Zanger en gitarist Pieter Bregman zingt over wat hij weet

EELDE - PATERSWOLDE Gitarist en zanger Pieter Bregman is niet op zoek naar geld en roem, hij wil alleen dat zo veel mogelijk mensen zijn muziek horen. Vanaf de bank in Paterswolde vertelt hij wat hem inspireert, terwijl buiten de avond valt en de regel tegen het raam klettert.

“Ik wil een verhaal vertellen met mijn muziek. Ik begin daarom eigenlijk altijd met de tekst, de muziek volgt later”, legt Bregman uit. Zelf luistert hij vooral Amerikaanse muziek, waar hij inspiratie uit put. Eels, bekend van nummers als ‘Novacaine for the soul’ en ‘Cancer for the cure’, zijn een favoriet. “Hun nummers zijn best somber, dat spreekt me wel aan.”

Pieter treedt onder de naam Pete Bregman op als singer/songwriter, daarnaast speelt hij in de band Honey Jar. Voor zijn solowerk gelooft de muzikant in het advies van Mark Twain ‘Write what you know’. “Ik ben 65, een ouwe lul”, grapt de gitarist. “Veel muziek wordt gemaakt door jonge mensen, die schrijven over verliefd worden en onzeker zijn. Mijn belevingswereld is heel anders, daar gaat mijn muziek dan ook over. Bijvoorbeeld over ouder worden en dingen die daarbij horen, zoals doodgaan. Dat is toch iets wat dichterbij komt.”

Een aspect van ouder worden en aftakelen dat hem intrigeert, is wat er allemaal in de hersenen gebeurt. Een vriend van hem heeft te kampen met de ziekte van Parkinson, een ander lijdt aan Lewy body dementie. “Ik heb met ze beiden een goed en lang gesprek gevoerd, daarin heb ik uitgevraagd hoe zij die ziekte nou precies ervaren. Ze vertelden dat eigenlijk niemand dat doet en dat het fijn was het er op deze manier over te hebben. Er rust een taboe op deze ziektes echt bespreken”, vertelt Bregman. Op basis van de ervaringen van zijn vrienden schreef hij nummers. ‘Green cows can fly’ gaat over de hallucinaties die opkomen bij de man die lijdt aan dementie, ‘Into the wings’ beschrijft het gevoel van toenemende eenzaamheid die de vriend met Parkinson ervaart. “Hij heeft het gevoel dat hij steeds meer afgevoerd wordt in de coulissen van de samenleving en niet echt meer deel uitmaakt van de maatschappij.” De nummers zijn te beluisteren op Spotify.

In de band Honey Jar treedt Bregman voor het eerst op als leadzanger, ook schrijft hij de teksten. “Ik geloof niet dat ik het talent heb om zulke goede muziek te maken als Eels, maar ik ben bezig met beter worden”, zegt de muzikant bescheiden. Hij gaat verder: “Nummers die ik bedenk gaan bij de band door een soort zeef, de meeste halen het niet. Dat maakt het interessant om solo werk ernaast te doen. Die nummers gaan niet zo’n proces door. Ik zoek altijd de interactie met het publiek, dat gaat makkelijker tijdens solo-optredens.” 

Hij denkt even terug aan Folly Art Norg, waarbij kunstenaars op verschillende plaatsen rondom Norg kunstwerken plaatsten. Bregman stond bij zo’n werk en speelde voor de bezoekers. “Sommige bleven staan, maakten een praatje. Het is heel fijn om zo direct contact met mensen te hebben. Een paar begonnen midden in een nummer een gesprek, dat was dan wel weer bijzonder”, lacht hij.

Bregman heeft niet de ambitie om beroemd te worden, ook zijn bandleden zijn daar niet op uit. “Afgelopen jaar hadden we met de band wel een hoogtepunt. We hebben drie nummers opgenomen in de beroemde Studio Spitsbergen, dat was een cadeau voor onszelf”, vertelt hij. “Het zou leuk zijn om meer op te nemen en uiteindelijk een plaat uit te brengen.” Voor zijn solo nummers is Bregman niet van plan om de studio in te duiken. “Die neem ik liever thuis op, dan blijft de opname wat ruw en rauw, maar dat past er volgens mij juist wel mooi bij.”