Dorpen(On)toer Taarlo

TAARLO- De gemeente Tynaarlo kent veel ‘vergeten’ dorpjes. Taarlo is er zo eentje. Een oud Drents esdorp met een dobbe op de Brink. Slechts 140 inwoners zijn er binnen de dorpsgrenzen te tellen die voornamelijk bestaan uit, zoals ze zeggen, Drenteniers. De heer Damhuis beschreef ooit zijn dorp in een prachtig gedicht ‘Taorl’. ‘Verscheulen in ’t gruuin, ligt de boerderijen van Taorl. Rond d ‘olde ekkelbomen op de brink waor de dobbe met nat weer, vol waoter steit.’ Het dorp ligt ten zuidoosten van Vries en ligt midden in natuurgebied Nationaal Park Drentsche Aa. Het dorp heeft zelfs een maquette en een eigen dorpsvlag, gemaakt door Johan Storm, René Jansens en Sariske Kok. Ook ligt vlakbij de dorpskern hunebed D15. Het enige hunebed van Nederland die te zien is vanuit de trein die er langsrijdt.

Al in de prehistorie werd het dorp bewoond. Het had vroeger een grote agrarische invloed, door middel van vruchtbare grond. Ook liggen er drie oude veentjes in het dorp. Het Rotveen, Middenveen en Bolveen. Werkgroep Veentjes onderhoudt de veentjes en voorziet het van onder andere een bankje en bruggetjes. Het dorp kent vele oude gewoonten en gebruiken. Bij de geboorte van een kind kwamen de naaste buurvrouwen op bezoek. Even later werd de kraamvisite dunnetjes overgedaan, nu met de echtparen erbij. Ook organiseert een aantal vrijwilligers op een vrijdag- of zaterdagavond een dorpscafé. Vele Taarloërs komen dan bij elkaar en drinken een koffie of borreltje. Het dorp heeft een vereniging van Dorpsbelangen. Zij zorgen ervoor dat er ieder jaar van alles wordt georganiseerd en dat het dorp goed onderhouden blijft. Harma is eigenares van het eetcafé in Donderen en is oud-inwoonster van Taarlo. Ze beaamt de rust. ‘Het Noaberschap is daar heel groot. Iedereen kent elkaar en denkt om elkaar. Ze vormen een hechte gemeenschap. De rust en het wonen middenin het agrarische wereldje heb ik altijd als zeer prettig ervaren. Wel was het voor de jeugd te rustig, maar door het organiseren van de Paasvuren en het carbidknallen op de Brink wordt dit gecompenseerd.’ De organisatie Taorlo Veur Mekoar maakt ook gebruik van het dorpscafé. Eens per twee weken wordt er voor 5 euro per persoon een heerlijke maaltijd klaargemaakt. Maximaal zeven personen kunnen aanschuiven. Op die manier wil de organisatie de leefbaarheid vergroten en de sociale samenhang bevorderen. Daarnaast zorgt Taorlo Veur Mekoar ook voor allerlei zaken zoals het verzorgen van huisdieren, administratieve hulp, boodschappen of medicatie halen bij ziekte en andere klusjes. Enorm herkenbaar is het ooievaarsnest dat midden in het dorp hoog in de lucht verreist. Tijdens de heftige storm van 3 januari 2018 brak het nest en viel neer. Al snel werd ruim een week later het nest weer de lucht in gehesen. Vele fietsers stoppen hier om een foto te schieten. Ook bijzonder zijn de plaatsnaamborden. Taarlo is het eerste dorp in Tynaarlo met een streektaalnaam. ‘Taorl’ prijkt binnenkort op de borden. Dat is mogelijk geworden dankzij de motie die GroenLinks samen met het CDA onlangs indiende. Die motie werd unaniem aangenomen. GroenLinks heeft de streektaal hoog in het vaandel staan, zei fractielid Gea Bijkerk eerder in onze krant. ‘Je merkt dat de streektaal steeds verder op de achtergrond raakt. Vroeger werden kinderen vaak tweetalig opgevoed. Een tijd lang was dat niet meer zo. Dialect zou de schoolprestaties belemmeren, was toen de gedachte. Het omgekeerde is waar. Ik woon zelf in Eelde. Als ik door Peize rijd en onder de borden ‘Paais’ zie, krijg ik een glimlach op mijn gezicht. Ik word er echt blij van. Ik merk ook dat veel ouderen het zonde vinden dat de streektaal verdwijnt. De Drentse taal mag nooit verloren gaan. Daarom hebben we een motie ingediend.’ Ook worden de dorpsbewoners drie keer per jaar op de hoogte gehouden door dorpskrant ‘Taorls Neis’. Tot slot zijn vele bewoners aangesloten bij Duurzaam Taarlo. Deze coöperatie zet zich in om de voetafdruk te verkleinen en de duurzaamheid in het dorp te vergroten door middel van zonnepanelen en lokaal opgewekte energie. Niet gek voor een dorpje met maar 140 inwoners. Het lijkt wel hoe kleiner de dorpjes, hoe hechter de kern. Het is fijn wonen in Taarlo. Al eeuwenlang.