Parkeerplaats FC Zuidlaren omgebouwd tot houten kinderdorp
ZUIDLAREN - Een grote groep mensen heeft zich verzameld op de parkeerplaats van FC Zuidlaren. Het zijn familieleden van de kinderen die de hele week aan hutten hebben gebouwd tijdens Kinderdorp Zuidlaren. De kinderen staan in lange rijen opgesteld, er wordt druk gezwaaid en gelachen. De hele week was hun familie niet welkom op het terrein, vrijdagmiddag mogen de kinderen eindelijk hun creaties tonen.
Aandachtig kijkt iedereen omhoog, op een platform dat boven de mensen uittorent hangt een afgedekt doek. Dan is het woord aan Dani, de burgemeester van het kinderdorp. “Hierbij open ik het dorp, het heet Dani’s Dorp,” zegt hij met plechtige stem. Samen met een vrijwilliger trekt hij het doek naar beneden, in vrolijke kleuren is de dorpsnaam te lezen op het bord. Als burgemeester mocht hij ook de straatnamen bedenken. Dat Dani een voetbalfan is kan niemand missen, met straatnamen als ‘Ajaxstraat’.
Na de onthulling stromen de kinderen het dorp in. Waar normaal gesproken auto’s geparkeerd zijn is nu een huttenkamp verrezen. Kunstige houten creaties, soms met meerdere verdiepingen, vullen de parkeerplaats. Hier en daar klinkt nog gehamer, waar een laatste spijker wordt vastgemaakt. Lynn, Ties, Luuk en Silke laten hun bouwwerk zien, Lynn demonstreert haar vader een heuse loungebank die ze hebben gemaakt.
“We hebben er de hele week aan gewerkt. De bank was mijn idee, maar we hebben het met z’n allen gemaakt,” vertelt ze trots. Het huis heeft ook een naam, namelijk LTSL, verwijzend naar de voorletters van de bouwers. Ties wijst om zich heen, terwijl hij een aantal van de overige functionaliteiten van de hut omschrijft. “We hebben een kapstok en nog een ander bankje.” Naast werken aan de hut was er ook nog tijd voor andere zaken. “We hebben bijvoorbeeld gevoetbald,” zegt Luuk.
Een ‘straat’ verderop staan twee grootouders het werk van hun kleinzoon te bewonderen. Sietske en Cees van der Meer passen een week op Pier. Die is een potje voetbal aan het spelen, wat opa en oma de tijd geeft om alle details in zich op te nemen. “We zijn heel trots, ze hebben samen iets heel moois gemaakt.” Het is inderdaad een hut van formaat, met een omheind voetbalveld ernaast. De voetballers nemen even pauze. Niek, Pier, Bram, Tygo en Norah blazen even uit. Allemaal hebben ze al eens vaker meegedaan aan de bouwweek. Over de vraag of ze volgend jaar weer meedoen hoeven ze allemaal niet lang na te denken. Gelijk klinkt er een volmondig ‘ja’.
Bij de uitgang van het dorp staat Ingrid Wester, organisator van het evenement. “Het was een fantastische week,” vertelt ze enthousiast. “Elke dag waren er ruim 300 kinderen. Op maandag en dinsdag zijn ze vooral bezig geweest met het bouwen. Daarna was er ook genoeg tijd voor andere leuke dingen, zoals een waterbaan, pannenkoeken eten en schminken.”
Terwijl Wester vertelt over de afgelopen week wordt ze herhaaldelijk onderbroken door ouders en kinderen die haar willen bedanken. Sommige hebben cadeau’s meegebracht voor haar en voor de vrijwilligers. “We hebben zo’n 90 vrijwilligers. Dit is de 14e keer dat we het dorp organiseren. Er zijn inmiddels vrijwilligers die zelf als kind hebben meegedaan en nu oud genoeg zijn om als begeleider mee te helpen. Volgend jaar vieren we ons 15-jarig jubileum. We zijn nog aan het bedenken wat voor iets speciaals we daarvoor gaan organiseren.”
