Mare Sliedrecht blijft zichzelf vernieuwen als kunstenaar

Afbeelding
kleintje cultuur

‘Ik werk het liefste op los linnen, dan heeft het ruimte’

Midlaren - Mare Sliedrecht is een dame van 78 die midden in het leven staat. Ze schildert en maakt ook andere beeldende kunst. Ze heeft een atelier in Midlaren, waar ze met haar man in een boerderij woont. Oorspronkelijk komt ze uit Zeist. ‘We hadden de luxe dat we een mooie ruimte van 100m2 konden aanbouwen. Daar heb ik mijn atelier, en mijn man heeft de andere helft in gebruik voor zijn boeken. Hij is altijd bezig met literatuur.’ Afgelopen weekend exposeerde ze bij ‘Kunst uit de Kop’ in Dorpshuis de Pan in Vries.

Elf jaar geleden kwam ze van de kunstacademie Minerva. Als afstudeerproject van de deeltijdopleiding had ze als onderwerp slapende mannen. Later volgde er een project over huilende mannen. ‘Dat heb ik geïnspireerd op de bankencrisis. Ik schilder graag mannen, heb ook een portret van mijn vader gemaakt. Dat was vlak voor zijn dood, hij is 89 jaar geworden. Hij heeft het gelukkig nog kunnen zien, en vond het prachtig. Dat is het mooiste compliment. Het hangt nu bij mij thuis, ik doe het nooit meer weg. Ik ben ook erg trots op mijn werk ‘De Slaper’. De eigenaar daarvan heeft de kleur van de muur aangepast aan mijn schilderij. Heel bijzonder.’ Sliedrecht maakt vooral gemengde schilderingen, en is op dit moment vooral bezig met kleine installaties, ruimtelijke werken. ‘Je wilt jezelf als kunstenaar graag vernieuwen, ik wil niet dat het saai wordt.’

Sliedrecht heeft 37 jaar op de Sociale Academie, nu Hanze Hogeschool, les gegeven in creativiteitstechnieken. Ze vindt het leuk om met creatieve methodes kennis over te brengen. Ze vertelt: ‘Ik heb in het verleden een opleiding tot docent handvaardigheid gedaan, maar verder was ik niet aan het schilderen of knutselen of iets dergelijks. Ik heb wel tien jaar lang een poppentheater gehad met een vriendin. Dat hadden we samen bedacht, en daar hebben we ook behoorlijk wat geld mee verdiend. Dat gaf ik toen alleen maar uit aan leuke, decadente dingen. Ik heb ook een keer een schilderij verkocht op een tentoonstelling in Midlaren, waarvan ik het geld echt heb opgemaakt aan luxe dingen. Daar heb ik zoveel plezier van gehad.’ Haar collega Wim bracht haar op het idee om zich in te schrijven voor de kunstacademie. ‘Hij had het over wat hij nog eens wilde gaan doen. Ik bedacht toen: dit wil ik, naar de academie. Ik werkte inmiddels iets minder, drie dagen in de week, en heb me aangemeld. Ik had geen portfolio en was aan de late kant, maar heb in razend tempo alles voor elkaar gekregen. Ik ben aangenomen en ben er vijf jaar lang drie avonden per week geweest. Het viel niet altijd mee, na een dag werken was het best pittig. Wim heeft zich later ook ingeschreven voor Minerva.’

Ze leeft niet van het schilderen, het is echt een luxe voor haar. Sliedrecht heeft zich aangesloten bij twee kunstenaarsverenigingen, VanTyNaarLo en 6kmperuur10mdiep. Deze laatste is een collectief van haar medestudenten van Minerva. ‘We exposeren ook samen, eigenlijk altijd in de drie noordelijke provincies. Ik vind het fijn om andere mensen te spreken, thuis heb ik een grote kamer waarin we elkaar als kunstenaars ook regelmatig treffen. En binnenkort hebben we drie dagen een residentieproject, dan kunnen we ook met elkaar sparren.‘ In de tijd die overblijft is ze vaak op haar kajuitboot te vinden, die ze al vijftig jaar heeft. ‘Ik houd ontzettend van zeilen. Het lijkt vaak alsof je in een andere wereld komt, zo mooi is het op het water. Ik heb behoefte aan verte, ruimte om me heen. Laatst was mijn kleindochter mee. Mijn zoon is ook wel eens een paar dagen mee geweest, dat zijn hele kostbare dagen samen. We hebben zes kinderen, een bonuskind en nog acht kleinkinderen. Binnenkort komen er drie logeren. Rijkdom!’

Afbeelding

UIT DE KRANT

Lees ook