Emile de Jonge staat als dirigent voor verschillende koren
VRIES - Muziek vormt een rode draad door het leven van Emile de Jonge uit Vries. Als dirigent heeft hij drie verschillende koren onder zijn hoede: de Mensinghe Singers, Mannenkoor Vries en de Zeijer Compagnie. Hij kijkt terug op een lange loopbaan, waarin hij bij vele koren op de bok heeft mogen staan. Daarnaast heeft hij jaren als muziekdocent gewerkt.
Op 22 maart staat er een belangrijk jubileum op de agenda voor De Jonge en het Mannenkoor Vries. In de Bonifatiuskerk wordt dan het 30-jarig jubileum van het koor gevierd, met een speciaal optreden. “Het koor zingt een divers repertoire, verder is er een fluitist en een pianist te gast die meespelen,” somt De Jonge op. Hij vervolgt: “Als klap op de vuurpijl is er Wia Buze als publiekstrekker.”
“Op mijn 18e begon ik al een jeugdzangroep in Smilde, dat kwam voort uit de kerk. Het was een manier om de zondagmiddag te vullen”, vertelt de dirigent. Hij komt uit een gezin met vier kinderen, elk leerde een instrument spelen. Hij leerde piano spelen, op zijn 15e begon hij ook met het kerkorgel spelen. “Als student heb ik de nodige schietgebedjes gedaan wanneer ik te weinig had gestuurd”, herinnert hij zich lachend.
Zelf heeft De Jonge een brede muzieksmaak. “Die is heel divers, het loopt uiteen van klassiek tot pop. Ik luister bijvoorbeeld graag naar Sky Music, maar ook R&B en vroeger ook de blues.” Na even nadenken buitelen ook voorbeelden van artiesten over elkaar. “De band Chicago vind ik erg mooi, net als Crosby, Stills, Nash & Young.”
Na zijn middelbare school gaat hij naar de pabo, waarna hij het leger in moet. Wanneer zijn diensttijd erop zit vindt hij een baan als muziekdocent aan de huishoudschool in Dokkum. Het was geen onverdeeld succes, vertelt hij terwijl hij terugkijkt op die tijd. “Ik vroeg de vertrekkende docent om wat tips, die zei: het zit me tot hier, zoek het maar uit.” De meiden werden geacht blokfluit te leren. “Daar was helemaal geen methode voor, ik moest zelf maar uitzoeken wat wel en niet werkte.” Gelukkig was er ook ruimte voor leuke dingen tijdens de les. “We gingen ook samen zingen, dat ging wel goed. We zongen popliedjes die ze daadwerkelijk leuk vonden.”
Na zijn tijd op de huishoudschool ging hij aan de slag als docent bij het Terra college in Winsum. Opvallend genoeg niet als muziekleraar, maar als docent Nederlands. “Ik heb twintig jaar muziekles gegeven, maar ik was er wel klaar mee. We hadden maar een uur voor de muziekles, dat was eigenlijk te weinig om iets mee te kunnen.” Tijdens de drie uur dat hij Nederlands gaf kon hij wel een band met zijn leerlingen opbouwen. “Het is een vmbo-school. Die leerlingen willen pas wat voor je doen wanneer je een goede band met ze hebt.” Inmiddels is hij met pensioen en kan zich volledig focussen op de koren waar hij voor staat.
Als dirigent stelt De Jonge, samen met de muziekcommissie van het koor, vast welke nummers de revue gaan passeren. Hij heeft aan het roer gestaan van verschillende koren, vaak voor jaren achtereen. Wat hem betreft, draait een koor niet alleen om de muziek. “Het sociale aspect is ook heel belangrijk.” Hij hoeft dan ook niet lang na te denken over welk koor toch zijn favoriet is. “Dat was het eerste, in Smilde”, vertelt hij met een glimlach. “Alles was nog nieuw, we moesten alles nog uitvinden. We gingen ook regelmatig hele weekenden met die groep kamperen.”
