“Schaam je niet voor dialect, omarm het!”

EELDE – Het Huus van de Taol is inmiddels een begrip in Drenthe. De stichting stimuleert het spreken van de Drentse streektaal door verschillende activiteiten te organiseren en zich te mengen op allerlei platforms en media. De Drentse streektaal moet volgens het bestuur een vaste en gewaardeerde plek in de Drentse samenleving krijgen. Albert Eising uit Eelde is in februari toegetreden tot het bestuur van de streektaalinstelling. Na een gerenommeerde onderwijscarrière en een tijdje ‘even niets doen’, wordt hij benaderd door Huus van de Taol. Hij hapt om diverse redenen.

Eising heeft altijd wel iets met dialect en streekcultuur gehad. Zo stimuleert hij in zijn werkzame periode zijn leerkrachten om vooral het dialect te omarmen en is hij onder andere betrokken bij de ontwikkeling van het cultuurcentrum in Eelde, dat de Notenkraker moet gaan heten. Een centrum waarin onder andere Muziekvereniging Nieuw Leven en Historische Vereniging Ol Eel een plek krijgt. Eising wordt zelf tweetalig opgevoed: Drents en Nederlands. Iets wat hij altijd als meerwaarde heeft gezien: “Zo moet iedereen het denk ik ook zien. Er zijn mensen die het Drents oubollig en minderwaardig vinden, maar dat is je reinste onzin. Het is juist een warme, zachtaardige taal en het heeft niets met stilstaan in de tijd te maken. Het is goud waard.”

Eising vertelt dat hij van mening is dat het Drents met de tijd mee moet gaan. Daar springt het Huus van de Taol volgens hem dan ook handig op in: “Deze groep fanatiekelingen doet zoveel op allerlei vlakken. Daar ben ik wel door verrast. Denk hierbij bijvoorbeeld aan dat ze een eigen boek uitgeven: ‘Het Drentse Boek’. Ze organiseren normaliter het Dreents Liedtiesfestival, schuiven her en der aan bij Taol an Taofel, zijn op de radio te horen en ontwikkelen een onderwijsprogramma genaamd ‘Wiesneus’. Dit alles heeft me wel doen besluiten me voor deze instelling in te zetten.”

Het Huus van de Taol is een vrijwilligersorganisatie, waarbij ook een aantal mensen in dienst werken. In iedere gemeente woont een ambassadeur van de streektaol, de zogeheten ‘taolschultes’. In de gemeente Tynaarlo is die eer weggelegd voor Leny Hamminga. Haar rol bestaat uit drie kerntaken: representeren, controleren en organiseren van activiteiten. Hamminga zou men tevens kunnen kennen van diverse Drentse boeken.

“Diverse wetenschappelijke onderzoeken hebben uitgewezen dat het bijdraagt aan de ontwikkeling van een kind als deze tweetalig wordt opgevoed”, verklaart de Eeldenaar. Mensen zouden steeds meer de waarde van het Drents inzien. “In Friesland is het normaal dat je op school zowel Fries als Nederlands spreekt”, vertelt Eising. Op de vraag of Friesland daarin een voorbeeld kan zijn voor Drenthe, reageert hij: “Er zijn wel scholen die ermee experimenteren, maar het is lastig. Misschien is daar nog winst te behalen. Op 75% van de scholen in Drenthe wordt wel al in het Drents voorgelezen.”

Drents is volgens de Eising een gemak:  “Het maakt communiceren soms veel eenvoudiger. Waar je in het Nederlands zes woorden nodig hebt, ben je in het Drents in twee woorden klaar. Ik merk ook als ik iemand tegenover me heb waarvan ik weet dat diegene Drents praat, dat ik automatisch overga in het dialect.” Iets wat de middag van het interview wel meevalt. Ondanks dat de interviewer Drents verstaat en praat. “Ik ben geen Drentofiel, zoals ze dat noemen. Dat alles wat ik doe in het Drents moet.

Eisings grootste doel is om het Drents in deze tijd in te gaan zetten: “Dat gaat al heel goed. Mede ook door de nieuwe directeur, Renate Snoeij. Zij komt uit de ondernemerswereld en verkoopt de streektaal op haar manier, is actief op Instagram en Facebook en probeert zo alle leeftijdsgroepen te bereiken. Er zit nieuwe schwung in de zaak en dankzij deze vernieuwing liggen er ook weer kansen.”

Hij ziet ook de promotie van FC Emmen naar de Eredivisie als een goede stap: “De voetbalclub heeft het heel slim aangepakt. Drents heeft er een plek gekregen en ze hebben de taal gebruikt als marketing. Zo zijn de bordjes naar de wc in het stadion in de Drentse taal. Een perfect voorbeeld van hoe het ook kan. Je moet je niet schamen voor dialect. Je moet het omarmen.” Al met al kan worden geconcludeerd dat de Drentse streektaal bezig is aan een heuse comeback. “We zijn op de goede weg. Mede dankzij de onverzadigbare inzet van het Huus van de Taol.” Eising zet zich er graag voor in.