreisjes sfeer. Helaas geen railcatering maar de thermoskannetjes met koffie brengen uitkomst. In Amsterdam gaat het rap met de tram naar Tassenmuseum Hendrikje. De tafel is voor de vrouwen gedekt en de koffie en cappuccino smaakt prima en vooral die onweerstaanbare appeltaart van Patisserie Kuyt is een traktatie. Zeer interessant is de rondleiding door het museum. De meest bijzondere tassen zijn er te zien. Bijzonder is ook de telefoontas die nog dateert uit de tijd dat er geen mobieltje bestond. Je kunt er nog steeds mee telefoneren. In de museumshop de meest mooie maar wel “iets” dure tassen. Maar de vrouwen kunnen zich goed beheersen. Gezellig lopend gaat het richting De Dam. Op de drijvende bloemenmarkt worden nog een paar bijzondere plantjes gekocht voor onder de vloer. Na een bezoekje aan het Begijnhof en de bijzondere onderdoorgang van het Amsterdam Museum worden op de vensterbanken in de Kalverstraat de broodjes gegeten. Grote blauwe banieren aan De Nieuwe Kerk kondigen aan dat er binnen iets bijzonders te zien is in de serie Meesterwerken: “The Gazing Ball“ van Jeff Koons. Op een nageschilderd renaissance schilderij is een grote blauwe glazen bevestigd waarin je jezelf kunt zien en ondertussen kunt luisteren naar de lange versie van “Stairway to Heaven”. Dan is het echt wel tijd om iets te gaan drinken in ‘t Nieuwe Kafé. Opgefrist gaat het daarna via de Beurspassage Amsterdam Oersoep naar de Oude Kerk op De Wallen. Daar staat buiten voor de kerk een mooi karakteristiek vrouwenbeeld. Het is het beeld van Belle met de tekst: “Respect Sexworkers all over the World”. Binnen in de stokoude kerk de tentoonstelling “Na” van Christiaan Boltanski. Er staan indrukwekkende installaties om de bezoekers te laten ervaren wat er gebeurt nadat het leven geëindigd is. Er is oa een landschap van tombes, een tafel met verwelkte bloemen, jassen op de vloer zijn een symbool voor de lichamen die zij eens omhulden. Dit zijn maar een paar van de vele indrukwekkende installaties. Buiten de donkere kerk bruist Amsterdam en schijnt het zonnetje. In de Warmoesstraat gaan de vrouwen naar binnen bij de knappe Italiaan Da Giorgio voor een heerlijke maaltijd en een wijntje/watertje. Daarna is het gelukkig nog maar een paar stappen naar het Centraal Station en staat de trein naar Heerlen klaar. In Utrecht nog even overstappen en al verhalen vertellend duurt het maar eventjes of er kan in Assen uitgestapt worden en is een bijzondere en indrukwekkende dag voorbij gevlogen.
 

UIT DE KRANT