‘Deze gemeente is wel een klein paradijsje’

Afbeelding
Nieuws
Burgemeester Marcel Thijsen is nog niet klaar in Tynaarlo
VRIES – Burgemeester Marcel Thijsen zit op de helft van zijn termijn. Op 30 september 2014 nam de gemeenteraad het besluit. Hoe lang Thijsen nog burgemeester mag zijn? “Zolang de raad het wil en ik zelf. Dan kan het oneindig verlengd worden”, zegt Thijsen. “Sommige burgemeesters zijn al dertig jaar verbonden aan één gemeente. Ik vind dat je iets moet toevoegen aan het bestuur en inwoners. Uiteindelijk leen je de macht, die je op tijd moet teruggeven. Als inwoners je zat zijn….”
Nou, en daar lijkt het niet op. Thijsen vindt zich meer dan ‘lintjesknipper’. “Ik kom naar de inwoners toe. Als er leed is ook. Of ga naar organisaties van evenementen. En als er brand is neem ik altijd contact op met de slachtoffers. Ook na de brand probeer ik de mensen te helpen, als ze daar behoefte aan hebben. Ik probeer zoveel mogelijk bij alle activiteiten te zijn. Daar heb ik geen moeite mee. Ik voel me betrokken bij de bevolking. Dat is de basis vind ik. Ik doe het graag. Of er iets tegen valt in de periode tot nu toe? In mijn werk valt niks tegen. De mensen in Tynaarlo zijn heel open en gastvrij. De bestuurders hebben het getroffen. Ik heb bij een hoop gemeenten gewerkt, maar in tegenstelling tot elders zijn het hier open, nette mensen. Dit is wel een klein paradijsje. (toevallig werd onlangs Noord-Drenthe beste woongebied van Nederland genoemd, red.). Natuurlijk zijn hier ook mensen met financiële problemen en zijn er mensen met leed. Meest verrassend vind ik dat het stugge beeld van noorderlingen niet klopt. Ik werd bijzonder welkom geheten. Ik ben eens uitgenodigd voor een barbecue bij mensen die ik niet ken. Of mag ergens mee-eten. Dat verwacht je als Bourgondiër, in het zuiden, waar het leven zich meer afspeelt op terrassen buiten. Maar Noord-Drenthe is minstens de evenknie. Minstens. Stugge noorderlingen zijn er niet, tenminste niet in Noord-Drenthe.”
De kerndorpen dan. Zuidlaren, een toeristische trekpleister die niet goed wordt uitgedragen, als we onder meer wijzen op het onooglijke en onopvallend bordje ‘groenste dorp van Europa’.   “Zuidlaren heeft extreme potentie”, vindt Thijsen. “Daar wordt niet het maximale uitgehaald”. “Maar”, nuancerend, Zuidlaren heeft ook klappen gehad. De Prins Bernhardhoeve bijvoorbeeld. Waar geen beurzen meer zijn. Dat is wel het kantelpunt. De trend is dat centra er anders uit komen te zien. De ontwikkeling van beurzen en centra speelt landelijk en zelfs West Europees. Daar moet je wel op anticiperen, zodat Zuidlaren de potentie kan waarmaken. Bij verandering worden mensen onzeker en zijn het dan niet met elkaar eens. We zijn er wel van doordrongen dat er iets moet gebeuren. Dit gaat geen dertig jaar meer duren”. Eelde dan. Thijsen noemt het nieuwe centrum met appartementen en een grotere Jumbo. “De trend van leegstand is er niet meer of minder. Eelde heeft weer dynamiek. Vries is een typisch Drents brinkdorp. De invloed van forenzen is er minder. In het centrum zijn de winkels bijna weer gevuld. Het dorp heeft een nieuwe vloerbedekking (bestrating, red.) gekregen en ziet er sfeervoller uit.”
“Wat ik zal missen als ik hier wegga? Vooropgesteld: ik heb geen vertrekplan. Wat ik zou missen is de natuur en de gemoedelijkheid van de mensen. Mensen maken het verschil. In Zeegse is het moeilijk om verdrietig te zijn, zoveel schoonheid. Maar nogmaals, ik ben niet van plan weg te gaan. Ik heb het idee dat ik nog iets toevoeg. Ik ben hier nog niet klaar. De toekomst van de gemeente ziet er goed uit. Angst dat de groene long aangetast wordt?  Angst is een slechte raadgever”, zegt Thijsen vaker. “Wij zijn een groene long. Dit is een plattelandsgemeente die beter in staat is om het groen te verzorgen. Bij een herindeling zoek je een gelijkwaardige gemeente en dat is niet Assen of Groningen. Haren zou er wel bij passen. Maar wil zelf niet. De samenwerking is er wel en zal blijven. Een fusie is ook niet van belang voor Tynaarlo.”  Dan nog een heikel punt, Ter Borch, waar in en rondom de wijk volop gebouwd wordt, met alle gevolgen van dien, zoals verkeersveiligheid.  “Ter Borch is onze enige stedelijke wijk. We gaan er niet dieper op in. Want, zoals Thijsen al zei, ik ben hier nog niet klaar. De man uit Wijchen, kijkend vanaf het Huis van Tynaarlo, met zicht op het groen en kerktoren van Vries:  “Ik ben van de landelijke omgeving. Ik ben altijd blij als ik de stenen achter me laat.”
 

UIT DE KRANT