Simone Koelman deelt haar passie voor wol
TYNAARLO - De zon schijnt, een briesje brengt enige verkoeling. Simone Koelman heeft haar breipennen vast, steek voor steek komt een trui tot stand. Immers: wie in de herfst een warme trui wil dragen moet in de lente starten. Koelman heeft een passie voor alles wat met wol te maken heeft. Haar projecten worden door ruim 1.600 mensen gevolgd op sociale media. Vanuit een kampeerstoel vertelt ze er meer over.
“Ik vind eigenlijk spinnen nog leuker dan breien”, vertelt ze enthousiast. “Zo’n schapenvacht is vet, hij stinkt, is groot en zwaar.” Dankzij hard werken weet Simone de vacht uiteindelijk tot bruikbare draden te spinnen. “Zo maak je van niets, toch iets. Dat gaat niet vanzelf. Ik zeg altijd: ik moet eerst vriendjes worden met een vacht, tijdens het proces kom je erachter waar de wol geschikt voor is. Soms heb ik een bepaald project in gedachten, maar de draden die ik van de vacht maak zijn daar niet geschikt voor. Dan moet ik iets anders bedenken.”
De wolvirtuoos pakte het breien in 2021 weer op, na het als kind voor het eerst geleerd te hebben van haar moeder. In 2023 kocht ze een spinnenwiel om zelf schapenvachten om te zetten in bruikbare wol. Talloze mensen kijken mee met haar projecten op de toepasselijk genaamde ‘De wol avonturen van Simone’ op Instagram. Het lag voor haar niet voor de hand om zichzelf zo in de kijker te spelen. “In eerste instantie wilde ik het niet, ik kan soms best verlegen zijn,” legt ze uit. “Toch had ik behoefte om mijn passie te delen.” Het biedt haar bovendien een mooie kans om haar creatieve ei kwijt te kunnen. “Het is gewoon leuk om na te denken over content.” Ze krijgt veel positieve reacties op haar posts, zo zijn er mensen die door haar geïnspireerd raken om ook hun eigen wol te spinnen.
Sommige van deze mensen wonen in de buurt, daarmee heeft Simone regelmatig contact. “In mijn werk hou ik me bezig verbindingen leggen tussen kunst en cultuur aan de ene kant en zorg en welzijn aan de andere, daar zijn dit soort clubs een perfect voorbeeld van”, zegt Koelman. Of wat zij doet het label ‘kunst’ moet dragen of niet, daar is ze zelf ook niet helemaal uit. “Aan de ene kant is het ambacht. Als je helemaal van vacht naar vest gaat, inclusief zelf de wol verven en je eigen patronen gebruikt, dan neigt het wel naar kunst.”
Spinnen en breien zijn voor Koelman meer dan alleen een hobby, de activiteiten hebben ook therapeutische waarde voor haar. Ze lijdt aan fibromyalgie, een vorm van reuma waarbij ze nagenoeg constant pijn heeft. Door haar ziekte moet ze regelmatig rusten, langdurig dezelfde activiteit doen is een kwelling. Alle verschillende handelingen die bij het verwerken van wol komen kijken bieden uitkomst. “Ik kan even bezig met spinnen, dan ga ik wol kammen, wassen of brei ik een stukje. Ik kan telkens afwisselen. Ik durf echt te stellen dat ik beter in mijn vel zit dankzij breien, ik zou niet weten wat ik zonder zou moeten doen.”
Om de positieve aspecten van wol verder te belichten is Koelman betrokken bij het festival Wol & (ver)wonder, dat op 14 juni plaatsvindt op het Donderboerkamp in Donderen. Ze geeft daar een workshop ‘Breien voor beginners’, waarvoor iedereen vanaf acht jaar zich kan opgeven. Iedereen maakt een eigen wandhanger, in feite een klein wandkleed. Opgeven is noodzakelijk, dat kan via wolavonturen@gmail.com. De kosten zijn 15 euro Kartrekker van het festival is Marijke Eering, van Wolstudio Haren.
